Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010 r., I OZ 42/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010 r., I OZ 42/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 126/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 126/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od postanowienia tego Sądu z dnia 1 lipca 2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż orzeczenie to wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2009 r., natomiast termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 3 września 2009 r.

3 Ustanowiony w sprawie dla skarżącego pełnomocnik z urzędu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę kasacyjną w dniu 30 listopada 2009 r. Wobec tego, iż strona nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

4 Zażalenie na to postanowienie wniósł K. G., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Wnoszący zażalenie zarzucił naruszenie art. 86, 87 i 88 w zw. z art. 178 wskazanej ustawy przez uznanie, iż skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 1 lipca 2009 r. winna być złożona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.

5 W uzasadnieniu autor zażalenia stwierdził, iż wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 7 października 2009 r. postanowienia uchylającego postanowienie z dnia 22 września 2009 r. o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r., otworzyła się droga do złożenia skargi kasacyjnej bez potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

7 Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

8 W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż odpis postanowienia z dnia 1 lipca 2009 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2009 r., o czym pełnomocnik skarżącego został poinformowany w piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2009 r.

9 Odnosząc się do argumentów zawartych w zażaleniu, to nie można uznać za trafne stanowiska pełnomocnika K. G., iż wydanie przez Sąd I instancji postanowienia o uchyleniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r. otwierało stronie termin do wniesienia środka odwoławczego bez konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

10 W postępowaniu sądowoadministracyjnym nie istnieje instytucja wstrzymania biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W szczególności procedura przyznawania stronie prawa pomocy nie powoduje wstrzymania biegu takiego terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują natomiast możliwość przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, o ile uchybienie takie nastąpiło bez winy strony. Z uwagi na długotrwałość procedury przyznawania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wyłączona jest wina strony w uchybieniu, o ile nastąpiło ono wyłącznie z tej przyczyny. Tym samym stwierdzić trzeba, że pełnomocnik strony, wyznaczony do działania w sprawie z urzędu, w takiej sytuacji zobligowany jest do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, który to wniosek, wraz z uzasadnieniem, złożony winien być w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy. Jednocześnie z takim wnioskiem pełnomocnik winien dokonać czynności, której nie dokonano w terminie.

11 Tym samym za chybione należy uznać argumenty pełnomocnika skarżącego, iż uchylenie postanowienia z dnia 22 września 2009 r. o uchyleniu prawomocności orzeczenia z dnia 1 lipca 2009 r. zwalniało stronę od złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

12 Wobec tego, iż pełnomocnik strony, wnosząc skargę kasacyjną, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną (podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 24 września 1998 r., sygn. akt CZ 115/98).

13 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.