Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 665/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 665/09 odmówił Z. H. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej na terenie gminy Kąty Wrocławskie, oznaczonej jako działki nr [...] i [...].

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Z. H. złożyła skargę na decyzję Ministra Infrastruktury, a następnie pismem z dnia 4 maja 2009 r. wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, jednak żądania tego nie uzasadniła. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji.

4 Ponadto Sąd I instancji zauważył, że zaskarżona przez Z. H. decyzja wydana na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz.U. Nr 80, poz. 271 ze zm.) ma charakter szczególny. W uzasadnionych bowiem przypadkach, stosownie do art. 17 tej ustawy, w drodze decyzji możliwe jest zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe. Decyzja ta uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń oraz uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad; w przypadku zaś gdy decyzja dotyczy nieruchomości zabudowanej, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego (art. 17 ust. 3 i 4). Ochronę interesów właściciela działki gwarantują ponadto przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji, udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej, która nie wykazała, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 P.p.s.a. niweczyłoby cel, jaki miał ustawodawca uchwalając ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji w zakresie dróg krajowych, ustanawiającą szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego.

5 Z. H. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie twierdząc, że oczywistym jest, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie.

9 Mając powyższe na względzie, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że w przedmiotowej sprawie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca nie wykazała przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

10 Trafnie również zauważył Sąd, iż z uwagi na szczególny charakter rozwiązań przyjętych w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w oparciu o art. 17 tej ustawy nastąpić może jedynie wyjątkowo. Powołany przepis w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, umożliwia bowiem zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe mimo niezakończenia postępowania wywłaszczeniowego. Zatem udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu niweczyłoby cel, jaki miał ustawodawca uchwalając ustawę o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, ustanawiającą szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także w zakresie postępowania wywłaszczeniowego.

11 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.