Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2012 r., I OSK 1276/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2012 r., I OSK 1276/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.Z. z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 1276/09 wydanym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09 w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia w obowiązkach służbowych postanawia: odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...], w przedmiocie zawieszenia

3 w obowiązkach służbowych, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji (pkt 1), orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (pkt 2) oraz zasądził od Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej

4 w Olsztynie na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 90,- zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3).

5 W dniu 15 lipca 2009 r. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09 w zakresie kosztów. Z uzasadnienia tego wniosku wynika, że skarżący kwestionował wysokość zasądzonych kosztów postępowania sądowego. W jego ocenie powinny być one wyższe o kwotę 71,5 zł.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku.

7 W dniu 6 sierpnia 2009 r. A. Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., w której zaskarżając go w pkt 2., zarzucił naruszenie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

8 Z kolei, pismem z dnia 11 września 2009 r. powołując się na art. 191 w zw.

9 z art. 157, art. 158 i art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zwrócił się o rozpoznanie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, o którym orzeczono w wyroku

10 z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09, kwestionując ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 sierpnia 2009 r.

11 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r.

12 sygn. akt I OSK 1276/09 skargę kasacyjną A. Z. oddalił.

13 Pismem z dnia 30 maja 2012 r. A. Z., ponownie powołując się na art. 191 P.p.s.a. zwrócił się o rozpoznanie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, o którym orzeczono w wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09, kwestionując ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 sierpnia 2009 r.

14 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 W sprawie jest niesporne, że skarżący zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w drodze skargi kasacyjnej pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09, w którym orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

16 Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak

17 z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 P.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym

18 w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd drugiej instancji nie jest zatem uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. Zakres rozpoznania sprawy wyznacza zatem strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wskazanie, czy zaskarżony wyrok jest przez nią kwestionowany w całości, czy w części

19 W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego był zatem wyłącznie pkt 2. zaskarżonego wyroku. Oznacza to, że w tej sprawie nie mógł on zatem odnieść się do kwestii prawidłowości wysokości zasądzonych na rzecz skarżącego w pkt 3. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 473/09, kosztów sądowych, ani dokonać w trybie art. 191 P.p.s.a. wnioskowanej przez skarżącego kontroli postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2009 r. Skarżący powołując się na art. 191 P.p.s.a. zwrócił się

20 o rozpoznanie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, kwestionując postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 12 sierpnia 2009 r.

21 o oddaleniu jego wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów sądowych. Wniosek ten nie odnosił się zatem do zakwestionowanego w skardze kasacyjnej rozstrzygnięcia w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji.

22 Stosownie do treści art. 191 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Przepis ten pozwala na kontrolę przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowień Sądu pierwszej instancji, od których nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 432/11, LEX nr 1082115). Warunkiem zbadania zasadności wspomnianych postanowień jest zgłoszenie wniosku strony w skardze kasacyjnej lub w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Przy czym, wniosek ten musi zmierzać do obalenia zaskarżonego orzeczenia. Skuteczność tego wniosku zależy zatem od wykazania, że wydane postanowienia miały wpływ na wynik sprawy zakończonej zaskarżonym w drodze skargi kasacyjnej orzeczeniem. Z tych względów nie mogą być przedmiotem wniosku postanowienia Sądu pierwszej instancji wydane po wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Postanowienie wydane po wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie mają bowiem wpływu na wynik sprawy (por. B. Gruszczyński, Komentarz do art. 191 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011). Ubocznie wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie wydaje odrębnego postanowienia wyrażającego ocenę niezaskarżalnych postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Rozpoznanie tych postanowień znajduje wyraz - pozytywny albo negatywny -

23 w uzasadnieniu orzeczenia sądu kasacyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, str. 625).

24 Jeżeli zatem wniosek, o którym mowa w art. 191 P.p.s.a, jest ściśle powiązany

25 z zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej i ma na celu obalenie zaskarżonego wyroku, oraz jak wskazano powyżej musi być zawarty w skardze kasacyjnej lub złożony do sądu w terminie otwartym do jej wniesienia, to jego ponowne złożenie po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej, uznać należy za niedopuszczalne.

26 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie

27 art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.