Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2006 r., I OSK 1429/06

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2006 r., I OSK 1429/06

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 903/06 o odrzuceniu skargi L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r., sygn. akt II SA/Wa 1070/99 oddalającym skargę L. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] w przedmiocie wypłaty dodatku wyrównawczego postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu orzeczenia, postanowieniem z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 2118/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1070/99 wobec wniesienia jej po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 476/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. H. na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

3 W dniu 16 maja 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejna skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r. W skardze tej podniesiono, że w związku z zaskarżeniem powyższego orzeczenia do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu i uznaniem skargi przez Trybunał za niedopuszczalną, prawomocność wyroku NSA z dnia 16 listopada 1999 r. należy liczyć od dnia wydania orzeczenia Komitetu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu tj. od dnia 17 października 2002 r. Zatem pięcioletni termin, przewidziany w art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po upływie którego nie można żądać wznowienia postępowania zakończy swój bieg, według skarżącego w dniu 17 października 2007 r. W dalszej części uzasadnienia skargi o wznowienie L. H. wskazał na niewłaściwe zastosowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 listopada 1999 r. przepisów prawa materialnego oraz wydanie tego orzeczenia na postawie nieprawdziwych okoliczności faktycznych.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę zważył, iż zgodnie z art. 285 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania.

5 W niniejszej sprawie nie budzi, zdaniem Sądu, wątpliwości, że orzeczenie takie zostało wydane. Jak wyżej wskazano prawomocnym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. H. w przedmiocie wznowienia postępowania. Uprawomocnienie się tego orzeczenia powoduje niedopuszczalność ponownego wznowienia postępowania, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2000 r. sygn. akt I CKN 1142/00 - OSNC 2001/7-8/108). Już zatem z samej tej przyczyny skarga o wznowienie postępowania z dnia 15 maja 2006 r. jest niedopuszczalna.

6 Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2006 r. złożył L. H., wnosząc o jego uchylenie w całości.

7 Skarżący powyższemu orzeczeniu zarzucił:

8 1. błędne zastosowanie przepisu art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez przyjęcie, iż zostało uprzednio wznowione postępowanie zakończone orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania;

9 2. pozbawienie skarżącego prawa do obrony

10 3. nieuwzględnienie przepisu art. 5 k.c. dotyczącego zasad współżycia społecznego przy ewentualnym przywróceniu terminu do złożenia skargi o wznowienie przedmiotowego postępowania

11 Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, oddalając skargę Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Tymczasem w przedmiotowej sprawie nigdy nie doszło do wznowienia postępowania. Po prostu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17.01.2006 r. odrzucił jego skargę o wznowienie postępowania. Skoro Sad odrzucił skargę o wznowienie postępowania, jasnym jest, że do wznowienia nie doszło, a więc przepis art. 285 w/w ustawy nie dotyczy przedmiotowej sprawy.

12 W przypadku przyjęcia interpretacji przepisu art. 285 w/w ustawy zgodnie z argumentacją Sądu I instancji, skarżący wnosi o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności powyższego przepisu z Konstytucją RP, gdyż przepis tak interpretowany pozbawia go prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy z przyczyn proceduralnych.

13 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach : 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności.

15 Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez L. H. powyższe wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia spełnia jedynie w zakresie w jakim została oparta o zarzut wskazany w art. 174 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. naruszenia przepisów postępowania - art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

16 Zarzut pozbawienia prawa do obrony nie może być natomiast przedmiotem rozpoznania, gdyż skarżący nie wskazał w tym względzie konkretnych przepisów w/w ustawy, których to naruszenie miało pozbawić go prawa do obrony. Zarzut ten nie został również w jakikolwiek sposób uzasadniony, skarżący nie podał na czym miałoby polegać pozbawienia go prawa do obrony,

17 Również zarzut naruszenia przez Sąd przepisu art. 5 k.c. nie może zostać wzięty pod uwagę, przepis ten znajduje bowiem zastosowanie jedynie w sprawach ze stosunków cywilnoprawnych a do takich sprawa niniejsza nie należy.

18 Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należy uznać, iż jest on nieuzasadniony.

19 W myśl z art. 285 powołanej wyżej ustawy - niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania.

20 Należy zgodzić się z poglądem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż przepis ten znajduje swoje zastosowanie w niniejszej sprawie. Przepis ten może bowiem znaleźć takie zastosowanie również w przypadku, gdy poprzednia skarga o wznowienie postępowania została odrzucona z przyczyn formalnych. Jest to konsekwencją objęcia instytucją wznowienia postępowania także tych, które zakończyły się wydaniem prawomocnego postanowienia. W sprawie niniejszej jest to postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006 r. w którym oddalono skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Zwrócić uwagę przy tym należy, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania.

21 Sąd nie widzi natomiast potrzeby zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie przepisu art. 285 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod kątem jego zgodności z Konstytucją RP. W ocenie Sądu taka niezgodność bowiem nie zachodzi.

22 Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną L. H. należało oddalić.