Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2017 r., I OZ 1214/17

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2017 r., I OZ 1214/17

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 43/15 oddalające wniosek o dokonanie wykładni postanowienia tego Sądu z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie ze skargi K.J. na Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 43/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K.J. o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 43/15 w przedmiocie odrzucenia skargi.

3 We wniosku skarżący podał, że domaga się wyjaśnienia wątpliwości: "W zakresie prawomocnego i merytorycznego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08, poprzez wyjaśnienie, czy przez zawarte stanowisko w uzasadnieniu wyroku o treści "Wyrok odnosił się do Komendanta Głównego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organem pierwszej instancji, zobowiązanym do wykonania powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, był zatem Komendant Wojewódzki Policji, który był "właściwym organem" w rozumieniu art. 154 P.p.s.a." stanowi o dokonaniu wykładni prawnej wyroku WSA w Warszawie i na tej podstawie dokonanej wykładni stwierdzenie, iż żaden inny organ, poza Komendantem Wojewódzkim Policji w Krakowie w sprawie tym wyrokiem nie jest związany".

4 W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wniosek skarżącego w tak ujętym kształcie nie mógł zostać uwzględniony. Sąd nie dostrzegł żadnej niejasności w zakresie cytowanego stwierdzenia, zawartego w postanowieniu WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 43/15. Sformułowanie to w swym znaczeniu jest jednoznaczne i nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych.

5 Zdaniem Sądu I instancji, skarżący domaga się wyjaśnienia zawartych w ww. postanowieniu wyrażeń i słów, co jest niedopuszczalne w trybie wniosku o wykładnię orzeczenia Sądu. Ponadto Sąd podkreślił, że kwestia organów, które poza Komendantem Wojewódzkim Policji w Krakowie są związane ww. wyrokiem WSA w Warszawie, w ogóle nie była poruszana przez Sąd w postanowieniu, którego interpretacji skarżący się domaga i nie mogła być przedmiotem wykładni. Doprowadziłoby to bowiem do poszerzenia uzasadnienia tegoż postanowienia o elementy, które nie zostały w nim zawarte.

6 Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.J., nie zgadzając się z Sądem I instancji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

9 Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

10 Podkreślenia wymaga, że konieczność wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. Wykładnia może odnosić się do rozstrzygnięcia, jak i do uzasadnienia wyroku. Uwzględnienie wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu, zawarta w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu. Wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 P.p.s.a. tylko w przypadku, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Za takie wątpliwości nie mogą być uznane odpowiedzi na pytania skierowane do sądu w związku z koniecznością merytorycznego załatwienia sprawy. Instytucja wyjaśniania wątpliwości co do treści wyroku nie służy również udzielaniu odpowiedzi na pytania dotyczące konsekwencji procesowych takiego wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 78/12; postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12; postanowienie NSA z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1310/12, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić zatem do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię nie może w konsekwencji zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu zawartym w orzeczeniu.

11 Podkreślić także należy, że wykładnia wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie, a także uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OZ 51/07, z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 427/08).

12 Przechodząc od powyższych rozważań na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2015 r. nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w trybie art. 158 P.p.s.a. Wbrew twierdzeniu skarżącego, wskazana przez skarżącego wątpliwość odnośnie części uzasadnienia nie wywołuje takich wątpliwości interpretacyjnych.

13 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.