Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2015 r., I OZ 317/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2015 r., I OZ 317/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 1758/14 w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Skarżący W.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 30 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B.

3 Na uzasadnienie wniosku podał, że brak wstrzymania wykonalności spowoduje trudne do odwrócenia skutki z tego powodu, że skarżący opiekuje się chorymi rodzicami, których często wozi do lekarza, zatem pozbawienie go prawa jazdy uniemożliwi sprawowanie adekwatnej opieki zdrowotnej nad rodzicami skarżącego. To z kolei może doprowadzić do uszczerbku na ich zdrowiu.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 1758/14 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

5 Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sąd miał na uwadze okoliczności powołane przez skarżącego, a dotyczące stanu zdrowia i podeszłego wieku rodziców skarżącego, nie mniej jednak w ocenie Sądu fakty te same w sobie nie wskazują na możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W.K. W zażaleniu powtórzył argumenty związane ze zdrowiem i samodzielnością rodziny.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

9 Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

10 W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki określone przywołanym przepisem. Fakt, że skarżący opiekuje się swoimi chorymi rodzicami i w związku z tym często wozi ich do lekarzy nie uzasadnia w sprawie zastosowania art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Dowóz rodziców do lekarza może bowiem następować przy pomocy komunikacji publicznej, taksówek lub przy skorzystaniu z pomocy innych członków społeczeństwa. W sytuacji zaś nagłej istnieje możliwość wezwania karetki. Z tego względu, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykonania zaskarżonego aktu nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

11 Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 przywołanej ustawy.