Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2008 r., I OZ 678/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2008 r., I OZ 678/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 262/07 o odmowie sprostowania wyroku z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie ze skargi J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. oddalił skargę J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej.

3 Odpis wyroku z dnia 17 marca 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 maja 2008 r.

4 W piśmie z dnia 19 maja 2008 r. skarżący wniósł o sprostowanie części wstępnej wskazanego wyżej wyroku w ten sposób, że w miejsce wadliwie jego zdaniem oznaczonego przedmiotu sprawy, w brzmieniu: "Funkcjonariusze Straży Pożarnej" należy wpisać prawidłowe jego oznaczenie w brzmieniu: "Zmiany i uzupełnienia opinii o służbie, na mocy ostatecznej decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia [...] o sygn. akt [...] [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K.". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zamieszczone w części wstępnej wyroku oznaczenie przedmiotu sprawy jest nieprecyzyjne (niedokładne, niejasne), a także błędne i niekompletne.

5 Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił sprostowania wyroku. Jak wskazał Sąd, w niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia został określony w momencie rejestrowania sprawy, zgodnie z treścią załącznika nr 1 do zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Biorąc pod uwagę brzmienie art. 156 § 1 p.p.s.a. zezwalającego sądowi z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku J. R. W sytuacji gdy przedmiot zaskarżenia został określony na podstawie i zgodnie z treścią wyżej cytowanego Zarządzenia Prezesa NSA, nie mogło dojść do błędnego, nieprecyzyjnego lub niejasnego jego określenia, a wobec tego, że w treści wyroku nie wystąpiły niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, nie znalazł również podstaw do jego sprostowania.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. R. domagając się stwierdzenia jego nieważności, ewentualnie uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący podniósł, że oznaczenie przedmiotu sprawy, sporu w wyrokach powinno być tak określone, aby możliwa była identyfikacja pod względem przedmiotowym. Zarzucił, że zaskarżone postanowienie rażąco narusza prawo, jest oczywiście niezasadne, oparte na dowolnej ocenie dowodów i interpretacji przepisów prawa procesowego.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2005 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

9 Wykładnia powyższego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie niedokładności obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładnie wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista omyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego lub rachunkowego.

10 Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. zasadnie odmówił sprostowania wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Nie można bowiem stwierdzić, aby przy określaniu przedmiotu sprawy w komparycji wyroku nastąpiła niedokładność, błąd pisarski albo inna oczywista omyłka, o których mowa w przepisie art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.