Wyrok z dnia 27 kwietnia 1988 r., SA/Kr 289/88
wyrok z dnia 27 kwietnia 1988 r., SA/Kr 289/88Otwórz w aplikacji
Tekst
TEZY
1 Przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej na podstawie art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ organ podatkowy ma obowiązek brać pod uwagę przede wszystkim sytuację, w jakiej podatnik znajduje się w chwili, gdy podejmowana jest decyzja w sprawie umorzenia zaległości podatkowej.
Sentencja
2 uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
3 Izba Skarbowa w K. decyzją z 31.12.1987 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z 11.11.1987 r. odmawiającą skarżącej J.Ż. umorzenia zaległości w podatku od spadku i darowizn w kwocie 103.000 zł.
4 Odmowę umorzenia zaległości podatkowej uzasadniono tym, że przedmiotowa zaległość podatkowa dotyczyła darowizny otrzymanej przez skarżącą z zagranicy, zaś dochód ze sprzedaży części rzeczy podarowanej skarżącej przewyższał wysokość wymierzonego jej podatku.
5 W świetle tej okoliczności zdaniem Izby Skarbowej wiek skarżącej, jak i ograniczona zdolność płatnicza, mogą stanowić jedynie podstawę do rozłożenia zaległości podatkowej na raty.
6 Decyzję Izby Skarbowej J.Ż. zaskarżyła do NSA wnosząc o jej uchylenie.
7 W skardze twierdziła, że nie posiada żadnych dochodów. Jest na utrzymaniu męża inwalidy I grupy. Oboje z mężem z uwagi na wiek i stan zdrowia korzystają z opieki osób trzecich.
8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
9 Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a to art. 7, art. 77 i art. 107 Kpa oraz art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./. W zaskarżonej decyzji nie dokonano prawidłowo oceny sytuacji w jakiej znajduje się obecnie skarżąca.
10 Podane przez skarżącą okoliczności takie jak wiek skarżącej - 85 lat, stan zdrowia - I grupa inwalidztwa uniemożliwiająca jej nawet przyjście na rozprawę sądową /zaświadczenie lekarskie/, brak majątku i własnych źródeł dochodu - pozostaje na utrzymaniu męża inwalidy I grupy otrzymującego rentę w wysokości 293.000 zł wskazują, że w sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za umorzeniem skarżącej zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn.
11 Przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej na podstawie art. 31 ustawy o zobowiązaniach podatkowych organ podatkowy ma obowiązek brać pod uwagę przede wszystkim sytuację w jakiej podatnik się znajduje w chwili gdy podejmowana jest decyzja w sprawie umorzenia tych zaległości.
12 Jak wynika z akt sytuacja materialna skarżącej jest rzeczywiście trudna. Nie ma też perspektyw by uległa ona w przyszłości polepszeniu. W skardze twierdziła ona, że z uwagi na stan zdrowia, oboje z mężem jako inwalidzi I grupy korzystają z pomocy osób trzecich. Przeprowadzone w latach 1985-1987 postępowania egzekucyjne nie dały żadnych wyników /brak nieruchomości do zajęcia/.
13 Okoliczność, że skarżąca część rzeczy z darowizny w przeszłości sprzedała, i to za stosunkowo niewysoką kwotę, nie może przemawiać, jak to przyjmuje Izba Skarbowa, przeciwko umorzeniu skarżącej zaległości podatkowej, mimo że znajduje się ona w trudnej sytuacji materialnej.
14 Dla wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości co do omawianej sytuacji materialnej skarżącej organ podatkowy, przed wydaniem decyzji w tej sprawie, winien zasięgnąć opinii właściwego samorządu mieszkańców.
15 W tym stanie rzeczy skoro zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa, Sąd opierając się na art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 i 3 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 7
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 77
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 107
- Dz. U. z 1980 r. poz. 111, art. 31
Cytowane w
Cytowane w 24 orzeczeniach.
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2018 r., I SA/Po 383/18
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 lutego 2014 r., I SA/Go 7/14
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 lutego 2013 r., I SA/Gl 879/12
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2012 r., III SA/Wa 2663/11
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., III SA/Wa 2402/10
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2011 r., I SA/Gl 139/11
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2010 r., I SA/Łd 831/10
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2010 r., I SA/Gd 867/09
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2009 r., I SA/Kr 1215/09
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2008 r., I SA/Kr 44/08
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2008 r., I SA/Kr 43/08
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2008 r., I SA/Kr 523/08
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2008 r., I SA/Kr 506/07
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lutego 2008 r., I SA/Kr 748/07
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2007 r., III SA/Gl 1545/06
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 4 września 2007 r., I SA/Go 359/06
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 sierpnia 2007 r., I SA/Kr 449/06
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 kwietnia 2006 r., I SA/Kr 1154/03
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2006 r., I SA/Kr 131/04
- Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2006 r., I SA/Wr 1170/04