Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., I OZ 393/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., I OZ 393/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Ol 890/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił A. W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący posiada oszczędności w wysokości [...], nadto jego rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości około 15 000 zł. W ocenie Sądu wysokość zgromadzonych przez skarżącego środków wskazuje, że może on uiścić należne koszty sądowe, co nie będzie stanowiło uszczerbku w utrzymaniu jego rodziny.

3 Zażalenie na to postanowienie wniósł A. W., reprezentowany przez Ł. W., domagając się jego zmiany lub uchylenia w całości i przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi, iż oceniając sytuację materialną strony brał pod uwagę łączne dochody uzyskiwane przez całą rodzinę i nie ustalił dokładnie stanu posiadania samego skarżącego. Analiza majątku strony wykazałaby, zdaniem pełnomocnika, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

5 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej jeśli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu niezbędnym dla niej i jej rodziny. Obowiązek wykazania okoliczności wskazujących na niemożność poniesienia kosztów spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie jej prawa pomocy.

6 Podkreślenia wymaga, iż instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w skrajnie trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, co wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy, posiada znaczne oszczędności pieniężne (w kwocie 300 000 zł, a także jest właścicielem kilku pojazdów mechanicznych. Jego sytuacja wskazuje więc niewątpliwie, iż jest on w stanie ponieść pełne koszty postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto zauważyć trzeba, iż wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd oceniając sytuację materialną strony bierze pod uwagę również dochody uzyskiwane przez członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie ze stroną. Niezasadnym jest zatem stanowisko wyrażone przez pełnomocnika strony, jakoby Sąd winien brać pod uwagę tylko dochody skarżącego, a ocena sytuacji majątkowej strony dokonana przez Sąd I instancji była w pełni zasadna i zgodna z obowiązującymi przepisami.

7 Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.