Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2015 r., I OW 92/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2015 r., I OW 92/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Kremer, Sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice z siedzibą w Katowicach w sprawie udzielenia dostępu on-line do bazy danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie dostępu do pełnej bazy danych postanawia: wskazać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach jako organ właściwy w sprawie.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z 27 kwietnia 2015 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Katowic z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie odmowy udzielenia dostępu do bazy ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

3 Dnia 25 czerwca 2013 r. Nadleśnictwo Katowice, powołując się na art. art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne złożyło wniosek o dostęp do prowadzonej przez Prezydenta Miast Katowice bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Decyzją z [...] września 2013 r. Prezydent Katowic odmówił dostępu do ww. wymienionego rejestru m.in. z powodu braków formalnych tj. braku wniosku, o którym mowa w rozporządzeniu w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym. Nadleśnictwo Katowice złożyło od ww. decyzji odwołanie do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako organu odwoławczego wskazanego w pouczeniu od decyzji Prezydenta Katowic.

4 Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach zawiadomieniem z 18 listopada 2013 r. przekazał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach jako właściwego do rozpatrywania spraw rozstrzygających na podstawie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W uzasadnieniu organ wskazał, że "w rozumieniu k.p.a. wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej wyłącznie w zakresie stosowania ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 17 pkt 1 k.p.a., który mówi, że organem wyższego stopnia do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze (...) Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej nie leży w kompetencji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zatem nie może on ocenić, czy działania organu samorządu terytorialnego są zgodne z przepisami prawa".

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z 21 maja 2014 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Katowic przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że bak jest podstaw do wydania decyzji w oparciu o ww. ustawę o informatyzacji, zatem należy przyjąć, że podstawą wydania decyzji jest art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, gdyż nieodpłatne udostępnianie prowadzi w istocie do pozbawienia określonych dochodów Miasta Katowice. Podniósł również, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych wobec czego nie mógł być podstawą rozstrzygnięcia merytorycznego.

6 Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice 6 sierpnia 2014 r. złożyło wniosek o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym – zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym.

7 Po rozpatrzeniu ww. wniosku Prezydent Miasta Katowice [...] stycznia 2015 r. ponownie wydał decyzję odmawiającą udzielenia dostępu do pełnej bazy danych ewidencji gruntów i budynków.

8 Odwołanie od powyższej decyzji zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, a następnie odesłane do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako właściwego do rozpatrzenia odwołania. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w związku z wejściem w życie ustawy z 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oaz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., Poz. 897) podstawą wydania decyzji w spawie udostępniania danych z ewidencji gruntów i budynków jest art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wobec czego organem odwoławczym jest właściwy miejscowo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

9 Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach wniósł o wskazanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach jako organu właściwego w tej sprawie .W uzasadnieniu powyższego wniosku podniesiono, że Prezydent Miasta Katowice, zgodnie z wnioskiem z 6 sierpnia 2014 r., prowadził postępowanie administracyjne w sprawie udostępnienia informacji zgromadzonej w rejestrze publicznym podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Nadleśnictwo Katowice nie zwróciło się o udostępnienie danych zgromadzonych w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ I instancji nie odmówił również nieodpłatnego udostępnienia informacji ze względu na uszczuplenie dochodów własnych. W przedmiocie postępowania nie maja zatem zastosowanie przepisy ustawy o finansach publicznych jak również przepisy prawa geodezyjnego.

10 Zdaniem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach błędne jest utożsamianie decyzji ustalającej wysokość opłaty za udostępnianie danych gromadzonych w rejestrze publicznym z rozstrzygnięciem odmawiającym uprawnienia do skutecznego żądania udzielenia informacji na podstawie ustawy o informatyzacji podmiotów publicznych. Organ rozpatrujący taki wniosek bada wyłącznie czy dotyczy on rejestru publicznego oraz czy wnioskodawca należy do podmiotów uprawnionych.

11 Przedmiotowa decyzja Prezydenta Miasta Katowic nie jest decyzją z dyspozycji art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż taka wydawana jest w przypadku zaistnienia sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty. Wydać ją można wyłącznie po rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji w trybie ww. ustawy. Udostępnienie danych na podstawie art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i3 ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne znajduje się poza dyspozycją ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Należy też zwrócić uwagę na art. 40a pkt 2 ust. 4 ww. ustawy, w którym udostępnianie na podstawie wcześniej wymienionych przepisów odbywa się nieodpłatnie.

12 Ponadto Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach podniósł, że tryb i sposób udostępniania danych w oparciu o ustawę o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie został w żaden sposób zmieniony nowelizacją ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wobec czego nie ma podstaw, aby sprawy w tym zakresie, rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym do tej pory przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, obecnie znalazło się w gestii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Co więcej, uprawnienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do orzekania w postępowaniu odwoławczym do tej pory nie było również kwestionowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (II SA/GL 874/14, I OSK 2973/12, VIII SA/Wa 983/13, VIII SA/Po 429/13, II SA/Po 430/13, II SA/Po 1049/12, II SA/Go 559/12).

13 W podsumowaniu wniosku Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach podkreślił, że nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie leży w jego kompetencji, zatem nie może on ocenić, czy działania organu samorządu terytorialnego w tym zakresie są zgodne z przepisami prawa.

14 W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o wskazanie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako organu właściwego w sprawie odwołania wniesionego przez Nadleśnictwo Katowice od wskazanej powyżej decyzji Prezydenta Miasta Katowice.

15 W opinii Kolegium, wbrew poglądowi zawartemu w skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosku z 27 kwietnia 2015 r., w przedmiotowej sprawie występuje spór dotyczący zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego, o którym mowa w dyspozycji art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a nie problem udostępniania danych na podstawie art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W związku ze zmianą stanu prawnego związanym w wejściem w życie 12 lipca 2014 r. ustawy z 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dokonano zmiany w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, dodając art. 40f , który w ust. 1 stanowi: "w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej płaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną". Przepis ten wyznacza sposób ustalania opłat oraz udzielanie informacji w zmienionym od 12 lipca 2014 r. stanie prawnym. Zgodnie z tym przepisem decyzja administracyjna jest wydawana przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty na podstawie art. 40f. Jedynym odstępstwem od powyższej normy jest uregulowanie zawarte w art. 12 ustawy zmieniającej, który stanowi, że: "w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą". Sytuacja, w której dochodzi do rozstrzygnięcia kwestii udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego tak jako to ma miejsce w przedmiotowej sprawie nie jest objęta hipotezą art. 12 ustawy zmieniającej. Jest to już bowiem sprawa, którą trzeba rozpoznawać na podstawie nowego stanu prawnego. Dotyczy to zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów określających kompetencje organów. W szczególności należy zauważyć, że organ prowadzący postępowanie po 12 lipca 2014 r. w związku ze sporem dotyczącym zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego wydaje decyzję w trybie art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach właśnie ten przepis w przedmiotowej sprawie wyznacza kierunek interpretacji w zakresie ustalenia właściwości w sprawach dotyczących udostępniania materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a nie przywołany w podstawie prawnej decyzji Prezydenta Miasta Katowic z 29 stycznia 2015 r. art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zatem decyzja aktualnie może być podjęta w tych sprawach wyłącznie na podstawie art. 40f ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co powoduje, że organem odwoławczym jest Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Decyzja na podstawie przywołanego powyżej przepisu jest wydawana przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. W myśl art. 6a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne: "Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią: 1) organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego: a) Główny Geodeta Kraju, b) wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej skład zespolonej administracji rządowej w województwie; 2) organy administracji geodezyjnej i kartograficznej: a) marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego, b) starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego". Z kolei art. 127 § 2 k.p.a. przesądza, że "właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy". Natomiast według art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne: "w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej". W omawianej sprawie takim organem jest Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, skoro odwołanie dotyczy decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Katowice, miasta na prawach powiatu, które wchodzi w skład Województwa Śląskiego.

16 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

17 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje – na podstawie art. 4 w zw. z art. 15

18 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej: "p.p.s.a."), spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie ma charakter negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach, ponieważ oba organy uznają się za niewłaściwe do rozpatrzenia odwołania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice od decyzji Prezydenta Miasta Katowice dotyczącej odmowy udzielenia dostępu do bazy ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

19 Z dniem 1 stycznia 2011 r. stosowne opłaty związane z udostępnieniem, planowaniem i czynnościami w zależności od tego jakiego zasobu geodezyjno-kartograficznego dotyczą, są dochodami własnymi budżetu samorządu województwa, czy samorządu powiatu, bądź państwowego funduszu celowego, jakim jest Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym. Stosownie do art. 41b ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, wpływy ze sprzedaży map, danych i innych materiałów i informacji, a także opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne związane z prowadzeniem przedmiotowych zasobów stanowią dochody własne odpowiednio samorządu województwa, bądź samorządu powiatu.

20 Pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w pkt 7 lub 8 art. 60 ustawy o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, konsekwencją czego jest stosowanie do tych należności przepisu art. 61 i następnych ustawy o finansach publicznych. Zgodnie zaś z art. 61 tej ustawy, w odniesieniu do tych należności wydawane są decyzje administracyjne przez właściwe organy. Jako organ pierwszej instancji wskazano w tym wypadku wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starostę albo marszałka województwa, a jako organ odwoławczy: samorządowe kolegium odwoławcze (art. 61 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 4 ustawy o finansach publicznych).

21 W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2014 r., I OPS 1/14 stwierdzono, że "po wejściu w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), od dnia 1 stycznia 2011 r., stosownie do art. 67 w związku z art. 60 pkt 7 i 8 oraz art. 61 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, wysokość opłaty za udostępnienie danych i informacji z powiatowego zasobu geodezyjnego, o których mowa w art. 40 ust. 3c ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) ustala starosta w drodze decyzji administracyjnej". Z uwagi na to, że zagadnienie prawne zostało przedstawione w sprawie dotyczącej wysokości opłaty za udostępnienie danych i informacji z powiatowego zasobu geodezyjnego, którego prowadzenie należy do starosty, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył stosownie do tego zakres rozstrzyganego zagadnienia prawnego.

22 Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w zacytowanej uchwale wskazał na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2013 r., K 30/12, w którym Trybunał orzekł o niezgodności art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, i jednocześnie orzekł, że przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP, a więc w dniu 12 lipca 2014 r. Przepis art. 40 ust. 5 zawierał ustawowe upoważnienie do wydania aktu wykonawczego dotyczącego wysokości opłat za określone czynności geodezyjne i kartograficzne.

23 Z tą samą datą uchylony został art. 40 ust. 3c (przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy z 5 czerwca 2014 r., Dz. U. poz. 897), wskazany jako podstawa decyzji Starosty Słupskiego z 6 grudnia 2013 r. Statuował on zasadę odpłatności za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także za wykonywanie czynności związanych z ich udostępnianiem, przewidując wyjątek w konkretnie oznaczonych sytuacjach opisanych w ustawie o infrastrukturze informacji przestrzennej i w art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Następnie, z dniem 12 lipca 2014 r. zmieniona została treść art. 40a ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne tak, że w art. 40a ust. 1 powtórzono, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie, a następnie w art. 40a ust. 2 pkt 4b wskazano, że nie pobiera się opłaty (między innymi) za udostępnianie danych na podstawie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W związku z powyższym, należy uznać, że istota regulacji, którą należy wziąć pod uwagę rozstrzygając niniejszy spór kompetencyjny, nie zmieniła się.

24 Decyzja Prezydenta Miasta Katowice z [...] stycznia 2015 r. wydana została na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, § 2 ust. 1, § 3 ust. 1 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym, ar. 14 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej w związku z art. 4 ust. 1a pkt 2, art. ust. 1, art. 7d pkt 1, art. 24 ust. 3 pkt 5, art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis art. 61 ust 1 pkt 2 powołanej ustawy określa właściwość organów do wydawania decyzji w odniesieniu do wskazanych należności budżetowych. Z art. 61 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy wynika zaś, że organem pierwszej instancji właściwym do wydawania decyzji w odniesieniu do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego jest m.in. prezydent miasta. Natomiast organem odwoławczym od prezydenta miasta – zgodnie z art. 61 ust. 3 pkt 4 powołanej ustawy – jest samorządowe kolegium odwoławcze.

25 Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.