Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015 r., I OSK 86/14

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015 r., I OSK 86/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędzia WSA del. Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant st. asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 595/13 w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Podkarpackiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na budowę domu oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 595/13, oddalił skargę M. U. na decyzję Podkarpackiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na budowę domu.

3 Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

4 Wnioskiem z dnia 15 lutego 2013 r. M. U. – funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w P., pełniący służbę w Wydziale Kryminalnym na stanowisku asystenta, który policjantem w służbie stałej został mianowany w dniu 16 sierpnia 1997 r., zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w P. o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu położonego w P., przy ul. [...] wykazując uprawnienia do 4 norm zaludnienia (wnioskodawca oraz 3 normy dla członów rodziny: żona Małgorzata, syn Kacper – ur. 22 marca 2006 r. oraz córka Daria – ur. 4 stycznia 2009 r.).

5 Komendant Miejski Policji w P. decyzją z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] odmówił przyznania M. U. pomocy finansowej na cel wskazany we wniosku. Organ wskazał, że zainteresowany otrzymał lokal mieszkalny położony w P. przy ul. [...], na podstawie decyzji administracyjnej Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] lutego 2004 r. i tym samym nie ma prawa do pomocy finansowej na cel wskazany we wniosku.

6 Odwołanie od tej decyzji złożył M. U. podnosząc, że aktualnie wskazany lokal mieszkalny, który otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej nie spełnia przysługujących mu norm zaludnienia ( jego powierzchnia wynosi mniej, niż 28 m2 pow. mieszkalnej).

7 Podkarpacki Komendant Wojewódzki Policji w Rzeszowie decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] ([...]), po rozpatrzeniu odwołania M. U., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 94 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 1 i § 3 w zw. z § 3a ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] odmawiającą przyznania wnioskodawcy pomocy finansowej.

8 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że M. U. w dniu przydziału aktualnie zajmowanego lokalu mieszkalnego posiadał prawo do lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem trzech norm zaludnienia, tj. o powierzchni mieszkalnej od 21-30 m2, a w przydzielonym i aktualnie zajmowanym lokalu mieszkalnym powierzchnia mieszkalna wynosi 21,20 m2. Obecnie zainteresowany wykazał uprawnienia do 4 norm zaludnienia (wnioskodawca oraz 3 normy dla członków rodziny: żona Małgorzata oraz dzieci: syn Kacper, ur. 22 marca 2006 r. oraz córka Daria, ur. 4 stycznia 2009 r.). Następnie organ zwrócił uwagę, że z aktu notarialnego – umowa darowizny Rep. [...] z dnia [...] listopada 1998 r. – wynika, że przedmiotowa działka zabudowana jest murowanym garażem oraz budynkami gospodarczymi. Powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPS 3/08, organ podał, że policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 94 ust. 1 (tj. pomoc finansowa) tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Nadto, funkcjonariuszowi, któremu przydzielono lokal mieszkalny z zasobu mieszkaniowego Policji i który w czasie pełnienia służby nabył prawo do dodatkowej normy (dodatkowych norm) zaludnienia, a więc do lokalu o większej powierzchni, przysługuje prawo do zamiany posiadanego lokalu mieszkalnego na inny lokal o odpowiednim standardzie i metrażu, a więc prawo do modyfikacji zrealizowanego już uprawnienia (§ 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r.). Uprawnienie to może być realizowane tylko i wyłącznie przez przydział lokalu o odpowiedniej powierzchni mieszkalnej i użytkowej. Organ zwrócił uwagę na brak jakiegokolwiek wniosku (pisma) potwierdzającego, że M. U. ubiegał się o zamianę aktualnie zajmowanego lokalu mieszkalnego na większy lokal.

9 Na powyższą decyzję M. U. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając naruszenie art. 94 w zw. z art. 88 ustawy o Policji, poprzez odmowę przyznania pomocy, w sytuacji gdy spełnia ustawowe przesłanki, art. 95 ust. 2 pkt 5 w związku z powołanym rozporządzeniem z dnia 17 października 2001 r., przez jego niezastosowanie. Wskazał ponadto na naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 7 i art. 77 k.p.a.

10 Podkarpacki Komendant Wojewódzki Policji w Rzeszowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i w całości potrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 595/13, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę.

12 Sąd wskazał, że z przepisów zawartych w Rozdziale 8 ustawy o Policji, regulujących zasady przyznawania pomocy mieszkaniowej policjantom wynika, że zasadą jest, że funkcjonariuszowi w służbie stałej udzielana jest pomoc w postaci przydziału lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, jeżeli nie zachodzą okoliczności wyłączające przydzielenie takiego lokalu, wymienione w art. 95 ust. 1 ustawy. Rodzaj zaś wyłączeń wymienionych w art. 95 ust. 1 ustawy wskazuje, że pomocą mieszkaniową nie są objęci wszyscy funkcjonariusze Policji, ale tylko ci, którzy nie mają tych potrzeb mieszkaniowych zaspokojonych. Sąd podniósł, że stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporny między stronami. Skarżący pełni służbę stałą od dnia 16 sierpnia 1997 r. Lokal mieszkalny pozostający w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w P. otrzymał na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. stosownie do norm, do jakich był wówczas uprawniony. Oznacza to więc, że zostały zaspokojone jego potrzeby w zakresie przydziału lokalu mieszkalnego, a ustaleń tych nie zmienia okoliczność, że lokal ten nie spełnia w chwili obecnej norm zaludnienia. Sąd wskazał, że takie stanowisko wywiódł Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r., I OPS 3/08 przyjmując, że policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ustawy z dnia 5 kwietnia 1990 r. o Policji, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 92 tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 105, poz. 884 ze zm.). Skoro zatem zarówno równoważnik pieniężny, jak i pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego, czy też domu jednorodzinnego są jedynie surogatem zasadniczego uprawnienia policjanta, którym jest prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego w naturze, jeżeli nie posiada lokalu mieszkalnego to – w ocenie Sądu I instancji – uchwała ta znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

13 Sąd wskazał, że w sytuacji gdy funkcjonariusz, który otrzymał lokal mieszkalny z zasobów Policji zgodnie z normami zaludnienia, a z upływem czasu nabył uprawnienia do wyższej normy, może ubiegać się o zamianę zajmowanego lokalu na lokal zgodny z normami zaludnienia w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 105, poz. 884 ze zm.), o czym stanowi § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia.

14 Końcowo Sąd I instancji wskazał, że orzeczenia, które skarżący powołuje na poparcie swojego żądania zostały wydane w innym stanie faktycznym, a nadto, jako wyroki wydane w innej sprawie, nie mają zastosowania w sprawie rozpoznawanej.

15 Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 595/13, skargę kasacyjną wniósł M. U., reprezentowany przez radcę prawnego. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił naruszenie prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 94 w związku art. 88 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, przez ustalenie, iż skarżący nie jest uprawniony do przyznania pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego w miejscowości P., pomimo spełnienia przez niego wskazanych przesłanek warunkujących przyznanie pomocy finansowej. Wskazał także na naruszenie art. 95 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji w związku z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, poprzez jego niezastosowanie i dokonanie oceny uprawnienia do pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego z pominięciem tych przepisów, które przewidują możliwość przyznania wnioskowanej pomocy finansowej już po otrzymaniu lokalu na podstawie decyzji o przydziale.

16 W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego.

17 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że lokal, który został przydzielony skarżącemu na mocy decyzji dnia 5 lutego 2004 r., chociaż w dniu wydania tej decyzji spełniał normy zaludnienia, to obecnie nie zaspokaja potrzeb mieszkaniowych rodziny skarżącego. Skarżący nie zgodził się z różnicowaniem uprawnień do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów w zależności od tego, czy posiadany obecnie lokal mieszkalny, który nie spełnia przysługujących norm zaludnienia, został uzyskany na podstawie decyzji administracyjnej. Nie zgodził się ze stanowiskiem, że w sytuacji posiadania przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego, którego powierzchnia mieszkalna jest mniejsza, niż przysługująca, Policjant w służbie stałej zachowuje prawo do pomocy finansowej przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, zaś prawa tego zostaje pozbawiony w sytuacji przydzielenia mu lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, nawet gdy mieszkanie nie spełnia już norm zaludnienia. W ocenie autora skargi kasacyjnej odmienne traktowanie tych dwóch sytuacji nie znajduje żadnego uzasadnienia. Zarzucono, że w zaskarżonym wyroku Sąd bezkrytycznie odwołuje się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I OPS 3/08.

18 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Podkarpacki Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie w całości.

19 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

20 Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy, zatem przy jej rozpoznaniu Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

21 Wobec tego, że zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej dotyczą wyłącznie naruszenia przepisów materialnoprawnych, przyjąć należy za obowiązujący, również w postępowaniu kasacyjnym, stan faktyczny, jaki ustalony został w postępowaniu administracyjnym i stanowił następnie podstawę wyrokowania Sądu pierwszej instancji.

22 Odnotować ponadto należy, złożony do akt sprawy w postępowaniu kasacyjnym akt urodzenia córki M. U. Darii (urodzona 4 stycznia 2009 r.), nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty sprawy. Okoliczność ta jest niesporna, a ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela przyjęte w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stanowisko co do rozumienia przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. Wbrew wyrażonemu w skardze kasacyjnej poglądowi, zasadnie Sąd pierwszej instancji wywiódł, że stanowisko, jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPS 3/08, chociaż dotyczyło uprawnienia policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu, znajduje zastosowanie w sprawie niniejszej.

23 Przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji zawarte w Rozdziale 8 zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" regulują kompleksowo kwestie mieszkaniowe funkcjonariuszy.

24 Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej wyżej uchwale policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 94 tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 105, poz. 884 ze zm.).

25 W analogiczny sposób należy też ocenić sytuację policjanta, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z uwzględnieniem norm przysługujących policjantowi i członkom jego rodziny, który ubiega się o przyznanie pomocy finansowej na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy, bowiem dotychczasowy lokal przestał odpowiadać normom mieszkaniowym.

26 Z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji wynika, że policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie takiego lokalu, a dopiero, gdy przydziału takiego nie dokonano i policjant nie posiada lokalu, policjantowi w służbie stałej przysługuje świadczenie pieniężne, w szczególności pomoc finansowa – art. 94 ust. 1 ustawy o Policji oraz równoważnik pieniężny z tytułu braku lokalu mieszkalnego – art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. Równoważnik pieniężny, czy też pomoc finansowa, mają zatem charakter kompensacyjny i są surogatem zasadniczego uprawnienia policjanta, którym jest prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego w naturze, jeżeli policjant nie posiada lokalu. Takie rozumienie tych pojęć wynika także z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 918 ze zm.). Z treści tego przepisu wynika bowiem wyraźnie, że przydzielenie policjantowi mieszkania w drodze decyzji administracyjnej wyłącza uprawnienie do otrzymania świadczenia pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Podobnie posiadanie lokalu nieodpowiadającego przysługującym policjantowi i jego rodzinie normom zaludnienia wyklucza prawo do świadczenia pieniężnego w sytuacji, gdy policjantowi przydzielono już lokal mieszkalny z zasobu mieszkaniowego Policji. Wówczas policjantowi przysługuje jedynie prawo do zamiany posiadanego lokalu na inny lokal o odpowiednim standardzie i metrażu, a więc jedynie prawo do modyfikacji zrealizowanego już uprawnienia (§ 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r.). Takie stanowisko, znajdujące oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OPS 3/08, przyjęte jest w utrwalonej linii orzeczniczej.

27 W niniejszej sprawie skarżący decyzją Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] o przydziale mieszkania funkcyjnego, otrzymał służbowy lokal mieszkalny w P. o powierzchni użytkowej 36,33 m2 i powierzchni mieszkalnej 21,20 m2. Lokal ten stanowi mienie komunalne Gminy Miejskiej w P. W dacie przydziału wskazanego lokalu skarżący miał zapewnione przysługujące mu normy zaludnienia dla siebie i swojej rodziny. Zostało więc zrealizowane uprawnienie skarżącego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

28 Wobec powyższego uznać należy, że w niniejszej sprawie skarżącemu, który otrzymał lokal mieszkalny od organów Policji odpowiadający normom zaludnienia, z dniem przydziału zaspokojono potrzeby mieszkaniowe. Zatem, jeżeli skarżący w czasie pełnienia służby nabył prawo do dodatkowych norm zaludnienia, a więc do lokalu o większej powierzchni, to jako jedyne uprawnienie przysługuje mu prawo zamiany posiadanego lokalu mieszkalnego na lokal o odpowiednim standardzie i metrażu, co jednak pozostaje poza zakresem postępowania w niniejszej sprawie.

29 Domagając się w zaistniałej w sprawie sytuacji przyznania pomocy finansowej na wskazany we wniosku cel mieszkaniowy skarżący nie dostrzega, że jego prawo do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 ustawy zostało już zrealizowane przez przydział lokalu decyzją z dnia 5 lutego 2004 r. Dlatego znajduje się w odmiennej sytuacji niż funkcjonariusze, których prawo do lokalu w jego podstawowej postaci – przydziału odpowiedniego lokalu – nigdy nie zostało zrealizowane, a którzy również zamieszkują w lokalach niespełniających norm zaludnienia. Odmienne traktowanie tych dwóch sytuacji jest w pełni uzasadnione.

30 Wobec powyższego podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia poprzez błędną wykładnię art. 94 w związku z art. 88, a także – poprzez niezastosowanie – art. 95 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w związku z rozporządzeniem Ministra spraw Wewnętrznych i Administracji 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, uznać należało za nieusprawiedliwione.

31 Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną, ten ostatni zarzut, który nie został szczegółowo uzasadniony, być może – jak zauważył pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie – odnosi się do sytuacji, kiedy to policjant skorzystał z pomocy finansowej w formie zaliczkowej przed dniem 30 października 1997 r. Niezależnie od tego, że taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje, to przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zastępowania strony skarżącej i samodzielnego formułowania zarzutu. Zauważyć też trzeba, że ogólne odwołanie się do przepisów rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r., bez konkretnego wskazania naruszonego przepisu, nie pozwala na szczegółowe odniesienie się do tego zarzutu.

32 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną.