Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2013 r., II AKz 265/13

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2013 r., II AKz 265/13

Tekst

1 Sygn. akt II AKz 265/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 sierpnia 2013 r.

3 Sąd Apelacyjny w Białymstoku, w II Wydziale Karnym w składzie:

4 Przewodniczący

5 :SSA Alina Kamińska (spr)

6 Sędziowie

7 :SSA Halina Czaban

8 SSA Piotr Sławomir Niedzielak

9 Protokolant

10 :Anna Takczyk

11 przy udziale Anny Malczyk - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białystoku

12 po rozpoznaniu w sprawie wnioskodawcy A. B.

13 zażalenia wniesionego przez pełnomocnika wnioskodawcy

14 na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie

15 z dnia 30 lipca 2013 r. sygn. akt II Ko 236/13

16 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie

17 na podstawie art. 437§1 kpk

18 postanawia:

19 zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy

Uzasadnienie

20 Postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił wnioskodawcy A. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie.

21 Rozstrzygnięcie powyższe zaskarżył pełnomocnik wnioskodawcy w całości zarzucając mu:

22 - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na jego treść, a polegający na mylnym przyjęciu, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie nastąpiło z przyczyn zależnych od zainteresowanego.

23 W oparciu o powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przywrócenia A. B. terminu do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie.

24 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

25 Zażalenie pełnomocnika wnioskodawcy jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

26 Skarżący pomijając całkowicie treść pisemnych motywów zaskarżonego postanowienia zarzuca Sądowi Okręgowemu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że uchybienie temu terminowi nastąpiło z przyczyn zależnych od zainteresowanego.

27 W ocenie Sądu Apelacyjnego z takim zarzutem nie sposób się zgodzić.

28 Przede wszystkim podnieść należy, że przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie nie były w ogóle przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego. Jak bowiem trafnie ten sąd podniósł termin o jakim mowa w art. 555 kpk, nie jest terminem zawitym w rozumieniu art. 126 § 1 kpk. Jest to termin przedawnienia w rozumieniu art. 117 § 1 kc, ze wszystkimi tego konsekwencjami określonymi w Kodeksie cywilnym ( vide wyrok SA we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt II Aka 288/12, Lex nr 1238657). Z tych względów nie ma możliwości jego skracania, wydłużania czy też przywracania, tak jak żąda tego skarżący. Dlatego zarzut podnoszony w zażaleniu nie może zostać uwzględniony.

29 Niemniej jednak wskazać należy, że mimo upływu terminu o jakim mowa art. 555 kpk , roszczenie, nie wygasa. Ma on możliwość jego dalszego dochodzenia, jednakże, ten przeciwko komu przysługuje roszczenie zgodnie z obowiązującą regulacją cywilnoprawną, po upływie terminu przedawnienia może uchylić się od jego zaspokojenia.

30 W sprawie o niesłuszne skazanie organem uprawnionym - w imieniu Skarbu Państwa - do zgłoszenia zrzutu przedawnienia jest prokurator (wyrok SN z dnia 17 marca 2000 r., WA 7/00, OSNKW 2000, nr 7-8, poz. 73). Sąd z kolei musi ten zarzut uwzględnić, chyba że uzna, iż zgłoszenie zarzutu w okolicznościach konkretnej sprawy stanowiło nadużycie prawa, a więc, w rozumieniu art. 5 k.c., nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Ze względu na szczególny charakter roszczeń odszkodowawczych sąd w każdej sprawie, gdy prokurator zgłosił zarzut przedawnienia, powinien rozważyć, czy nie stanowi to nadużycia prawa (zob. SN WZ 141/95, OSNKW 1996, nr 5-6, poz. 30; SN III KK 169/03, LEX nr 81202; SA w Krakowie II AKa 19/11, KZS 2011, z. 5, poz. 57; SA w Szczecinie II AKa 54/10, KZS 2011, z. 5, poz. 104)

31 Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało uznać, iż wniosek pełnomocnika wnioskodawcy o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, był bezprzedmiotowy Sąd Okręgowy nie powinien był go rozpoznawać, a winien nadać bieg wnioskowi o odszkodowanie i zadośćuczynienie i dopiero w momencie podniesienia przez prokuratora zarzutu przedawnienia ocenić podnoszone przez skarżącego okoliczności na tle bytu art. 5 k.c.

32 W chwili obecnej, fakt nieuwzględnienia zażalenia skarżącego, nie zamyka drogi do dochodzenia przedmiotowego roszczenia i wniosek o odszkodowanie winien zostać przez Sąd Okręgowy rozpoznany.

33 Mając na względzie powyższe, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.

34 AK/ut