Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2006 r., I OSK 777/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2006 r., I OSK 777/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 206/05 o odrzuceniu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu do wnioskodawcy pisma dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

3 w Warszawie odrzucił skargę M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący nie wyczerpał dostępnych środków zaskarżenia, co jest warunkiem wniesienia skargi

4 do sądu administracyjnego w świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest organem II instancji,

5 od postanowień którego nie służą żadne środki odwoławcze, skarżący był obowiązany do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, zgodnie z art. 52 § 4 powołanej ustawy. Niedopełnienie powyższych czynności skutkowało niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.

6 Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jak również o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kosztów postępowania w obu instancjach. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

7 1) art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego powołanie w sprawie, w której nie ma on zastosowania,

8 2) art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez ograniczenie dostępu do sądu

9 i nieuzasadnioną zmianę linii orzecznictwa.

10 Skarżący wskazał, iż od postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie przysługują żadne środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy, zaś powołany w uzasadnieniu art. 52 § 4 ustawy ma zastosowanie jedynie do aktów organów administracji, innych niż akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zastosowanie art. 52 § 4 ustawy w sprawie skargi na bezczynności organu jest więc naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

11 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga kasacyjna jest uzasadniona.

13 Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 tego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie, nie przysługiwał skarżącemu żaden środek zaskarżenia bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jest on bowiem organem II instancji i nie ma nad sobą organu nadrzędnego. Należy również podkreślić, że skarżącemu nie przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), gdyż przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku wydania decyzji.

14 Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela opinii Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Literalna wykładnia tego przepisu jasno wskazuje, iż nie może on mieć zastosowania do skarg na bezczynność organu. Do skarg tych stosuje się jedynie regulację art. 52 § 1 i 2 ustawy.

15 W rozpatrywanej sprawie skarżący spełnił przesłanki wynikające z tych paragrafów, Sąd I instancji niesłusznie odrzucił jego wniosek, jako niespełniający wymogów art. 52 ustawy.

16 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.