Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2022 r., I OZ 601/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2022 r., I OZ 601/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 października 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 1215/22 o odrzuceniu skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 lipca 2022 r. nr SKO.4110/177/2021 w przedmiocie uznania zasiłku stałego za nienależnie pobrany i zobowiązania do jego zwrotu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Pismem z 26 sierpnia 2022 r. M. Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 20 lipca 2022 r. w przedmiocie uznania zasiłku stałego za nienależnie pobrany i zobowiązania do jego zwrotu.

3 Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej decyzji przez skarżącego, jej doręczenie nastąpiło w dniu 26 lipca 2022 r. Natomiast nadanie skargi drogą elektroniczną na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, za pośrednictwem którego skargę tę złożono, nastąpiło 26 sierpnia 2022 r., co potwierdza dokument w postaci Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (k.12 akt sąd.).

4 Postanowieniem z 10 października 2022 r., II SA/Rz 1215/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę wskazując, że ostatnim dniem terminu na wystąpienie ze skargą był 25 sierpnia 2022 r., tymczasem skargę złożono dzień później.

5 Zażalenie na stanowienie złożył skarżący, zarzucając naruszenie:

6 1) art. 40 § 2 k.p.a. polegające na doręczeniu wszelkich pism w toku postępowania administracyjnego, łącznie z zaskarżoną decyzją, bezpośrednio stronie, pomimo ustanowienia pełnomocnika, skutkujące wadliwym ustaleniem, że decyzja organu II instancji została skutecznie doręczona w dniu 26 lipca 2022 r.;

7 2) art. 58 § 1 pkt 2, § 3 oraz 53 § 1 p.p.s.a.

8 Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Jak wynika z akt sprawy, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o odrzuceniu skargi zostało wniesione zażalenie. Wobec tego, w wyniku wniesionego zażalenia, postanowienie o odrzuceniu skargi nie stało się prawomocne. Z akt wynika także, że w zażaleniu zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

11 Należy wskazać, że z praktyki orzeczniczej wynika, iż nierzadkie są przypadki łącznego składania zażalenia na odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego na wykonanie danej czynności procesowej. W przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej – w pierwszej kolejności winien być nadany bieg zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu, rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie.

12 Wobec powyższego, jednoczesne złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej.

13 Przechodząc do rozpoznania niniejszego zażalenia, należy stwierdzić, że nie ma ono usprawiedliwionych podstaw.

14 Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

15 W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy zaskarżona decyzja (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2022 r. – na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzji widnieje własnoręczny podpis skarżącego (k.14 akt adm.). W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 sierpnia 2022 r. Tym samym złożenie skargi w dniu 26 sierpnia 2022 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

16 Podniesiona natomiast w zażaleniu okoliczność, jakoby skarżący w toku postępowania administracyjnego miał ustanowionego pełnomocnika, nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Zarówno bowiem na etapie wydawania decyzji przez organ I instancji, jak i składania odwołania oraz wydawania zaskarżonej decyzji skarżący działał samodzielnie.

17 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.