Postanowienie z dnia 30 grudnia 1981 r., II SA 1126/81

postanowienie z dnia 30 grudnia 1981 r., II SA 1126/81

Tekst

TEZY

1 W razie braku innych dowodów datę doręczenia stronie zawiadomienia właściwego przedsiębiorstwa gospodarki mieszkaniowej, zawierającego ustalenie wysokości rocznego podatku lokalowego, należy uznać za datę wszczęcia z urzędu postępowania w tej sprawie /art. 61 Kpa/. Zgodnie bowiem z art. 16 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o niektórych podatkach i opłatach terenowych /Dz.U. nr 45 poz. 229/ jednostkom tym zlecono wykonywanie czynności związanych z wymiarem i poborem podatku od lokali łącznie z ustaleniem czynszu.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa w związku z art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ skargę Henryka K. na decyzję Prezydenta Miasta st. Warszawy z dnia 16 września 1981 r. w przedmiocie ustalenia podatku od lokalu.

Uzasadnienie

3 Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte przed dniem 1 września 1980 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 4 poz. 8 ze zm./, za datę wszczęcia postępowania bowiem trzeba uznać datę doręczenia zawiadomienia Rejonowego Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w O. z dnia 26 marca 1980 r., zawierającego ustalenie rocznego podatku lokalowego od garażu. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o niektórych podatkach i opłatach terenowych /Dz.U. nr 45 poz. 229/ jednostki gospodarki uspołecznionej, którym zlecono wymiar i pobór podatku od lokali, ustalają podatek za okresy, za które pobierają czynsz oraz zawiadamiają podatnika o wysokości podatku, łącznie z zawiadomieniem o należnym czynszu.

4 W tej sytuacji stosownie do art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/, decyzje wydane w niniejszej sprawie nie mogły być zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego i podlegały odrzuceniu zgodnie z art. 204 par. 1 Kpa.