Wyrok z dnia 28 czerwca 1994 r., V SA 194/94

wyrok z dnia 28 czerwca 1994 r., V SA 194/94

Tekst

TEZY

1 Stosownie do brzmienia art. 139 Kpa organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.

2 Przewidziana w końcowej części cytowanego przepisu możliwość odstąpienia od zawartego w tym przepisie zakazu reformationis in peius ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od generalnej zasady nie pogarszania sytuacji prawnej odwołującej się strony.

3 Skorzystanie przez organ z tej instytucji winno ograniczać się do absolutnie wyjątkowych sytuacji.

4 Rozstrzygając sprawę na niekorzyść odwołującego się, organ odwoławczy zobowiązany jest wskazać w uzasadnieniu swej decyzji, że w sprawie wystąpił stan, o którym mowa w art. 139 in fine.

5 Zakaz reformationis in peius w postępowaniu odwoławczym dotyczy szczególnie istotnych wartości, wynikających wprost z art. 1 Konstytucji.

6 Oznacza to, że "posługiwanie się w praktyce art. 139 Kpa winno być również poddawane wnikliwej kontroli sądów i ograniczone do sytuacji absolutnie wyjątkowych z punktu widzenia praworządności" /wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1993 r. - III ARN 33/93/.