Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., I OSK 1818/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., I OSK 1818/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1664/06 oddalającym skargę kasacyjną K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 592/06 w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w B. w sprawie przydzielenia kwatery stałej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1664/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 592/06 w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w B. w sprawie przydzielenia kwatery stałej.

3 W dniu 14 października 2010 r. K. C. złożył, sporządzoną przez adwokata, skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi o wznowienie doprecyzowano, że zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 270/10, który rozstrzygnął odmiennie co do istoty sprawy niż w sprawie I OSK 1664/06. Skarżący przedstawił, że w wyroku z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 270/10 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "sprostowanie decyzji nie może prowadzić do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego". Zdaniem skarżącego dowodzi to, iż do przydziału kwatery decyzją nr [...] doszło na podstawie § 11 ust 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 maja 1996 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz.U. Nr 65, poz. 320 ze zm.).

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniesiona przez K. C. skarga o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie nie spełnia warunków koniecznych do jej merytorycznego rozpoznania, w szczególności nie została oparta na ustawowej podstawie. Tym samym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

6 Na wstępie wskazać należy, że instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Jest to instytucja wyjątkowa, bowiem przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach, zgodnie z zasadą legalności - jest to uzasadnione w szczególności ze względu na konieczność zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2647/04 – Lex nr 173066).

7 Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.

8 Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci.

9 Należy przy tym wskazać, iż samo sformułowanie podstawy w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 p.p.s.a. (powołanie się na te przepisy) nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt GSK 1242/04 – Lex nr 176988; z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 45/06 – niepubl.; z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06 – Lex nr 341337; analogiczne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 417/98 - OSNAPiUS 2000/6/254; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., sygn. akt III PZP 63/68 - NC 1969/12/208).

10 Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Autor skargi o wznowienie postępowania powołał co prawda, jako podstawę żądania, art. 273 § 3 p.p.s.a., a więc "późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy", jednakże z przedstawionych przez stronę okoliczności i z uzasadnienia skargi o wznowienie wynika, że skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

11 Dokonując analizy przywołanej w skardze podstawy wznowienia, należy wskazać, że w myśl art. 273 § 3 p.p.s.a., skarżący może żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przy rozważaniu przesłanki wznowienia określonej w powołanym przepisie za aktualny uznać należy pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 (OSNC 1967, nr 11, poz. 209), iż podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia żąda strona. Orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy, a więc musi zachodzić tożsamość przedmiotu i stron postępowania. Sformułowanie, zawarte w przepisie art. 273 § 3 p.p.s.a., a odnoszące się do orzeczenia "dotyczącego tej samej sprawy" oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku są te same prawa i obowiązki, dotyczące tych samych podmiotów, wynikające z określonych norm prawnych, które pomiędzy nimi były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu, którego wznowienia dotyczy skarga (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1999 r., sygn. akt III AO 10/99 - Lex nr 36977). Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było i należało, zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej. Pogląd ten przyjęto również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GSK 361/05 – Lex nr 193332; z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 983/08 – Lex nr 506014; z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 535/09 – Lex nr 574194) oraz w doktrynie (patrz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 4, Warszawa 2010, s.625).

12 Podzielając powyższe poglądy, należy wskazać po pierwsze, że nie zachodzi tożsamość pomiędzy rozpoznanymi przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawami o sygn. I OSK 1664/06 i I OSK 270/10. Stroną skarżącą w obydwu sprawach był K. C. i w tym zakresie można mówić o tożsamości podmiotowej spraw, ale nie zachodzi tożsamość przedmiotowa, bowiem w sprawie o sygn. I OSK 1664/06 przedmiotem kontroli sądu była decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] kwietnia 2005 r. odmawiającą (po wznowieniu postępowania) uchylenia decyzji dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w sprawie przydzielenia kwatery stałej, natomiast w sprawie o sygn. I OSK 270/10 badano legalność postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymującego w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] lutego 2009 r. o odmowie sprostowania w trybie art. 113 k.p.a. omyłki w powołanej decyzji dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] w sprawie przydzielenia kwatery stałej.

13 Po drugie, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I OSK 1664/06, w której skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego, został wydany w dniu 4 grudnia 2007 r., natomiast orzeczenie NSA w sprawie I OSK 270/10, wskazane jako podstawa wznowienia postępowania, zapadło w dniu 16 lipca 2010 r. i dotyczyło wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w dniu 24 listopada 2009 r. W dacie wydania wyroku w sprawie I OSK 1664/06 orzeczenie wskazane jako podstawa wznowienia postępowania w tej sprawie, nie istniało.

14 Z powyższych względów uznać należy, iż w przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na podstawie art. 273 § 3 p.p.s.a., a zatem Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.