Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2023 r., I OZ 115/23

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2023 r., I OZ 115/23

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 572/21 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA P.M. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 czerwca 2021 r. nr SKO Gd/2371/21 w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 16 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek M. K. o wyłączenie sędziego WSA P. M. w sprawie ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Skarżący zarzucił, że sędzia prowadził na rozprawie w dniu 10 listopada 2022 r. mobbing względem protokolanta oraz dyskryminował skarżącego.

3 Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności wymienionego sędziego. Podnoszone przez skarżącego argumenty nie uprawdopodobniają istnienia takich okoliczności. W szczególności nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadził proces wadliwie, nieobiektywnie czy też stronniczo. Nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądu pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie tylko wskazać należy, że zgodnie z art. 100 §1 p.p.s.a. protokolant spisuje protokół z przebiegu posiedzenia jawnego pod kierunkiem przewodniczącego.

4 Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).

8 Wskazane przez skarżącego argumenty nie wypełniają dyspozycji art. 18 p.p.s.a., przewidującego wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie z mocy samej ustawy. Nie stanowią również przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego w oparciu o art. 19 p.p.s.a. Podjęcie przez wskazanego sędziego, w odczuciu skarżącego, niekorzystnych działań i nietrafnych czynności procesowych, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego od orzekania. Sąd I instancji słusznie stwierdził, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Zarzuty dotyczące niewłaściwego, zdaniem skarżącego, sposobu orzekania przez sędziego mogą być podnoszone w ramach przysługujących środków zaskarżenia, nie stanowią natomiast przesłanki do wyłączenia sędziego. Prawidłowość stosowania przepisów prawa podlega weryfikacji w ramach postępowania instancyjnego poprzez korzystanie przez stronę ze środków zaskarżenia.

9 Dodatkowo zauważyć należy, że sędzia, którego dotyczył wniosek o wyłączenie, złożył wymagane oświadczenia, wskazując, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłącznie go od rozpoznania sprawy. Prawdziwość tego oświadczenia nie budzi zaś w rozpoznawanym przypadku wątpliwości.

10 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone

11 postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

12 orzekł jak w sentencji.