Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., I OSK 44/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., I OSK 44/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 549/09 o odrzuceniu skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 223/09 w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 549/09 odrzucił skargę Z. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 223/09 w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że z uwagi na fakt, iż wskazany w skardze o wznowienie postępowania wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 699/08 wydany został w innym przedmiotowo postępowaniu, a dodatkowo wnoszącemu skargę o wznowienie postępowania wyrok ten był znany, zasadnym jest odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.

4 Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył ustanowiony w sprawie pełnomocnik Z. W., zaskarżając to postanowienie w całości i opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 280 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 245 § 3 p.p.s.a. i art. 246 § 3 p.p.s.a. z powodu odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego na posiedzeniu niejawnym - z powodu niezachowania warunków szczególnych (art. 279 p.p.s.a.), bez zażądania od adwokata uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni skargi o wznowienie postępowania - zgodnie z wymogiem szczególnym z art. 279 p.p.s.a. oraz ogólnym z art. 276 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 i 2 i art. 47 p.p.s.a.

5 Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

6 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd winien wezwać adwokata do uzupełnienia lub poprawienia tego pisma, zarówno w aspekcie warunków formalnych ogólnych, jak i warunków formalnych szczególnych, przewidzianych dla skargi o wznowienie postępowania.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

9 Co prawda rację ma autor skargi kasacyjnej podnosząc, że sąd pierwszej instancji winien był wezwać pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o wznowienie postępowania, jednakże wskazać należy, że uchybienie to mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jedynie wówczas gdyby w złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze kasacyjnej, jej autor wykazał, że istnieje inna podstawa do wznowienia postępowania, niż tylko ta wskazana w skardze o wznowienie postępowania, lub też wskazaną przez skarżącego podstawę wznowienia postępowania próbował doprecyzować. Tymczasem milczenie autora skargi kasacyjnej w tym przedmiocie daje podstawę do przyjęcia, że brak jest innych przesłanek do wznowienia postępowania. Wskazać przy tym należy, że Sąd pierwszej instancji wydając postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania nie rozstrzygnął o braku formalnym, który mógłby być uzupełniony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania.

10 Jednocześnie skoro jedyną wskazaną podstawą skargi o wznowienie postępowania, jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydany w innym przedmiotowo postępowaniu administracyjnym, Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił tą skargę z uwagi na brak podstawy wznowienia postępowania (art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego). Zgodnie bowiem z tym przepisem wniosek o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Brakiem ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest nie tylko sytuacja, gdy skarga w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisach Działu VII p.p.s.a., ale również gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 roku, sygn. akt I OSK 1471/09, niepubl.) Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że wskazany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 699/08 nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, nie tylko z uwagi na fakt, że jego treść była znana skarżącemu w chwili orzekania w niniejszej sprawie, ale także ze względu na to, że dotyczył on innego przedmiotowo postępowania administracyjnego (dotyczył zasiłku celowego w ramach rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w okresie od 1 lipca 2008 r. do 31 grudnia 2008 r., podczas gdy przedmiotowa sprawa obejmuje o okres od 1 stycznia 2009 r. do 30 czerwca 2009 r.).

11 Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.