Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2014 r., I OZ 247/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2014 r., I OZ 247/14

Sentencja

1 Dnia 2 kwietnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 grudnia 2013 roku, sygn. akt II SA/Bd 1116/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta Bydgoszcz na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] września 2013 roku, nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez Gminy Miasta Bydgoszcz decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Starosta Bydgoski orzekł o zwrocie na rzecz E. M. części nieruchomości oznaczonych według projektu podziału jako działki nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz o odmowie zwrotu na rzecz wnioskodawczyni nieruchomości oznaczonych według projektu podziału jako działki [...] i [...] z obrębu [...]. Decyzja ta utrzymana została w mocy zaskarżoną decyzją Wojewody Kujawsko-Pomorskiego. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Gmina podniosła, że wstrzymanie to uzasadnione jest ze względu na konsekwencje, które spowoduje ostateczna decyzja zwrotowa w sferze stosunków własnościowych. Sąd podkreślił, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), to na stronie spoczywa obowiązek przekonującego przedstawienia okoliczności świadczących o tym, że przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie, faktycznie zaistnieją. W rozpoznawanym zaś wniosku, zdaniem Sądu I instancji, skarżąca w żaden sposób nie sprecyzowała na czym miałyby polegać podnoszone przez nią konsekwencje w sferze stosunków własnościowych.

3 Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. spółka z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w B. podnosząc, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w związku z niemożnością odzyskania przez spółkę wydatków związanych z nakładami faktycznymi poniesionymi na zwracaną nieruchomość, które to wydatki wynoszą około 200 000 PLN netto.

4 Odpowiedź na zażalenie wniosła E. M., domagając się jego oddalenia oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie.

8 W niniejszej sprawie Sąd I instancji nie zauważył, że zaskarżona decyzja wydana została miedzy innymi w oparciu o art. 136, art. 137 i art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zatem zalicza się ona do spraw określonych w dziale III tej ustawy. Zgodnie więc z przytoczonym wyżej przepisem w sytuacji wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego organ zobowiązany był do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu. Zauważyć także należy, że zgodnie z art. 63 i art. 64 ustawy 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie administracji rządowej w województwie (Dz.U. Nr 31, poz. 206 ze zm.), w sytuacji gdy organ nie wykona czynności nakazanej prawem strona może, po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wnieść skargę do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w orzecznictwie pojawia się pogląd, iż w sytuacji gdy wykonanie decyzji powinno było zostać wstrzymane na podstawie przepisu szczególnego jakim jest art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to możliwe jest dokonanie takiego wstrzymania przez sąd administracyjny niezależnie od istnienia, bądź wykazania przez stronę zaistnienia w sprawie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OZ 717/10, postanowienie NSA z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08). Jednakże pogląd ten nie wydaje się słuszny i zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wstrzymanie wykonania decyzji powinno było zostać dokonane z urzędu postanowieniem Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, a nie postanowieniem sądu administracyjnego w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy uznać należało za słuszne, po mimo błędnego jego uzasadnienia.

9 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.