Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., I OZ 1045/05

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., I OZ 1045/05

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Sz 458/04 odmawiające P. J. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku P. J. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ś. postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Sz 458/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - powołując się na art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - odmówił P. J. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ś.

3 W uzasadnieniu wskazano, iż wprawdzie w złożonym wniosku skarżący wykazuje niskie dochody, jednakże oświadczenie to nie jest - w ocenie Sądu - pełne i nie odzwierciedla jego rzeczywistej sytuacji materialnej.

4 Bowiem, z urzędu wiadomym jest fakt, iż aktem notarialnym z dnia [...] Rep. Nr [...] zawartym przed notariuszem E. K.w Ś., skarżący dokonał sprzedaży w celu zamiany swego mieszkania i z tego tytułu uzyskał kwotę 51.730 zł oraz prawo najmu mieszkania komunalnego. Jednakże kwoty tej skarżący nie ujawnił w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym.

5 Ponadto, z kopii decyzji z dnia [...] oraz z dnia [...], znajdujących się w aktach sprawy, a nadesłanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Ś. wynika, iż P. J. otrzymywał pomoc społeczną w formie zasiłku stałego, której również nie ujawnił w złożonym oświadczeniu. Z uzasadnienia w/w decyzji wynika nadto, że skarżący będąc opiekunem prawnym brata pobierał z tego tytułu połowę jego świadczenia rentowego tj. kwotę 376,52 zł, którą przeznaczał na własne potrzeby.

6 Nie można również pominąć - wskazał Sąd - iż P. J. w 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ponad 200 skarg w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

7 P. J. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie wszelkich norm prawa i etyki zawodowej.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

10 Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niewątpliwie taką istotną okolicznością, mającą wpływ na ocenę, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, jest fakt sprzedaży mieszkania w celu zamiany i umowy zamiany, który wynika z wskazanego przez Sąd I instancji, aktu notarialnego. Jednakże w złożonym na urzędowym formularzu - wniosku o przyznanie przedmiotowego prawa, skarżący całkowicie pominął tę okoliczność.

11 Nie bez wpływu na ocenę sytuacji materialnej skarżącego pozostaje również fakt pobierania przez niego zasiłku stałego, oraz połowy świadczenia rentowego swojego brata w kwocie 376,52 zł, z uwagi na sprawowaną nad nim opiekę prawną, zwłaszcza iż okoliczności te również nie zostały wykazane z złożonym oświadczeniu.

12 Stąd należy podzielić stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż P. J. nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

13 W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.