Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok z dnia 26 listopada 2002 r., II SA/Lu 814/00

Sąd
NSA oz. w Lublinie
Sygnatura
II SA/Lu 814/00
Data
Forma
Wyrok
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 Bez uprzedniego uzyskania decyzji opartej o przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ o zmianie pozwolenia na budowę nie można stosować przepisów art. 51 prawa budowlanego.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wiesława R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 8 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie przedłożenia określonych dokumentów - oddala skargę.

Uzasadnienie

3 Zaskarżoną decyzją (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. działając na podstawie art. 138 par. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa /t.j. Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Grażyny Ż. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 24 listopada 1999 r. (...) nakazującej Wiesławowi R. przedłożenie określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L. w sposób istotnie odbiegający od udzielonego pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

4 W uzasadnieniu stwierdza się, że zaskarżoną decyzją z dnia 24 listopada 1998 r. (...) organ I instancji zobowiązał Wiesława R. do przedłożenia określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L. wobec stwierdzenia, że inwestor realizuje ww. budynek w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji z 21 sierpnia 1991 r. (...). Wojewoda L. decyzją z dnia 30 października 1998 r., (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta L. Decyzję drugoinstancyjną zaskarżyła do NSA Grażyna Ż. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2000 r. II SA/Lu 1623/98 NSA uchylił decyzję Wojewody L. zarzucając, że organ w toku prowadzonego postępowania nie powinien wydać na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 decyzji nakazującej jedynie przedstawienie określonej dokumentacji, bowiem po wykonaniu tego obowiązku, niezależnie od treści przedstawionych przez stronę dokumentów organ byłby zmuszony wydać decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Taki stan rzeczy prowadziłby do wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, które przedstawiona dokumentacja techniczna oceniałaby jako sprzeczne z przepisami budowlanymi. Konkluzją wyroku NSA jest też stwierdzenie, że nie można również akceptować legalizacji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 1a samowoli budowlanej polegającej na istotnym odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego, a to z uwagi na treść art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, według którego odstąpienie takie jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

5 Mając na uwadze, że ocena prawna wyrażona orzeczeniu Sądu wiąże ten Sąd oraz organ którego działanie było przedmiotem zaskarżenia należało orzec jak na wstępie.

6 Od tej decyzji Wiesław R. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

7 W skardze stwierdza, że zaskarżona decyzja nie wskazuje podstawy prawnej uchylenia decyzji Prezydenta Miasta L. w zakresie przedłożenia określonych dokumentów dotyczących realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L.

8 Zarówno w ww. decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 24 sierpnia 1998 r. (...) jak i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z 24 listopada 1999 r. (...) nie wynika, iż realizacja tego budynku odbiega w sposób istotny od udzielonego pozwolenia na budowę oraz nie narusza praw osób trzecich.

9 Prawidłowo Prezydent Miasta L. w ww. decyzji w celu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności zobowiązał stronę do złożenia stosownych dokumentów dla dokładnego wyjaśnienia sprawy i dlatego z tych względów nie można krytycznie ocenić tej decyzji, jak to uczynił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L.

10 W odpowiedzi na skargę organ administracji wnosi o jej oddalenie.

11 Rozpatrując złożoną skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, a więc w obecnie rozpatrywanej sprawie podstawowym problemem nie mogą być z natury rzeczy zarzuty o charakterze merytorycznym ale istotą sporu jest sama zasadność wydania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. decyzji kasacyjnej opartej o art. 138 par. 2 Kpa.

13 Zgodnie z brzmieniem par. 2 art. 138 Kpa decyzja kasacyjna jest uzasadniona tylko wówczas, gdy należy powtórnie ocenić dowody i wydać decyzję /umarzającą postępowanie, negatywną lub pozytywną/.

14 Przekazując sprawę organ odwoławczy może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

15 Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji dotyczącą nakazania skarżącemu przedłożenia określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego powołał się na uzasadnienie wyroku z dnia 10 lutego 2000 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w L. /II SA/Lu 1623/98/.

16 Zgodnie z art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

17 Istota stanowiska Sądu sprowadza się do stwierdzenia, że bez uprzedniego uzyskania przez skarżącego decyzji opartej o przepis art. 36a ust. 1 o zmianie pozwolenia na budowę w sprawie nie można stosować przepisów art. 51 prawa budowlanego.

18 W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa i skargę od niej oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Powołane przepisy