Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2021 r., I OSK 3967/18

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2021 r., I OSK 3967/18

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy [...] na punkt 3 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18 w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 275/18 w sprawie ze skarg Wójta Gminy [...] i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na wystąpienie pokontrolne Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie niespełnienia wymagań dotyczących doświadczenia zawodowego postanawia: odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18, Naczelny Sąd Administracyjny, dalej również jako "NSA", po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody [...], dalej jako "Wojewoda", od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 275/18, w sprawie ze skarg Wójta Gminy [...], dalej jako "Wójt" i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], dalej jako "Kierownik OPS" na wystąpienie pokontrolne Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie niespełnienia wymagań dotyczących doświadczenia zawodowego (1) uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargi, (2) zwrócił Wójtowi oraz Kierownikowi OPS ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty po 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonych wpisów od skarg oraz (3) zasądził solidarnie od Wójta i Kierownika OPS na rzecz Wojewody kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

3 W podstawie prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał art. 203 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a."

4 Zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zawarte w pkt 3 postanowienia złożył Wójt. Zarzucił w nim "naruszenie art. 203 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a." oraz przyjęcie, że zasądzona na rzecz organu kwota w wysokości 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego jest uzasadniona i celowa, w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny w żaden sposób nie odniósł się zarówno co do zasady, jak i wysokości zasądzonej od skarżącego na rzecz Wojewody [...] należności pieniężnej, co w konsekwencji prowadzi do uznania, że brak jest jakichkolwiek motywów zastosowania wskazanego przepisu prawnego, a co za tym idzie, zasadności obciążania skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego w takiej wysokości".

5 W oparciu o tak sformułowany zarzut Wójt wniósł o (1) zmianę zaskarżonego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawartego w pkt 3 postanowienia NSA poprzez odstąpienie od zasądzenia od skarżącego – Wójta – na rzecz organu – Wojewody [...] zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości oraz (2) zasądzenie od Wojewody na rzecz Wójta kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych.

6 W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszym stanie faktycznym zastosowanie powinien mieć art. 207 § p.p.s.a, tzn. NSA powinien odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Wskazał, że nawet nie przyczynił się do podjęcia wadliwego orzeczenia przez sąd pierwszej instancji, gdyż działał jedynie w obronie swoich interesów, zatem nie powinien ponosić z tego tytułu konsekwencji.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

8 Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje taką możliwość oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy.

9 Jednakże przepisy p.p.s.a. nie wskazują na możliwość rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż stają się one prawomocne z chwilą ich wydania. Jak stanowi art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego – jako ostateczne – nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym (por. postanowienie NSA z 28 października 2020 r., I GSK 366/18, postanowienie NSA z 26 stycznia 2018 r., II FSK 2040/15, postanowienie NSA z 19 sierpnia 2014, I GSK 231/12, postanowienie NSA z 30 września 2013 r., I FSK 1956/11).

10 Reasumując zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18 jest niedopuszczalne, dlatego podlega odrzuceniu. Tym samym brak jest podstaw prawnych do oceny argumentów, prezentowanych w zażaleniu.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

12 Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1 Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.