Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2004 r., OW 19/04

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2004 r., OW 19/04

Tekst

TEZY

1 Wniosek organu wyższego stopnia o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie może zastąpić wniosku organu bądź też organów pozostających w sporze. W konsekwencji, wniosek o rozpatrzenie sporu, zgłoszony przez nielegitymowany do tego podmiot, podlega oddaleniu.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem Miasta J. a Starostą Powiatu P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku J. Spółki Kolejowej Spółka z o. o. w sprawie wydania pozwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gromadzenia i transportu odpadów postanawia - oddalić wniosek.

Uzasadnienie

3 Pismem z dnia 14 kwietnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., powołując się na przepis art. 22 par. 1 pkt 1 Kpa, przedstawiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpatrzenia wniosek Starosty Powiatowego w P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość organów, w sprawie z wniosku J. Spółki Kolejowej Sp. z o.o., dotyczący wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów w postaci podkładów kolejowych z uwzględnieniem transportu. W piśmie przytoczono, że po wszczęciu postępowania administracyjnego powstała wątpliwość, czy pozwolenie, o które wystąpiła J. Spółka Kolejowa, powinien wydać Prezydent Miasta J. czy też Starosta P., z uwagi na treść art. 382 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W ocenie Kolegium, nie jest ono organem właściwym do rozpatrzenia sporu pomiędzy Prezydentem Miasta J. a Starostą P. Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. jest organem wyższego stopnia dla Starosty P., jednakże nie jest takim organem dla Prezydenta Miasta J., gdyż jest nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W tej sytuacji brak jest wspólnego organu wyższego stopnia dla Prezydenta Miasta J. i Starosty P. Stąd też, zdaniem Kolegium, przedmiotowy spór winien być rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 par. 1 pkt 1 Kpa.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Pozostaje poza sporem, że postępowanie administracyjne, z wniosku J. Spółki Kolejowej o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem transportu, wszczęte zostało przed Prezydentem Miasta J., który przekazał sprawę Staroście P., a ten z kolei organ, w piśmie z dnia 14 marca 2003 r., wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. "o rozstrzygnięcie właściwości organów do rozpatrzenia wniosku J. Spółki Kolejowej".

6 W przedstawionym stanie faktycznym sprawy, podzielając nawet wszystkie wywody i argumentację Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie sposób uznać, że wniosek o rozpatrzenie przez sąd sporu o właściwość zgłoszony został przez uprawniony podmiot. Należy bowiem mieć na uwadze, że stosownie do przepisu art. 22 par. 3 Kpa z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd może wystąpić: strona, organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze. W niniejszej sprawie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez sąd nie wystąpił zarówno Prezydent Miasta J., przed którym wszczęte zostało postępowanie administracyjne, jak również Starosta P., któremu sprawa została przekazana i który ograniczył się jedynie do wystąpienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. "o rozstrzygnięcie właściwości organów". Tym samym z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu nie wystąpiły organy administracyjne pozostające w sporze, lecz wniosek zgłoszony został w istocie przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B, które jest organem wyższego stopnia nad jednym z organów pozostających w sporze. Wydaje się oczywistym, że w takiej sytuacji wniosek organu wyższego stopnia nie może zastąpić wniosku organu względnie organów pozostających w sporze. W konsekwencji, wniosek o rozpatrzenie sporu, zgłoszony przez nielegitymowany do tego podmiot, podlega oddaleniu.

7 Z powyższych względów, na podstawie art. 22 par. 3 pkt 2 Kpa w związku z art. 4 i 15 par. 1 pkt 4 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, orzeczono jak w sentencji.