Wyrok z dnia 29 maja 2003 r., II SA 1439/02

wyrok z dnia 29 maja 2003 r., II SA 1439/02

Tekst

TEZY

1 Osoba, która kwestionuje treść wydanego zaświadczenia może dochodzić swego roszczenia jedynie drogą pośrednią, np. wnioskować ponownie o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie - żalić się do organu wyższego stopnia, a później skarżyć postanowienie tego organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Leszka D na decyzję Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 28 marca 2002 r. (...) w przedmiocie ewidencji działalności gospodarczej - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

3 Na wniosek Leszka D. - komornika sądowego w K. Urząd Statystyczny w K. nadał mu numer statystyczny REGON, kwalifikując prowadzoną przez niego działalność jako usługi prawnicze /7411Z według Polskiej Klasyfikacji Działalności/.

4 Leszek D. odwołał się w tej sprawie do Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zarzucając, że działalność komornika powinna być zakwalifikowana jako działalność w zakresie wymiaru sprawiedliwości.

5 Dyrektor Sekretariatu Prezesa GUS rozstrzygnięciem z dnia 28 marca 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną "decyzję" o nadaniu numeru REGON.

6 W skardze na tę decyzję odwoławczą wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Leszek D. zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędne przyjęcie, że czynności komornika są usługami prawniczymi w rozumieniu 7411Z PKD.

7 Odpowiadając na skargę Prezes GUS wniósł o jej oddalenie. Uznał, że podniesione w niej zarzuty są bezzasadne.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej /Dz.U. nr 88 poz. 439 ze zm./ służby statystyki publicznej prowadzą krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, noszący skróconą nazwę REGON /art. 41 ust. 1/. Wpis do tego rejestru dokonuje się na wniosek podmiotu gospodarczego, zobowiązanego do posiadania numeru identyfikacyjnego REGON. Według par. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów gospodarki narodowej, w tym wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń oraz szczegółowych warunków i trybu współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi krajowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej /Dz.U. nr 69 poz. 763 ze zm./ udokumentowaniem tego wpisu do rejestru jest wydane przez urząd statystyczny zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON.

10 Z przepisów tych wynika, że organ statystyki publicznej nie wydaje w sprawie wpisu do rejestru decyzji administracyjnej. W tych sprawach nie mają zatem zastosowania przepisy regulujące ogólne postępowanie administracyjne, lecz przepisy działu VII Kpa dotyczące zaświadczeń. To uproszczone postępowanie może się skończyć wydaniem zaświadczenia, bądź odmową jego wydania albo odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści /art. 219 Kpa/. W obu tych przypadkach odmowy wydania zaświadczenia wymaga się zachowania formy postanowienia, na które zainteresowanemu przysługuje zażalenie. Nie przysługuje natomiast żaden środek zaskarżenia, pozwalający uzyskać zmianę treści wydanego zaświadczenia albo żądać jego uchylenia. Osoba, która kwestionuje treść wydanego zaświadczenia może zatem dochodzić swego roszczenia jedynie drogą pośrednią, np. wnioskować ponownie o wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie - żalić się do organu wyższego stopnia, a później skarżyć postanowienie tego organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

11 W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja dyrektora Sekretariatu Prezesa GUS, wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od wpisu do rejestru REGON. Skarżącemu nie przysługiwało odwołanie od tego wpisu, udokumentowanego wspomnianym zaświadczeniem o numerze identyfikacyjnym. Organ nie miał zaś podstaw prawnych do rozpatrzenia tego odwołania i wydania decyzji administracyjnej.

12 Z tych powodów Sąd uwzględnił skargę. Dlatego też na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA w związku z art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa i na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o NSA orzekł, jak w sentencji.