Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2008 r., I OSK 240/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2008 r., I OSK 240/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Okręgowej Komisji Lekarskiej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt III SO/Łd 9/07 o wymierzeniu grzywny Okręgowej Komisji Lekarskiej w sprawie z wniosku R. L. w przedmiocie wymierzenia Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Ł. grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę R. L. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 W dniu 4 maja 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga R. L. na decyzję Okręgowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...].

3 Komisja przesyłając do Sądu tę skargę nie nadesłała akt sprawy, ani odpowiedzi na skargę, w związku z czym została wezwana (dwukrotnie) do nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Jednak, jak wynika z notatki urzędowej datowanej na dzień 11 czerwca 2007r., znajdującej się w aktach niniejszej sprawy, w rozmowie telefonicznej, Przewodnicząca Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Ł. poinformowała, że w sprawie niniejszej zostanie przesłany jedynie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzający, iż komisje lekarskie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

4 W piśmie z dnia 13 czerwca 2007r. Komisja uzasadniała, ze sprawa R. L. nie należy do kognicji sądów administracyjnych, powołując się przy tym na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2006r. w sprawie o sygn. akt OSA1/00 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999r. w sprawie o sygn. akt III ZP 9/99.

5 W dniu 23 sierpnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek R. L. o wymierzenie organowi grzywny.

6 Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt III SO/Łd 9/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wymierzył Okręgowej Komisji Lekarskiej grzywnę w wysokości 5 000 zł za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę R. L..

7 W uzasadnieniu Sąd podniósł, że organ nie wypełnił obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy, wskazując jednocześnie, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do rozstrzygania w zakresie jakiego rodzaju spraw, postępowań, właściwe są sądy administracyjne, bowiem w tym zakresie może orzekać wyłącznie sąd administracyjny uprawniony do kontroli działalności organów administracji publicznej.

8 Sąd podniósł ponadto, że sprawy dotyczące orzeczeń Okręgowej Komisji Lekarskiej ze skarg R. L. były już przedmiotem badania przez Sąd i wówczas organ nadsyłał wymagane akta i dokumenty, jednak w niniejszej sprawie Okręgowa Komisja Lekarska stanęła na stanowisku, iż zaskarżone orzeczenie nie podlega kognicji sądów administracyjnych i odstąpiła od sporządzenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt.

9 Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skargę kasacyjną złożyła Okręgowa Komisja Lekarska, wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania prowadzonego w przedmiocie ukarania organu administracyjnego

10 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego zastosowanie, w przypadku, gdy w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przez organ administracji wszystkich obowiązków wynikających z art. 54 § 2 tej ustawy, gdyż organ administracji przekazał samą skargę R. L..

11 W uzasadnieniu podniesiono, że wykładnia przepisów art. 54 § 2 oraz art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, że tylko niewypełnienie wszystkich obowiązków przez organ administracji może prowadzić do ukarania go grzywną. Natomiast w przypadku, gdy choć jeden z tych obowiązków został wykonany, nałożenie kary grzywny nie jest możliwe.

12 R. L., w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podzielił poglądu wyrażonego w skardze kasacyjnej, podnosząc jednakże, iż nie ma nic przeciwko anulowaniu kary pieniężnej nałożonej na Okręgową Komisję Lekarską MSWiA w Ł., w przypadku , gdy organ zaniecha dalszego łamania prawa w jego sprawach.

13 Wskazał także, iż ówczesna Przewodnicząca Komisji, która była odpowiedzialna za wszystkie naruszenia prawa i uporczywie odmawiała Sądowi nadesłania akt, nie żyje, w związku z czym, w ocenie R. L. zasądzona kara może uderzyć finansowo w osoby, które nie brały udziału w naruszeniu prawa i zapewne o nim nie wiedziały.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaś § 2 tego przepisu stanowi, że organ, o którym mowa w § 1 przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

16 Natomiast w myśl art. 55 § 1 wskazanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.

17 W niniejszej sprawie bezsprzecznym jest fakt, że organ w ustawowo zakreślonym terminie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi samą skargę, bez akt sprawy i odpowiedzi na skargę, a pomimo dwukrotnego wezwania tegoż Sądu do nadesłania brakujących dokumentów, nie zastosował się do wezwania Sądu, odstępując od sporządzenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt oraz uznając, że zaskarżone orzeczenie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Organ natomiast powinien przesłać Sądowi żądane dokumenty, bowiem dopiero na podstawie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi mógłby ocenić, czy badana sprawa należy do kognicji sądów administracyjnych, czego jednak w niniejszym przypadku nie mógł uczynić nie ze swojej winy, albowiem nie dysponował całością akt sprawy.

18 Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że organ administracyjny nie jest uprawniony do rozstrzygania w zakresie kognicji sądów administracyjnych, bowiem należy to wyłącznie do sądu administracyjnego, uprawnionego do kontroli działalności organów administracji publicznej, na co słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu.

19 Mając zatem na uwadze stan faktyczny i okoliczności niniejszej sprawy, zarzuty skargi kasacyjnej uznać należy za nieusprawiedliwione, w związku z czym stwierdzić wypada, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi słusznie wymierzył Okręgowej Komisji Lekarskiej grzywnę.

20 Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 wskazanej ustawy, orzekł, jak w sentencji.