Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2019 r., I OZ 728/19

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2019 r., I OZ 728/19

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1061/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 maja 2019 r., II SA/Wa 1061/19, odrzucił skargę J. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostało doręczone skarżącemu 1 kwietnia 2019 r. Termin trzydziestodniowy od tej daty upływał 2 maja 2019 r. i ten dzień był ostatnim dniem na wniesienie skargi. J. K. mimo prawidłowego pouczenia wniósł skargę 10 maja 2019 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarga jest zatem spóźniona i jako taka niedopuszczalna.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł J. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. przez nieuzasadnione odrzucenie skargi pomimo, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, albowiem skarga z 10 kwietnia 2019 r. została złożona w terminie przepisanym do dokonania tej czynności, gdyż bieg terminu do jej wniesienia rozpoczynał się od dnia jej doręczenie pełnomocnikowi skarżącego, który to otrzymał ją 11 kwietnia 2019 r.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

6 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji pominął istotne w tej sprawie okoliczności faktyczne dotyczące doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącego, a w konsekwencji terminu do złożenia skargi, co skutkowało wadliwością zaskarżonego postanowienia.

7 Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dyscyplinarnego zostało doręczone zarówno J. K. jak i jego pełnomocnikowi – adwokat I. K.

8 W razie zaś ustanowienia przez stronę pełnomocnika, stosownie do art. 40 § 2 k.p.a., pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. Regulacja ta ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza z jednej strony, że doręczenie dokonane z pominięciem pełnomocnika obarczone jest wadą procesową, a z drugiej strony, że strona nie może skutecznie zmodyfikować bezwzględnie obowiązującego charakteru regulacji tego przepisu. W razie ustanowienia pełnomocnictwa procesowego, będącego stosunkiem opartym na zaufaniu pomiędzy mocodawcą a pełnomocnikiem, doręczenie dokonane stronie ma charakter wyłącznie informacyjny. Innymi słowy, nie wywiera ono skutku dla przebiegu postępowania administracyjnego, w tym upływu przewidzianych dla dokonania poszczególnych czynności procesowych terminów.

9 W związku zaś z faktem, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26 marca 2019 r. zostało doręczone również pełnomocnikowi skarżącego, co miało miejsce 11 kwietnia 2019 r., to nadając skargę 10 maja 2019 r. skarżący nie uchybił ustawowemu 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi. Tym samym, odrzucenie przez Sąd I instancji skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesionej z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., nie ma oparcia w przedstawionym powyżej stanie faktycznym sprawy.

10 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.