Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2013 r., I OSK 3114/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2013 r., I OSK 3114/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1118/12 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi R. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 R. D. pismem z dnia 17 maja 2012 r. – działając przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem przez Zarząd Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy uchwały nr [...] r. z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie rozpatrzenia wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego w części dotyczącej odmowy zakwalifikowania wniosku A. i R. D.

3 W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc m.in., że zaskarżona uchwała nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), które podlegają kontroli sądu administracyjnego.

4 Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. D. jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, będąca przedmiotem skargi uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Sad zauważył, że zaskarżona uchwała stanowi w istocie odpowiedź na wniesione przez R. D. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego w części dotyczącej odmowy zakwalifikowania wniosku A. i R. D. W ocenie Sądu, przedmiotowa uchwała z dnia [...] kwietnia 2012 r. ma charakter proceduralny i stanowi jedynie wymóg formalny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Uchwała ta - stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Sąd powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1724/06, w którym wyrażono podobne stanowisko.

5 Od powyższego postanowienia R. D. wniósł skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie, art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie oraz pozbawienie skarżącego możliwości obrony swych praw.

6 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że podtrzymując w uchwale z dnia [...] kwietnia 2012 r. swoje poprzednie stanowisko Zarząd Dzielnicy Mokotów zaakceptował naruszenie prawa wywołane uchwałą z dnia [...] lutego 2012 r., a zatem obie uchwały naruszają prawo. Zaskarżenie uchwały, w której Zarząd Dzielnicy Mokotów odmówił zmiany poprzedniej uchwały, było więc jednocześnie zaskarżeniem tej uchwały, która prawo narusza. Ponadto podniesiono, że z uzasadnienia skargi wynika, iż intencją skarżącego było wniesienie skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2012 r. Jeżeli zaś Sąd miał wątpliwości, która uchwała była przedmiotem zaskarżenia winien był wezwać skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

9 W sprawie niniejszej podzielić należy stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nie należy do żadnego z aktów wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego. Jak bowiem trafnie zauważył Sąd I instancji, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1724/06, zaskarżona uchwała, będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalną skargę R. D.

10 Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 49 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie było uzasadnionych podstaw dla Sądu I instancji do zastosowania tego przepisu i wezwania pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania skargi. Jak bowiem wyraźnie wynika z jej treści, bezpośrednim celem zaskarżenia była uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto na ocenę prawidłowości postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie powzięcia ewentualnych wątpliwości, co do właściwego przedmiotu zaskarżenia i zastosowania art. 49 § 1 p.p.s.a., nie pozostaje bez istotnego znaczenia okoliczność, że omawiana skarga została sporządzona przez profesjonalnego prawnika – radcę prawnego. Niejako na marginesie warto zauważyć, że w myśl brzmienia art. 6 p.p.s.a. sformułowany w tym przepisie obowiązek udzielania przez sąd administracyjny potrzebnych wskazówek co do skutków czynności procesowych nie występuje, gdy strona jest reprezentowana w sprawie przez adwokata lub radcę prawnego.

11 Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.