Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2004 r., OZ 509/04

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2004 r., OZ 509/04

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. i M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2004 r. sygn. akt IV SA 3886/03 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2004 r. sygn. akt IV SA 3886/03 w sprawie ze skargi B. i M. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany lub uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie

Uzasadnienie

2 OSK 509/04

3 U z a s a d n i e n i e

4 Wyrokiem z dnia 4 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - w składzie: przewodniczący sędzia NSA Halina Kuśmirek, sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.) oraz As. WSA Grzegorz Czerwiński – oddalił skargę B. i M. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany lub uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.

5 B. i M. T. – działając przez swojego pełnomocnika - złożyli skargę kasacyjną na powyższy wyrok, która nie została opłacona.

6 Postanowieniem z dnia 5 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie sędzia WSA Izabela Ostrowska, na podstawie art. 178 w związku z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną B. i M. T. od wyroku tegoż Sądu z dnia 4 lutego 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący wnieśli skargę kasacyjną, działając przez swojego pełnomocnika – radcę prawnego J. S., jednakże skarga ta nie została opłacona.

7 Pełnomocnik B. i M. T. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący opierając się na § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), z którego wynika, że "wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie...", uważa, że orzeczenie Sądu jest nieuzasadnione.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Stosownie do art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ma zastosowanie do postępowania zażaleniowego na mocy art. 197 § 2 powołanej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Przedmiotowa nieważność – zgodnie z treścią § 2 tego przepisu - zachodzi m.in. jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy. Natomiast przyczyny wyłączenia sędziego zostały przewidziane w art. 18 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

10 Według pkt 6 cytowanego przepisu, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. W niniejszej sprawie sędzia WSA Izabela Ostrowska brała udział w wydaniu wyroku z dnia 4 lutego 2004 r. oddalającego skargę B. i M. T. i pomimo tego również w wydaniu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną z dnia 5 maja 2004 r. Zatem zachodzi przesłanka przewidziana w art. 183 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 186 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.