Wyrok z dnia 17 października 2001 r., II SA 1099/01

wyrok z dnia 17 października 2001 r., II SA 1099/01

Tekst

TEZY

1 Istota omyłek, o których mowa w art. 113 par. 1 Kpa leży w tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co widocznie niezgodne jest z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, omyłkę pisarską.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 października 2001 r. sprawy ze skargi Leszka M. na decyzję Wojewody z dnia 9 marca 2001 r. w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych - oddala skargę.

Uzasadnienie

3 Wojewoda decyzją z dnia 9 marca 2001 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ - po rozpatrzeniu odwołania pana Leszka M. od decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 19.12.2000 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

4 W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w dniu 1.08.2000 r. Leszek M. został zarejestrowany w Miejskim Urzędzie Pracy w O. jako bezrobotny uprawniony do zasiłku od dnia 9.08.2000 r.

5 Zasiłek pobierał przez okres 6 miesięcy.

6 Zaskarżoną decyzją, znak i data jw., Prezydent Miasta O., działając m.in. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, orzekł wobec Leszka M. utratę prawa do zasiłku od dnia 9.02.2001 r. z powodu upływu 6-miesięcznego okresu jego pobierania.

7 Przepis art. 25 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

8 Od powyższej decyzji Leszek M. złożył odwołanie wnosząc o przedłużenie okresu pobierania zasiłku, argumentując, iż nie otrzymał z Miejskiego Urzędu Pracy żadnej oferty pracy. Podniósł, iż ma na utrzymaniu dwoje dzieci, a po utracie prawa do zasiłku jedynym źródłem dochodu rodziny będzie wynagrodzenie żony wynoszące ok. 800 zł.

9 Organ odwoławczy po rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy stwierdził, co następuje.

10 Przysługujący panu okres pobierania zasiłku wynosi 12 miesięcy, ponieważ stopa bezrobocia na obszarze działania Powiatowego Urzędu Pracy w O. w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku wynosiła 11,4 procent i nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 11,6 procent.

11 Przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy stanowi, iż okres pobierania zasiłku, z zastrzeżeniem ust. 5, 8, 11 i 12, wynosi 18 miesięcy dla bezrobotnych:

12 a/ zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju, oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub

13 b/ którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania.

14 Leszk M. nie spełnia warunków określonych w zacytowanym przepisie. Małżonka Leszka M. nie jest bezrobotną, przy czym dzieci bezrobotnego mają powyżej 15 lat.

15 Ponadto, zdaniem Wojewody, przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie dają możliwości przedłużenia okresu pobierania zasiłku ze względu na brak oferty pracy. Organ odwoławczy mając powyższe na uwadze uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i nie ma podstaw do jej uchylenia.

16 Wojewoda postanowieniem z dnia 23 marca 2001 r., wydanym na podstawie art. 113 par. 1 i 3 Kpa, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji własnej z dnia 9 marca 2001 r. wydanej w sprawie Leszka M. w następujący sposób, że na stronie pierwszej w wierszu 28 od góry zamiast "12" powinno być "6".

17 Z treści skargi wniesionej do Sądu przez Leszka M. wynika, że wnosi on o uchylenie decyzji Wojewody, gdyż jego zdaniem powinien otrzymać zasiłek przez okres 12 miesięcy.

18 Odmienna interpretacja decyzji Wojewody jest niewłaściwa, ponieważ podważa sentencję rozstrzygnięcia. Decyzja obowiązuje obie strony i nie może być zmieniana z dnia na dzień.

19 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

20 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

21 W myśl art. 113 par. 1 Kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

22 Istota omyłek, o których mowa w art. 113 par. 1 Kpa leży w tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co widocznie niezgodne jest z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, omyłkę pisarską.

23 Skoro organ odwoławczy rozpatrując sprawę skarżącego oparł się na danych wynikających z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 września 1999 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy /M.P. nr 30 poz. 465/ i wykazał, że stopa bezrobocia na obszarze działania urzędu pracy w O. w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przez skarżącego, czyli 30 czerwca 1999 r., wynosiła 11,4 procent i nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 11,6 procent, to miał obowiązek dokonać sprostowania oczywistego błędu w uzasadnieniu swojej decyzji.

24 Obowiązek ten wynikał z faktu, iż przepis art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że "okres pobierania zasiłku (...), wynosi 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 marca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia kraju".

25 Okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych uzależnione są od stopy bezrobocia na danym terenie i jej wysokości w porównaniu do przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

26 Prezydent Miasta O. decyzją z dnia 19 grudnia 2000 r. orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku z powodu wyczerpania okresu pobierania tego świadczenia z Funduszu Pracy.

27 Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji.

28 Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

29 Oznacza to, że w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu I Instancji. Zatem, rozstrzygnięcie organu I instancji jest w ocenie organu odwoławczego prawidłowe z punktu widzenia zgodności z prawem.

30 Dodać należy, iż z akt nie wynika, by istniały dodatkowe przesłanki wymienione w art. 25 ust. 1 pkt 2, 3 lit. "a" i "b" uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa do zasiłku na okres dłuższy niż przez 6 miesięcy.

31 Zresztą i sam skarżący nie wskazuje na takie przesłanki. Oparcie zaś zarzutu skargi na fakcie popełnienia oczywistej omyłki przez organ drugiej instancji, która została sprostowana w sposób przewidziany prawem, nie może przynieść pożądanego skutku.

32 Wobec tego, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.