Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2005 r., OSK 1631/04

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2005 r., OSK 1631/04

Tekst

TEZY

1 W ramach postępowania sądowoadministracyjnego sąd administracyjny, poza przypadkiem wymienionym w art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, nie przeprowadza postępowania dowodowego, uzupełniającego postępowanie administracyjne, a wyłącznie na podstawie przedstawionych mu przez organ w trybie art. 54 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi akt postępowania administracyjnego, stosownie do treści art. 134 rozstrzyga o legalności zaskarżonego aktu.

Sentencja

2 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Maria Rzążewska /spr./, Sędziowie NSA Zygmunt Niewiadomski, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lipca 2004 r. sygn. akt II SA/Po 969/02 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

3 Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 marca 2002r. w sprawie zmiany sposobu użytkowania garażu na obiekt dla prowadzenie działalności usługowo produkcyjnej.

4 W uzasadnieniu swego stanowiska sąd I instancji podzielił stanowisko organu administracji, że nie jest dopuszczalna zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu z uwagi na treść zapisów obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położenia przedmiotowego budynku, aczkolwiek sąd dokonał odmiennej niż organ administracji wykładni treści obowiązującego planu.

5 Skargę kasacyjną na powyższy wyrok wniósł P. S. zarzucając naruszenie art.106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 / zwanej dalej ppsa. W skardze kasacyjnej zarzucono, że sąd I instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego w dostatecznym zakresie, a przede wszystkim nie uwzględnił dowodów z dokumentów urzędowych zgromadzonych w toku postępowania, a tym samym nie wyjaśnił istoty sprawy.

6 Uzasadnienie skargi kasacyjnej podnosi, że garaż, którego dotyczy wniosek o zmianę sposobu użytkowania został zrealizowany na podstawie ostatecznej decyzji i legalność tej decyzji nie może podlegać ocenie w postępowaniu o zmianę sposobu użytkowania. Samo usytuowanie budynku nie może stanowić przeszkody w zmianie jego przeznaczenia. Uzasadnienie skargi kasacyjnej podnosi, że przedmiotowy obiekt spełnia wszelkie warunki dla zmiany jego przeznaczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego. W uzupełnieniu skargi kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia art.71 prawa budowlanego i podano, że po wydaniu zaskarżonego wyroku utracił moc obowiązywania plan miejscowy i obecnie dla terenu położenia garażu nie ma obowiązującego planu.

7 Konkluzja skargi zawiera wniosek uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

8 Uczestnicy postępowania małż. Ł. i B. K. wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

10 W myśl art.l83 § l ppsa Naczelny Sąd Administracyjny jest związany postawami skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu wyłącznie nieważność postępowania.

11 Analiza przebiegu postępowania zakończonego skarżonym wyrokiem nie ujawnia okoliczności, które wskazywałyby, że zachodzi nieważność postępowania w rozumieniu art.l83 § 2 ppsa. Oznacza to, że rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny ograniczone jest do oceny przedstawionych podstaw kasacyjnych. Skarga kasacyjna w opiera na się na naruszeniu przepisów procesowych - art.106 § 2 ppsa, ze wskazaniem, że uchybienie temu przepisowi miało wpływ na treść rozstrzygnięcia. Uregulowanie, któremu w ocenie kasacji uchybił sąd I instancji, przewiduje dopuszczalność przeprowadzenia przez sąd administracyjny na wniosek stron lub z urzędu uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.

12 W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym zaskarżonym wyrokiem nie był zgłaszany przez strony wniosek o uzupełnienie w tym trybie materiału dowodowego i nie przeprowadzano takiego postępowania, stąd za całkowicie nieuzasadniony i nie związany z przebiegiem postępowania przed sądem i instancji należy uznać zarzut skargi kasacyjnej naruszenia tego przepisu.

13 Formułując ten zarzut skarga kasacyjna podaje, że polega on na tym, że sąd nie przeprowadził postępowania dowodowego z dokumentów zgromadzonych w przedstawionych aktach administracyjnych, a w szczególności z decyzji: o warunkach budowy i zagospodarowania terenu i pozwolenia na budowę. Zgodnie z art.l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ i art.3 § 1 i 2 pkt l ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem wydanych decyzji administracyjnych w zakresie ich zgodności z prawem. W ramach postępowania sadowoadministracyjnego sąd administracyjny, poza przypadkiem wymienionym w art.lO6§3ppsa, nie przeprowadza postępowania dowodowego uzupełniającego postępowanie administracyjne, a wyłącznie na podstawie przedstawionych mu przez organ w trybie art. 54 § 2 ppsa akt postępowania administracyjnego, stosownie do treści art.134 rozstrzyga o legalności zaskarżonego aktu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją sąd I instancji działał z zachowaniem wymienionych przepisów. W szczególności na postawie przedstawionych akt postępowania dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji, biorąc pod rozwagę również wynikający z treści materiałów znajdujących się w przedstawionych aktach fakt, że przedmostowy obiekt którego dotyczy wniosek o zmianę sposobu jego użytkowania został zrealizowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, czemu wyraźnie dał sąd I instancji wyraz w treści uzasadnienia wyroku stwierdzając, "że garaż wybudowano zgodnie z prawem i przy akceptacji uczestników postępowania Ł i B.Kuczów" /str.3 uzasadnienia. Opierając się na materiale zawartym w przedstawionych aktach administracyjnych sąd I instancji swe rozważenia co do legalności zaskarżonej decyzji odniósł do prawidłowego ustalenia organu administracji, że przedmiotowy obiekt został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę podzielając równocześnie stanowisko organu, że nie jest dopuszczalne uwzględnienie wniosku o zmianę sposobu użytkowania obiektu z uwagi na treść obowiązującego w dacie orzekania przez organ planu miejscowego dla terenu położenia tego budynku.

14 Przytoczenie podstaw kasacyjnych winno nastąpić w skardze kasacyjnej a po jej wniesieniu stosownie do treści art.l83 § l in fine strony mogą wyłącznie przytaczać nowe uzasadnienia postaw kasacyjnych. Spóźniony jest wobec tego zarzut zgłoszony w uzupełnieniu skargi kasacyjnej naruszenia art. 71 prawa budowlanego i nie mógł on wobec tego podlegać ocenie w postępowaniu kasacyjnym.

15 Z przyczyn wymienionych, wobec braku uzasadnionych podstaw kasacyjnych na podstawie art. 184 ppsa orzeczono jak w sentencji.

16 -----------------------

UZASADNIENE