Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2013 r., I OZ 692/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2013 r., I OZ 692/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 144/13 o odrzuceniu skargi K. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wr 144/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej.

3 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzję K. K. (skarżący) odebrał osobiście w dniu 8 stycznia 2013 r., a więc 30- dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 lutego 2013 r. Skarżący w dniu 5 lutego 2013 r. złożył osobiście skargę w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy we Wrocławiu. Natomiast PUP we Wrocławiu w dniu 14 lutego 2013 r. przekazał ów skargę Wojewodzie Dolnośląskiemu.

4 Sąd I instancji wskazał na orzecznictwo sądowoadministracyjne, w którym przyjęty jest pogląd, że skoro strona wbrew wyraźnemu pouczeniu skierowała skargę do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu, to datą nadania skargi jest data przekazania skargi właściwemu organowi.

5 Zaznaczył, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 lutego 2013 r., natomiast skargę wniesiono w dniu 14 lutego 2013 r., a więc z przekroczeniem terminu. Nadto skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

6 W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.

7 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie go w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy:

8 - art. 54 p.p.s.a. w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. przez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania jej do właściwego organu, w sytuacji gdy wystarczające dla zachowania terminu do złożenia jej w siedzibie organu I instancji,

9 - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a przez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi.

10 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

12 W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednak powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten winien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia NSA: z 12.1.2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z 11.3.2009 r., sygn. akt I OSK 234/09 czy z 10.10.2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07, cbosa)

13 W niniejszej sprawie bezspornym jest, że ostateczna decyzja Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. została skarżącym doręczona w dniu 8 stycznia 2013 r. Bezspornym jest również, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na wskazany akt upłynął z dniem 7 lutego 2013 r.

14 Jak wynika z akt sprawy wprawdzie skarżący złożył przedmiotową skargę w dniu 5 lutego 2013 r., a więc w terminie otwartym do jej wniesienia, jednak w siedzibie organu I instancji, zamiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., właściwego organu administracji, za którego pośrednictwem skarga winna zostać wniesiona. W związku z powyższym celem nadania skardze prawidłowego biegu organ I instancji zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił w dniu 14 lutego 2013 r.

15 Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga została wniesiona dopiero w dniu 14 lutego 2013 r., albowiem w tej sytuacji faktycznej, dla ustalenia daty wniesienia skargi przez skarżących decydujące znaczenie ma data nadania przez organ I instancji przesyłki skierowanej do właściwego organu. A powyższe zostało dokonane już po terminie, bo w dniu 14 lutego 2013 r. Zatem rację ma Sąd I instancji, że przedmiotowa skarga została wniesiona już po upływie terminu do jej wniesienia.

16 W tej sytuacji prawidłowo również skarga ta została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przy czym zaznaczyć należy, że Sąd I instancji odrzucił skargę nie z tego powodu, że skarżący uchybili trybowi jej wniesienia wynikającemu z art. 54 § 1 p.p.s.a., ale dlatego, że uchybiono terminowi do jej wniesienia. Bowiem wnosząc skargę w sposób nieprawidłowy skarżący przejął na siebie ryzyko ewentualnego uchybienia terminu do jej wniesienia i konsekwencji z tym związanych, wraz z możliwością odrzucenia skargi włącznie. I tak się stało w niniejsze sprawie.

17 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie można również zarzucić organowi I instancji, że nie przekazał sprawy "niezwłocznie". Termin "niezwłocznie" oznacza, że czynność winna być dokonana w jak najkrótszym czasie. Przy czym oceniając tę niezwłoczność należy mieć na uwadze normalny tok pracy danej instytucji, tj. obieg korespondencji, czas niezbędny na zapoznania się z jej treścią i wydanie odpowiednich zarządzeń oraz ich wykonanie.

18 Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.