Wyrok z dnia 22 września 1994 r., II SA 695/94

wyrok z dnia 22 września 1994 r., II SA 695/94

Tekst

TEZY

1 1. Postępowanie administracyjne w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych toczy się w ramach i na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji /Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34/, w rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993 r. w sprawie zawartości wniosku oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiofonicznych i telewizyjnych /Dz.U. nr 52 poz. 244/, a w zakresie nie uregulowanym tymi aktami prawnymi - według kodeksu postępowania administracyjnego.

2 2. Stosownie do art. 33 ust. 3 powyższej ustawy decyzję koncesyjną wydaje wyłącznie Przewodniczący Krajowej Rady na podstawie uchwały Krajowej Rady. Uchwały Krajowej Rady w tym zakresie mają charakter aktów wewnętrznych i wiążą Przewodniczącego Rady bezwzględnie. Prawa i obowiązki strony kształtuje dopiero decyzja koncesyjna Przewodniczącego Rady.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi siedemnastu uczestników postępowania koncesyjnego na decyzję - koncesję nr 3 Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 1 marca 1994 r. w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie ogólnokrajowego programu telewizyjnego pod nazwą "P.", przeznaczonego do powszechnego odbioru, oraz w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji skarżącym i na podstawie art. 207 par. 1 i 3 Kpa w związku z art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w części obejmującej pkt XIII, w zakresie dotyczącym zobowiązania się Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do udostępnienia koncesjonariuszowi nowych częstotliwości oraz przyznania prawa do rozpowszechniania programu za pomocą stacji dużej mocy nie objętych publicznym ogłoszeniem z dnia 28 czerwca 1993 r. oraz możliwości cofnięcia uprawnień do korzystania z kanałów małej mocy. W pozostałym zakresie na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.

4 W obszernym uzasadnieniu sąd zawarł poniższe tezy.