Wyrok z dnia 6 lipca 1999 r., II SA 947/99

wyrok z dnia 6 lipca 1999 r., II SA 947/99

Tekst

TEZY

1 Zmiana warunków pracy pracownika zatrudnionego na innej podstawie niż umowa o pracę, w trybie określonym w art. 23[1] par. 5 Kp, może również obejmować zmianę miejsca pracy.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Danuty K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w W. z dnia 9 kwietnia 1999 r. (...) w przedmiocie wypowiedzenia stosunku pracy - oddala skargę.

Uzasadnienie

3 Danuta K. pracownik mianowany, pracowała w Urzędzie Statystycznym w P. Pismem z dnia 27 października 1998 r. Dyrektor Urzędu Statystycznego w P. zawiadomił ją, iż w związku z wejściem w życie zarządzenia nr 4 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 15 października 1998 r. w sprawie zmian w szczegółowych zakresach zadań i organizacji urzędów statystycznych /Dz.Urz. GUS nr 14 poz. 94/ z dniem 1 stycznia 1999 r. stanie się ona pracownikiem Urzędu Statystycznego w Rz. Z tym dniem zostaną jej zaproponowane nowe warunki pracy i płacy. Pouczył, iż w terminie jednego miesiąca od otrzymania niniejszego zawiadomienia przysługuje jej prawo rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia za siedmiodniowym uprzedzeniem. Wyjaśnił skutki prawne rozwiązania stosunku pracy w tym trybie oraz prawo do uzyskania świadczenia pieniężnego przewidzianego w art. 13 ustawy z dnia 16 września 1982 r., o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./.

4 Danuta K. ze złożonej jej propozycji ewentualnego rozwiązania stosunku pracy w tym trybie nie skorzystała.

5 W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Statystycznego w Rz., zgodnie z dyspozycją art. 23 par. 5 Kp od dnia 1 stycznia 1999 r. zaproponował Danucie K. nowe warunki pracy i płacy oraz miejsce jej wykonywania w Rz. Jednocześnie określił termin 7 dni, od którego należało złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków. W przypadku odmowy przyjęcia zaproponowanych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy ulegał rozwiązaniu z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków. Wskazał, iż rozwiązanie stosunku pracy w tym trybie spowoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.

6 Przedstawionej propozycji miejsca zatrudnienia Danuta K. nie przyjęła i wniosła odwołanie do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w W.

7 Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w W. decyzją z dnia 9 kwietnia 1999 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

8 W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że skoro zgodnie z zarządzeniem nr 4 Prezesa GUS z dnia 15 października 1998 r. w sprawie zmian w szczegółowych zakresach zadań i organizacji urzędów statystycznych /Dz.Urz. GUS nr 14 poz. 129/ pracownicy Urzędu Statystycznego w P. z dniem 1 stycznia 1999 r. zostali włączeni do Urzędu Stastystycznego w Rz., to Dyrektor tego Urzędu na podstawie art. 23 par. 5 Kp był zobowiązany do zaproponowania pracownikom zatrudnionym na podstawie mianowania nowych warunków pracy i płacy, które zostały dostosowane do aktualnych potrzeb pracodawcy i mogły być inne od dotychczasowych.

9 W wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono, że w Oddziale w P. nastąpiło, zgodnie z zarządzeniem nr 17 Prezesa GUS z dnia 23 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu zadań i organizacji Urzędu Statystycznego w Rz. /Dz.Urz. GUS nr 17 poz. 122/ oraz regulaminem organizacyjnym tego Urzędu, zmniejszono zatrudnienie o 20 etatów kalkulacyjnych. Wynikało to zarówno ze zmniejszenia zakresu zadań realizowanych przez Oddział w P., jak również z konieczności zwiększenia zatrudnienia w komórkach organizacyjnych Urzędu, któremu przypisano szereg nowych zadań, w tym w szczególności prace realizowane na rzecz statystyki jako całości.

10 Ustalono również, że podstawowym kryterium przy proponowaniu nowych warunków pracy i płacy była ocena dotychczasowych wyników pracy oraz możliwość sprawnej realizacji ustalonych dla jednostki zadań. Po dokonaniu analizy stanu kadr w Oddziale w P. zaproponowano Danucie K. pracę w Urzędzie Statystycznym w Rz.

11 Prezes Głównego Urzędu Statystycznego podkreślił, iż Dyrektor Urzędu Statystycznego w Rz. ponosząc odpowiedzialność za wykonanie przypisanych Urzędowi zadań, musi mieć prawo doboru odpowiednich kadr.

12 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Danuta K. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, gdyż są one krzywdzące. Wyjaśniła, że w wyniku odmowy przyjęcia nowych warunków pracy wiążących się z koniecznością dojazdów z P. do Rz., stosunek pracy uległ rozwiązaniu. Znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, gdyż ma na utrzymaniu studiującą córkę.

13 Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przytoczone w uzasadnieniu decyzji.

14 Naczelny Sąd Administracyjny badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji zważył, co następuje:

15 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

16 W sprawie nie jest sporne, iż na mocy zarządzenia nr 4 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 15 października 1998 r. w sprawie zmian w szczegółowych zakresach zadań i organizacji Urzędów Statystycznych /Dz.Urz. GUS nr 14 poz. 94/ z dniem 1 stycznia 1999 r. m.in. dotychczasowy Urząd Statystyczny w P. został włączony do Urzędu Statystycznego w Rz. i przekształcony w Oddział tego Urzędu, pozostając w dotychczasowej siedzibie.

17 Pismem z dnia 27 października 1997 r. skarżąca została poinformowana, że od dnia 1 stycznia 1999 r. stanie się pracownikiem Urzędu Statystycznego w Rz. i zostaną jej zaproponowane nowe warunki pracy i płacy w trybie art. 23 par. 5 kodeksu pracy. Zarządzeniem nr 11 Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu zadań i organizacji Urzędu Statystycznego w Rz. /Dz.Urz. GUS nr 17 poz. 122/ określono zadania tego urzędu. Spowodowało to konieczność zmiany wielkości zatrudnienia zarówno w Urzędzie Statystycznym w Rz. jak i w jego Oddziałach m.in. w P., w którym zmniejszono liczbę etatów. Zaistniała natomiast potrzeba zwiększenia zatrudnienia w Urzędzie Statystycznym w Rz.

18 Zmiany organizacyjne oraz względy ekonomiczne uzasadniały potrzebę wprowadzenia zmian kadrowych.

19 Łącznie ze zmianą kategorii zaszeregowania, wynagrodzenia pracowników oraz miejsca świadczenia pracy.

20 W tej sytuacji Dyrektor Urzędu Statystycznego w Rz. na podstawie art. 23[1] par. 5 Kp był uprawniony do zaproponowania skarżącej nowych warunków pracy i płacy i określenia miejsca jej wykonywania w Rz.

21 Zgodnie z art. 23 par. 5 Kp pracodawca, z dniem przejęcia zakładu pracy lub jego części, jest obowiązany zaproponować nowe warunki pracy i płacy pracownikom świadczącym dotychczas pracę na innej podstawie niż umowa o pracę oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7 dni, do którego pracownicy mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków. W razie nieuzgodnienia nowych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy rozwiązuje się z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia, w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków lub od dnia, do którego mógł złożyć takie oświadczenie.

22 Zgodnie z tym przepisem w wypadku przejścia zakładu pracy lub jego części z pracodawcy, który dotychczas zatrudniał danego pracownika mianowanego na nowego pracodawcę może on rozwiązać w sposób przewidziany cyt. przepisem stosunek pracy przez zaproponowanie nowych warunków pracy i płacy. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca w tym przypadku nie zastrzegł, że mają to być warunki odpowiednie.

23 Następstwem odmowy przyjęcia przez skarżącą nowych warunków było rozwiązanie stosunku pracy.

24 Powyższa regulacja prawna wskazuje, iż Dyrektor Urzędu Statystycznego w Rz. był uprawniony do zaproponowania skarżącej nowych warunków, a odmowa ich przyjęcia spowodowała rozwiązanie stosunku pracy.

25 W konsekwencji podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące jej sytuacji osobistej nie mogą mieć decydującego znaczenia w sprawie.

26 Mając na względzie powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w wyroku.