Wyrok z dnia 15 listopada 1996 r., IV SA 1328/96

wyrok z dnia 15 listopada 1996 r., IV SA 1328/96

Sentencja

1 skargę oddala w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Uzasadnienie

2 (...) w dacie wydawania pozwolenia na budowę nie było ustanowione użytkowanie wieczyste działki (...) na rzecz władającego ani na rzecz jego następcy prawnego a budynek znajdujący się na tej działce nie stanowił odrębnej od gruntu nieruchomości bowiem został wybudowany po 26.X.1945 r., a zatem nie ma do niego zastosowania art. 8 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.

3 Wymieniona działka jak i działka (...), do której przylega teren objęty pozwoleniem na budowę należą do Gminy, która brała udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Natomiast ani władający ani jego następca prawny w dacie prowadzenia postępowania o pozwolenie na budowę i wydania decyzji nie mieli tytułu prawnego do gruntu obejmującego teren sąsiadujący z terenem planowanej inwestycji, nie byli też prawnymi właścicielami budynku znajdującego się na działce stanowiącego część składową gruntu.

4 (...) nie można podzielić zarzutu skargi, iż decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną. Nie ma też podstaw do uznania, iż w postępowaniu bez swojej winy nie brały udziału osoby, które winny brać w nim udział w charakterze strony. Za pozbawiony podstaw ocenić należy zarzut iż zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą przewidzianą w art. 156 par. 1 pkt 4 Kpa.

5 (...) Zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ prawo do dysponowania terenem na cele budowlane to nie tylko tytuł prawny inwestora do władania nieruchomością wywodzący się z prawa rzeczowego ale również prawo do władania wynikające ze stosunku obligatoryjnego przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych.

6 (...) Nie można (...) podzielić zarzutu skargi, iż pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem art. 32 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, nie jest przy tym jasne z jakich przepisów Prokurator wywodzi obowiązek uzyskania przez inwestora dalszego stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków skoro wymieniony organ w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zajął stanowisko w sprawie zamierzeń inwestycyjnych inwestora akceptując zabudowę przedmiotowej działki i wskazując warunki jakim winien odpowiadać obiekt, a decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu takiego obowiązku o czym już była wyżej mowa nie nakładała na inwestora.