Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2008 r., I OZ 1008/07

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2008 r., I OZ 1008/07

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1994/06 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od zarządzenia przewodniczącego z dnia 14 sierpnia 2007 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia protokołu z przebiegu rozprawy w dniu 4 lipca 2007 r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od zarządzenia przewodniczącego z dnia 14.08.2007 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia protokołu z rozprawy z dnia 4.07.2007 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że przedmiotowe zarządzenie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22.08.2007 r., zaś w dniu 7.09.2007 r. strona złożyła odwołanie od tego zarządzenia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż o treści zaskarżonego zarządzenia dowiedziała się dopiero w dniu 4.09.2007 r., kiedy udostępniono jej akta sprawy. M. K. podkreśliła, że pełnomocnik działający z urzędu nie poinformował jej o wydaniu tego zarządzenia, nie wniósł także w terminie środka zaskarżenia. Zdaniem skarżącej okoliczność ta wskazywała na brak jej winy w uchybieniu terminu, zaś brak wiedzy o wydanym zarządzeniu uniemożliwił jej ustosunkowanie się do niego. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu M. K. złożyła pismo, którym wypowiedziała pełnomocnictwo adwokatowi działającemu z urzędu.

3 Sąd I instancji uznał, iż okoliczności podniesione przez skarżącą nie wskazują na brak jej winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem Sądu strona, reprezentowana przez adwokata z urzędu ponosiła do dnia wypowiedzenia pełnomocnictwa ryzyko ujemnych skutków zachowania się pełnomocnika, zatem fakt niewniesienia przez profesjonalnego reprezentanta środka zaskarżenia od zarządzenia nie mógł uprawdopodabniać braku winy strony w uchybieniu terminowi do wystąpienia ze środkiem zaskarżenia.

4 Zażalenie na to postanowienie wniosła M. K., domagając się jego uchylenia i przywrócenia uchybionego terminu do złożenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie została powiadomiona przez ustanowionego dla niej adwokata o wydaniu przedmiotowego zarządzenia, a ponadto Sąd nie uwzględnił wszystkich okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności w terminie. Strona podkreśliła, iż to z winy pełnomocnika znacznie utrudniony był jej kontakt z nim, bowiem sprawy w których pełnomocnik działa z urzędu nie są traktowane na równi z sytuacją, gdy strona ponosi koszty zastępstwa procesowego, zaś z powodu niemożności poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru zmuszona jest do korzystania z pomocy Państwa w tym zakresie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

6 Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.

7 W przedmiotowej sprawie M. K. domagała się uzupełnienia protokołu z rozprawy z dnia 4.07.2007 r., na której ogłoszony został wyrok oddalający jej skargę. Wniosek ten złożony został przez skarżącą w dniu 6.07.2007 r., zaś zarządzenie z dnia 14.08.2007 r., odmawiające uzupełnienia tego protokołu, doręczone było pełnomocnikowi strony w dniu 22.08.2007 r. Odwołanie od tego zarządzenia złożone zostało w dniu 7.09.2007 r., a zatem niewątpliwie z uchybieniem terminu. Wraz z odwołaniem skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wystąpienia z tym środkiem procesowym, jako brak winy w uchybieniu wskazując brak kontaktu z adwokatem działającym z urzędu oraz niepoinformowanie jej o wydanym zarządzeniu. Okoliczność ta, zdaniem Sądu I instancji, nie mogła stanowić przesłanki dla uwzględnienia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu. Stanowisko to należy uznać za zasadne.

8 Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu, jeżeli uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy nakazuje, aby to strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, iż strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, ponosi wszelkie skutki jego działań lub zaniedbań. Jak zaznaczył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pisma w postępowaniu, w którym strona działa przez pełnomocnika, doręczane są do rąk reprezentanta, zatem termin do wystąpienia z odwołaniem od zarządzenia przewodniczącego o odmowie uzupełnienia protokołu rozpoczął bieg w dniu, w którym zarządzenie to doręczono adwokatowi działającemu w sprawie, czyli 22.08.2007 r., a siedmiodniowy termin do złożenia środka zaskarżenia minął z dniem 29.08.2007 r. Zatem stwierdzić należy, iż niedokonanie przez pełnomocnika w ustawowym terminie tej czynności wywołuje skutki także wobec strony. Podniesiona przez skarżącą okoliczność utrudnionego kontaktu z ustanowionym dla niej z urzędu pełnomocnikiem nie może stanowić przesłanki dla przywrócenia terminu, bowiem, jak zauważył to Sąd I instancji, stosunki między stroną a jej reprezentantem nie mogą stanowić podstawy dla uwzględnienia wniosku w tym zakresie.

9 Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.