Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2018 r., I OZ 6/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2018 r., I OZ 6/18

Sentencja

1 Dnia 30 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 listopada 2017 r. o sygn. akt III SA/Lu 495/17 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 K.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

3 W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

4 Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. o sygn. akt III SA/Lu 495/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

5 Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący w ogóle nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie decyzji mogłoby spowodować skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej p.p.s.a.). Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołał żadnych argumentów odnoszących się do jego indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek, stanowiących podstawę wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności skarżący nie wykazał stosownymi wyjaśnieniami oraz dokumentami źródłowymi okoliczności mogących wskazywać, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest praca na stanowisku kierowcy, prawo jazdy jest mu niezbędne i bez niego zagrożona jest jego egzystencja. Zatrzymanie prawa jazdy niewątpliwie wiąże się z pewnymi utrudnieniami związanymi z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, że okoliczność ta spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny. Jedynie w wypadku utraty jedynego źródła utrzymania strony, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody.

6 Sąd pierwszej instancji wyjaśnił kolejno w uzasadnieniu postanowienia, że brak wskazania przez skarżącego jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku.

7 Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł K.L. Jak wskazał, jego jedynym źródłem utrzymania nie jest praca na stanowisku kierowcy, lecz praca jako górnik w Kopalni Węgla Kamiennego "Bogdanka" i – jak wskazał – codziennie, siedem dni w tygodniu, musi dojeżdżać do pracy samochodem. Zatem w ocenie skarżącego zatrzymanie prawa jazdy będzie równoznaczne dla niego z utratą pracy zarobkowej, a jest jedynym żywicielem rodziny.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

10 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie wykazano w sprawie spełnienia przesłanek określonych ww. przepisem.

11 Skarżący upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w tym, że nie będzie mógł dojeżdżać samochodem do swojej aktualnej pracy w Kopalni Węgla Kamiennego "Bogdanka". Godzi się zatem wskazać, że wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawił dokumentacji, która mogłaby wskazywać, iż indywidualna komunikacja samochodowa jest jedynym środkiem transportu umożliwiającym skarżącemu poruszanie się z miejsca jego zamieszkania do miejsca pracy. Nie pozwala to zatem wykluczyć możliwości skorzystania przez wnioskodawcę z komunikacji publicznej. Pozwoliłoby to wyeliminować wskazywane w zażaleniu niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie wskazuje się, że ewentualna mniejsza elastyczność podróżowania przy pomocy publicznych środków komunikacji nie wyrządza ani znacznej szkody ani powoduje trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 27 października 2015 r., I OZ 1368/15, z dnia 29 kwietnia 2016 r., I OZ 398/16 czy z dnia 28 lipca 2016 r., I OZ 798/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

12 Stąd oddalono zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.