Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2012 r., I OW 153/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2012 r., I OW 153/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. T. o wyłączenie wszystkich sędziów Izby Gospodarczej NSA w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania P. T. zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1012/11 oddalającym skargę kasacyjną P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1678/09 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów.

Uzasadnienie

2 P. T. w skardze o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1012/11 wniósł o wyłączenie "wszystkich sędziów podległych Prezesowi Izby Gospodarczej sędziemu NSA Andrzejowi Kisielewiczowi oraz Wiceprezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego sędziemu NSA Januszowi Trzcińskiemu", ponieważ zdaniem skarżącego rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania sądowego przez sędziów pozostających w zależności wobec tych Prezesów, mogłoby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Izby Gospodarczej w tej sprawie.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza przypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 poz. 270; dalej. P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.).

5 Okoliczność, iż Prezes Izby Gospodarczej sędzia A. Kisielewicz oraz Wiceprezes NSA sędzia J. Trzciński brali udział w wydaniu kwestionowanego wyroku nie stanowi okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności pozostałych sędziów Izby Gospodarczej NSA rozpoznających skargę o wznowienie postępowania zakończonego kwestionowanym wyrokiem. Należy mieć bowiem na względzie, że czynności podejmowane przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Wiceprezesów Sądu nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli. W stosunku do żadnego z sędziów Izby Gospodarczej, o których wyłączenie wnosi skarżący, nie można mówić o jakimkolwiek emocjonalnym nastawieniu do sprawy lub strony, z przyczyn które wskazuje skarżący. W sprawie ze skargi o wznowienie postępowania, wyłączeni są sędziowie, którzy brali udział w poprzednim postępowaniu i wydaniu kwestionowanego wyroku (art. 283 P.p.s.a.). Instytucja wyłączenia sędziego nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. post. NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08).

6 Niezależnie od tego należy również wskazać, że sędzia NSA Janusz Trzciński przeszedł w stan spoczynku i nie zajmuje już stanowiska Wiceprezesa NSA.

7 Mając powyższe względy na uwadze wniosek o wyłączenie sędziów Izby Gospodarczej NSA w tej sprawie podlega oddaleniu, bowiem przytoczona okoliczność nie wywołuje wątpliwości co do ich bezstronności w rozpoznawaniu tej sprawy.

8 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia