Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2014 r., I OZ 829/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2014 r., I OZ 829/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 600/13 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 600/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków.

3 Sąd pierwszej instancji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a."), stwierdził, że w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania aktu skarżący powinien nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie, podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwiło Sądowi jego merytoryczną ocenę.

4 Skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które potencjalnie mogłyby zaistnieć, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny. Poandto nie wykazał w szczególności, biorąc pod uwagę własną sytuację prawną, jakie szczególnie chronione przez system prawny wartości zostałyby zagrożone w przypadku wykonania decyzji objętych wnioskiem o wstrzymanie ich wykonania oraz na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki prawne mogące potencjalnie zaistnieć w razie ich wykonania.

5 Zdaniem Sądu sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji musi być bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonej decyzji. Skutki lub szkoda muszą być realne, zachodzić w czasie ubiegania się o wstrzymanie, a nie w przyszłości i nie mogą być one oparte na przypuszczeniach. Tymczasem takim przypuszczeniem jest właśnie stwierdzenie, że odmowa dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych bez jednoczesnego ich bliższego sprecyzowania.

6 Skarżący M. G. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia w całości i ponownego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił dokonanie błędnej interpretacji art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej opiera się na zasadzie skargowości. W ocenie skarżącego, zasady skargowości nie można przyjmować jako zasady w pełni obowiązującej w przypadku interpretacji art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem na etapie rozpoznania wniosku Sąd powinien wziąć pod uwagę również i te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

9 Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

10 Powyższe oznacza, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oparty jest tylko częściowo na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jednie w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanką do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez skarżącego okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W interesie skarżącego leży takie uzasadnienie wniosku, aby podane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Istotne jest, aby Sąd pierwszej instancji miał właściwą wiedzę o występujących okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem decyzji oraz miał możliwość ich oceny. Dlatego też dostarczenie odpowiednich informacji w tym zakresie obciąża skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09 i postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11, publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę

11 Zaznaczyć jednak należy, że w niniejszej sprawie skarżący działał bez adwokata lub radcy prawnego, zatem obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było pouczenie go o skutkach prawnych czynności procesowych, które na danym etapie postępowania powinien podjąć, jak i skutkach prawnych niedokonania tych czynności (art. 6 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wskazówki i pouczenie powinny dotyczyć konieczności sporządzenia przez skarżącego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Takie działanie Sądu będzie zgodne ze wskazaniami rekomendacji Rady Europy nr R(89)8 w sprawie tymczasowej ochrony sądowej, zgodnie z którymi, to na sądzie w trakcie prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek rozważenia wszystkich okoliczności sprawy.

12 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.