Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 15 listopada 2001 r., II SA 2024/01

Sąd
NSA w Warszawie (przed reformą)
Sygnatura
II SA 2024/01
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Oświata, Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 Rozstrzygnięcie ustalające okres stażu nauczyciela ubiegającego się o wyższy stopień awansu zawodowego nie jest decyzją administracyjną, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Ewy K. na postanowienie (...) Kuratora Oświaty z dnia 22 maja 2001 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę.

Uzasadnienie

3 Zarząd Gminy W. podjął 24 października 2000 r. uchwałę w sprawie długości stażu dla nauczycieli posiadających stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, ubiegających się o przeprowadzenie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego, ustalając dla Ewy K. staż w wymiarze jednego roku i 9 miesięcy. Urząd Gminy poinformował o tym dyrektora przedszkola w W., zatrudniającego Ewę K., pismem z 2 listopada 2000 r.

4 Ewa K. wniosła 18 grudnia 2000 r. do Kuratorium Oświaty w W. odwołanie od tego pisma, żądając skrócenia ustalonego dla niej stażu do 9 miesięcy. Odwołanie to nie zostało jednak rozpatrzone i dlatego Ewa K. pismem z 7 marca 2001 r. zwróciła się w tej sprawie do Ministerstwa Edukacji Narodowej. W wyniku licznej korespondencji prowadzonej w tej sprawie Kuratorium Oświaty w W. pismem z 22 maja 2001 r. wyjaśniło Ewie K., że ustalenie długości trwania stażu dla nauczyciela ubiegającego się o wyższy stopień awansu zawodowego należy do organu prowadzącego szkołę i jest czynnością z zakresu prawa pracy nie podlegającą przepisom kpa, dotyczącym decyzji administracyjnych. Dlatego też od ustalenia okresu stażu nie przysługuje odwołanie do Kuratorium Oświaty. Sprawa taka podlega rozpatrzeniu przez sąd pracy.

5 Ewa K., traktując to pismo jako postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła, że skoro nadanie stopnia awansu zawodowego następuje w formie decyzji administracyjnej, a określenie długości stażu jest jednym z elementów tego postępowania, to rozstrzygnięcie o długości stażu podlega przepisom kpa i nie może być traktowane jako czynność z zakresu prawa pracy.

6 W odpowiedzi na skargę kurator oświaty wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że w tej sprawie kurator oświaty nie jest organem odwoławczym.

7 Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska kuratora oświaty. Zdaniem sądu zaskarżone pismo kuratora oświaty z 22 maja 2001 r. ma, mimo uchybień formalnych, materialne cechy postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, określonego w art. 134 Kpa. Organ ma co do zasady rację stwierdzając, że kwestionowane przez skarżącą pismo Urzędu Gminy w sprawie jej stażu zawodowego nie jest decyzją administracyjną i dlatego nie przysługuje od niego odwołanie. Nie można jednak podzielił zapatrywania organu, że określenie długości stażu przewidzianego w procedurze ubiegania się o wyższy stopień awansu zawodowego jest czynnością ze sfery stosunku pracy, a więc czynnością prawa pracy, a nie prawa administracyjnego. Trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę, że staż skarżącej określono w uchwale Zarządu Gminy z 24 października 2000 r. Kwestionowane przez nią pismo z 2 listopada zawiera jedynie informację o tym rozstrzygnięciu.

8 Uchwała organu prowadzącego szkołę ustalająca okres stażu dla nauczyciela, który z mocy prawa uzyskał stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego i ubiega się, na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 19 poz. 239 ze zm./, o nadanie stopnia nauczyciela mianowanego, jest niewątpliwie aktem z zakresu administracji publicznej, podjętym w toku postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego, które jest swoistym postępowaniem administracyjnym, kończącym się decyzją o nadaniu lub odmowie nadania takiego stopnia. NSA zwrócił na to uwagę w wyroku z dnia 16 marca 2001 r., II SA 119/01 /Prawo Pracy 2001 nr 4 str. 46/. Postępowanie to składa się z kilku powiązanych z sobą etapów. Inicjuje je, w przypadku nauczyciela kontraktowego i mianowanego, wniosek nauczyciela o rozpoczęcie stażu zawodowego /art. 9d ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - Dz.U. 1997 nr 56 poz. 357 ze zm. i art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie Karty Nauczyciela/. Z tego względu podejmowane na poszczególnych etapach tego postępowania akty i czynności odpowiednich organów nie powinny być traktowane jako samodzielne decyzje administracyjne; nie kończą tego postępowania, nie załatwiają sprawy o nadanie stopnia i dlatego mogą być oceniane dopiero w ramach oceny końcowego rozstrzygnięcia. Tę ochronę prawną nauczyciela w postępowaniu o nadanie stopnia uzupełniają środki pozwalające na zwalczanie bezczynności organu w postaci skargi przewidzianej w art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, dopuszczalnej także w przypadku niepodjęcia przez organ aktu lub czynności innej niż decyzja administracyjna, określonych w art. 16 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

9 Niedopuszczalność podejmowania przez nauczyciela, w toku postępowania o nadanie kolejnego stopnia awansu zawodowego, akcji skierowanej przeciwko poszczególnym aktom i czynnościom tego postępowania jest rekompensowana nadzorem administracyjnym, określonym w art. 9h ust. 1 i 2 Karty Nauczyciela. Według tego przepisu nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego sprawują odpowiednio: organ sprawujący nadzór pedagogiczny i właściwy minister. Czynności te, podjęte z naruszeniem prawa, są nieważne. Nieważność czynności stwierdza organ nadzoru w formie decyzji administracyjnej. Organ nadzoru działa jednakże wyłącznie z urzędu, co oznacza, że strona postępowania o nadanie stopnia może tylko wnosić o wszczęcie postępowania nadzorczego, ale nie może się tego skutecznie domagać.

10 Mając to wszystko na uwadze, skargę uznano za nieuzasadnioną.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 8 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., I OSK 1158/10
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2009 r., II SA/Sz 284/09
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2008 r., II SA/Ol 1126/07
  4. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2008 r., II SA/Ol 1127/07
  5. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 stycznia 2008 r., II SA/Ol 1007/07
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 kwietnia 2007 r., II SA/Go 21/07
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006 r., IV SA/Wr 877/05
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 września 2005 r., III SA/Gd 479/04