Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2017 r., I OSK 105/16

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2017 r., I OSK 105/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędzia NSA Monika Nowicka, Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Karolina Kubik, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 października 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 486/15 w sprawie ze skargi K. W. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w X z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. zasądza od K. W. Sz. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w X kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z 8 października 2015 r., sygn. akt II

3 SA/Bk 486/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu skargi

4 K. W. Sz. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium

5 Odwoławczego w Łomży z [...] 2015 r., nr [...], oraz poprzedzającą

6 ją decyzję Prezydenta Miasta Łomży z [...] 2015 r., nr [...], w

7 przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.

8 W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił następujący stan sprawy.

9 Prezydent Miasta Łomży decyzją z [...] 2015 r. odmówił K.

10 W. Sz. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat C, C+E do czasu

11 przedstawienia orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań

12 psychologicznych do kierowania pojazdami kat. C, C+E, orzeczenia lekarskiego o braku

13 przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C, C+E oraz upływu okresu

14 obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

15 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kat. B.

16 Z decyzją tą nie zgodził się K. W. Sz. i wniósł odwołanie do

17 Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży zarzucając naruszenie:

18 - art. 12 ust. 1 pkt 2 oraz art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o

19 kierujących pojazdami, poprzez błędne przyjęcie, że prawo jazdy kat. C i C+E nie może

20 być wydane osobie, w stosunku do której orzeczono prawomocnym wyrokiem zakaz

21 prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym z wyłączeniem kat. C i C+E,

22 podczas gdy przepis ten wyklucza wydanie prawa jazdy w zakresie obowiązywania tego

23 zakazu, zaś w stosunku do skarżącego nie orzeczono zakazu prowadzenia pojazdów

24 mechanicznych w zakresie kategorii C i C+E;

25 -art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, poprzez niewłaściwe jego

26 zastosowanie w sytuacji, gdy przepis ten ma zastosowanie do osób ubiegających się o

27 nowe uprawnienia, zaś skarżący takie uprawnienie posiada i wnosił o wydanie prawa

28 jazdy w zakresie w jakim nie dotyczył go zakaz prowadzenia pojazdów z uwagi na to, że

29 uprzednio zostało mu ono zatrzymane a następnie na mocy wyroku Sądu Rejonowego

30 w W. orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych nie obejmował

31 uprawnienia w zakresie prawa jazdy kat. C i C+E. Wskazując na powyższe naruszenia

32 wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o wydaniu mu prawa jazdy w

33 zakresie kat. C i C+E.

34 1

35 Sygn. akt I OSK 105/16

36 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży decyzją z [...] 2015 r.

37 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 12

38 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami prawo jazdy nie może być wydane osobie,

39 w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz

40 prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego

41 zakazu. Natomiast stosownie do art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy, przepis ust. 1 pkt 2

42 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie lub zwrot zatrzymanego

43 prawa jazdy, a także o przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kat. C i C+E -

44 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

45 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B. Bezsporne w sprawie jest, że Sąd

46 Rejonowy w W. wyrokiem z [...] 2014 r., [...], na podstawie art. 42

47 § 2 k.k. orzekł wobec K. W. Sz. środek karny w postaci

48 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat z wyłączeniem

49 uprawnień kat. C, C+E. K. W. Sz. posiadał prawo jazdy kat. B,

50 B+E, C, C+E wydane przez Prezydenta Miasta Łomży [...] 2014 r. na druku nr P

51 0041391, dlatego też Prezydent Miasta Łomży wydając na podstawie ww. wyroku

52 decyzję z 31 marca 2015 r. zobowiązany był wyłącznie do cofnięcia uprawnień w

53 zakresie kat. B, B+E. Niemniej Prezydent Miasta Łomży nie mógł zwrócić skarżącemu

54 prawa jazdy kat. C i C+E, gdyż związany był przepisem art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o

55 kierujących pojazdami, który zakazuje zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. C i C+E w

56 okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

57 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kat. B. W sprawie bezsporne jest, że wyrokiem z

58 11 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w W. zakazał skarżącemu prowadzenia

59 pojazdów w zakresie kat. B. Natomiast argument Prezydenta, że skarżący nie

60 przedłożył wyników badania lekarskiego i psychologicznego ma w sprawie drugorzędne

61 znaczenie, bowiem nawet gdyby skarżący wymagane od niego badania przedłożył, to i

62 tak ze wskazanych wyżej powodów nie mógłby otrzymać prawa jazdy kat. C i C+E.

63 Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że są one niezasadne i

64 świadczą o błędnej wykładni art. 12 ustawy. W ocenie organu odwoławczego art. 12

65 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy dotyczy nie tylko osób które ubiegają się o nowe uprawnienia,

66 lecz także osób, które takie uprawniania już posiadają.

67 Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z 21

68 maja 2015 r. do sądu administracyjnego wniósł K. W. Sz. i

69 zarzucił, że organ odwoławczy ograniczył się tylko do powołania się na art. 12 ustawy i

70 nie zastosował wykładni rozszerzającej, tak jak uczynił to Sąd Rejonowy, gdzie wziął

71 2

72 Sygn. akt I OSK 105/16

73 pod uwagę nie tylko literę prawa, ale i względy społeczne dotyczące człowieka, który

74 wprawdzie popełnił czyn naganny, ale nie został pozbawiony przez sąd możliwości

75 normalnej egzystencji. Skarżący podał, że posiada wykształcenie zawodowe i nie

76 potrafi nic robić poza wykonywaniem zawodu kierowcy. W miejscu zamieszkania i w

77 miejscu pracy posiada pozytywną opinię.

78 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łomży wniosło

79 o jej oddalenie.

80 Uwzględniając skargę wskazanym na wstępie wyrokiem z 8 października 2015 r.,

81 II SA/Bk 486/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że

82 materialnoprawną podstawę decyzji organów obydwu instancji stanowił art. 12 ust. 2 pkt

83 2 i 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., nr 30,

84 poz. 151 ze zm.), zgodnie z którym przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 stanowiący, że prawo

85 jazdy nie może być wydane osobie w stosunku do której został orzeczony

86 prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w

87 okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu, stosuje się także wobec osoby

88 ubiegającej się o wydanie prawa jazdy kategorii: - AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D - w

89 okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

90 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B (art. 12 ust. 2 pkt 2); - B+E, C1+E, C+E,

91 D1+E lub D+E ( art. 12. ust. 2 pkt 3) - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia

92 pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii

93 B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D.

94 Organy rozstrzygające niniejszą sprawę uznały, że powyższe przepisy znajdują

95 zastosowanie nie tylko w odniesieniu do osób ubiegających się o nowe uprawnienia, ale

96 także do osób posiadających uprzednio uzyskane uprawnienia do kierowania pojazdami

97 w zakresie kategorii w nich wymienionych, które nie zostały wskazane w wyroku

98 sądowym orzekającym o środku karnym określonym w art. 42 Kodeksu karnego, w

99 sytuacji, w której osoby te wnoszą o wydanie dokumentu potwierdzającego ich

100 posiadanie.

101 W początkowym okresie obowiązywania przywołanych przepisów, w

102 orzecznictwie sądów administracyjnych dochodziło do rozbieżności w ocenie zakresu

103 obowiązywania wprowadzonych zakazów. W niektórych orzeczeniach prezentowane

104 było stanowisko, w myśl którego zakazy te dotyczyły zarówno osób ubiegających się o

105 nowe uprawnienia, jak i osób już wcześniej je posiadających, w innych, że regulacja ta

106 dotyczy wyłącznie osób, które po raz pierwszy ubiegają się o wydanie prawa jazdy

107 3

108 Sygn. akt I OSK 105/16

109 określonej kategorii. Ten ostatni pogląd stał się dominujący w orzecznictwie i Sąd I

110 instancji go podzielił.

111 Na utrwalenie tej linii orzeczniczej wpływ miał pogląd Sądu Najwyższego

112 zaprezentowany w postanowieniu z [...] 2014 r., [...], w myśl którego,

113 jeżeli sąd orzekł o zakazie prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi potrzebne jest

114 prawo jazdy kategorii B, to kierowca nie dostanie dokumentu w zakresie innych

115 kategorii, ale też zakaz nie rozciąga się na te uprawnienia, które wcześniej posiadał.

116 Dokonując analizy art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami Sąd Najwyższy

117 wskazał, że skoro ustawa rozróżnia osoby ubiegające się o uprawnienia do kierowania

118 pojazdami od osób, które takie uprawnienia posiadają, to przyjąć należy, że przepis ten

119 dotyczy osób, które dopiero ubiegają się o wydanie prawa jazdy, a nie ma zastosowania

120 do osób, które posiadają określone uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Takie

121 rozumienie przepisu jest na poziomie systemowym zgodne z normą wyprowadzoną z

122 art. 42 k.k., w sytuacji, w której sąd pozbawił sprawcę uprawnień tylko do kierowania

123 niektórymi kategoriami pojazdów. Odmienna interpretacja prowadziłaby do

124 niedopuszczalnego wniosku, że środek karny może być istotnie modyfikowany przez

125 art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami. W istocie więc orzeczenie sądu

126 stawałoby się iluzoryczne, gdyż surowsza dolegliwość byłaby tu niejako automatycznie

127 wprowadzana przez ustawodawcę. Nie do przyjęcia jest rozumowanie, że dolegliwość

128 owych skutków (wyznaczona w ustawie) będzie przekraczać dolegliwość

129 odpowiadającego im środka karnego zawartego w rozstrzygnięciu sądu. Oznaczałoby

130 to bowiem, że ustawodawca wkroczył nieproporcjonalnie daleko w zakres kognicji sądu,

131 co budziłoby wątpliwości dotyczące zgodności rozważanych regulacji z Konstytucją.

132 Zatem w konsekwencji wyrażenie "osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy" w

133 rozumieniu art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami odnosi się do podmiotu, który

134 ubiega się o wydanie prawa jazdy potwierdzającego istnienie uprawnień, których nie

135 posiadał w chwili prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie karne. W tym

136 znaczeniu przepis ten przewiduje negatywne skutki skazania, ale nie ingerujące w

137 zakres orzeczenia sądu i nie naruszające proporcji między sankcją orzeczoną przez

138 sąd, a jej dalszymi konsekwencjami przewidzianymi ex lege przez ustawodawcę.

139 Skoro w prawomocnym wyroku sąd karny orzekł o zakazie prowadzenia

140 wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem uprawnień kategorii C i C + E, to

141 tym samym skarżącemu powinno zostać zwrócone prawo jazdy w zakresie tych

142 kategorii. W przeciwnym wypadku doszłoby do niedopuszczalnej zmiany przez organ

143 administracji publicznej prawomocnego wyroku sądowego. Prawidłowa wykładnia art.

144 4

145 Sygn. akt I OSK 105/16

146 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami prowadzi do wniosku, iż w przypadku

147 zastosowania przez sąd powszechny art. 42 § 1 lub § 2 k.k. i orzeczenia zakazu

148 prowadzenia pojazdów mechanicznych jedynie określonego rodzaju, organ

149 administracji publicznej jest zobowiązany wydać (zwrócić) osobie, wobec której

150 orzeczono taki zakaz, prawo jazdy kategorii, której ten zakaz nie obejmuje, jeżeli je

151 posiadała. Odmienna wykładnia analizowanego przepisu prowadziłaby do

152 niewykonalności wyroków sądu powszechnego. Gdyby wolą ustawodawcy było

153 uniemożliwienie takim osobom zwrotu prawa jazdy w tym zakresie, wówczas dokonałby

154 on stosownych zmian w kodeksie karnym, czego nie uczynił uchwalając ustawę o

155 kierujących pojazdami (tak WSA w Bydgoszczy w wyroku z 8 kwietnia 2014 r., II SA/Bd

156 2/14; WSA w Olsztynie w wyroku z 24 czerwca 2014 r., II SA/Ol 245/14, pub.

157 http://orzeczenia.nsa.aov.Dl).

158 W związku z powyższym Sąd uznał, że organy przy wydawaniu decyzji dokonały

159 niewłaściwej wykładni art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, co doprowadziło

160 do naruszenia prawa materialnego skutkującego koniecznością uchylenia decyzji

161 organów obydwu instancji - po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.

162 Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

163 Białymstoku z 8 października 2015 r., II SA/Bk 486/15, wniosło Samorządowe Kolegium

164 Odwoławcze w Łomży. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciło naruszenie:

165 1. przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a w szczególności

166 art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. a

167 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r., poz.

168 155 ze zm.) poprzez przyjęcie, że K. W. Sz.

169 należy zwrócić prawo jazdy kat. C, C+E;

170 2. przepisów postępowania w zakresie, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

171 art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., poprzez uznanie że zaskarżona decyzja

172 Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzająca ją decyzja

173 Prezydenta Miasta Łomży z [...] 2015 r., zostały wydane z naruszeniem

174 prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - przepisów art.

175 151 przez niezastosowanie normy tego przepisu, kiedy to skarga jako

176 nieuzasadniona winna być oddalona.

177 Skarżące kasacyjnie SKO wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i

178 oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

179 Skarżący K. W. Sz. reprezentowany przez adwokata z

180 urzędu w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów

181 5

182 Sygn. akt I OSK 105/16

183 "udzielonej pomocy prawnej", podzielając argumentację Sądu I instancji.

184 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

185 Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

186 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - p.p.s.a. - skargę

187 kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa

188 materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu

189 przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik

190 sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej,

191 albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi

192 kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki

193 nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły.

194 Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi

195 kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej

196 zarzutów, powołanych w ramach obydwu podstaw kasacyjnych (art. 174 pkt 1 i 2

197 p.p.s.a.). Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna ma usprawiedliwione

198 podstawy.

199 Na uwzględnienie zasługiwał przede wszystkim zarzut dotyczący błędnej

200 wykładni art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami. Kwestia ta była już bowiem

201 wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego.

202 Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących

203 pojazdami (obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 978 ze zm.) - dalej: u.k.p. - prawo jazdy nie

204 może zostać wydane osobie, w stosunku do której został orzeczony prawomocnym

205 wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie

206 obowiązywania tego zakazu. Przepis ust. 1 pkt 2 u.k.p. stosuje się także wobec osoby

207 ubiegającej się o wydanie prawa jazdy kategorii: 1) B1 lub B - w okresie obowiązywania

208 zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie

209 prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A; 2) AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D - w okresie

210 obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

211 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B; 3) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w

212 okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego

213 uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub

214 D (art. 12 ust. 2 u.k.p.).

215 6

216 Sygn. akt I OSK 105/16

217 Artykuł 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o

218 kierujących pojazdami (Dz. U. poz. 970) nadał nowe brzmienie art. 12 ust. 2 ustawy o

219 kierujących pojazdami, o treści: "Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby

220 ubiegającej się o wydanie lub zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a także o przywrócenie

221 uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii: (...)." W stosunku do poprzedniego

222 brzmienia dodane zostały słowa: "lub zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a także o

223 przywrócenie uprawnienia w zakresie".

224 Wprowadzone zmiany miały na celu ujednolicenie stosowania przepisów ustawy

225 o kierujących pojazdami w zakresie wydawania i cofania uprawnień do kierowania

226 pojazdami. Pozwala to przyjąć, że powołana nowelizacja miała na celu doprecyzowanie

227 przepisów rodzących trudności interpretacyjne w praktyce i w orzecznictwie sądowym,

228 w tym poprzez nadanie art. 12 ust. 2 nowego brzmienia, eliminującego wątpliwości w

229 kwestii, czy przepis ten obejmuje swym zakresem tylko osoby ubiegające się o wydanie

230 prawa jazdy, czy także osoby ubiegające się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy oraz o

231 przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy określonej kategorii - czyli osoby,

232 które stosowne uprawnienia wcześniej już posiadały.

233 Istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy zakaz prowadzenia

234 pojazdów mechanicznych kategorii B rozciąga się również na zakaz prowadzenia

235 pojazdów kategorii C i CE, czy zatem odmowa zwrotu prawa jazdy w zakresie tych

236 kategorii jest zasadna.

237 Poza sporem pozostaje okoliczność orzeczenia prawomocnym wyrokiem Sądu

238 Rejonowego w W. z [...] 2014 r., [...], środka karnego w postaci

239 zakazu prowadzenia przez skarżącego pojazdów mechanicznych, dla których

240 wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. B, na okres 3 lat. Skarżący posiadał

241 natomiast uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C i CE. W ocenie Naczelnego

242 Sądu Administracyjnego na tle powołanych przepisów nie sposób przyjąć, aby organy

243 mogły wydać inne rozstrzygnięcie niż to, które zapadło w sprawie, a zatem

244 rozstrzygnięcie o odmowie wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii C i CE.

245 Prawomocne orzeczenie sądu karnego spowodowało bowiem, że skarżącemu nie

246 można wydać nie tylko prawa jazdy kategorii B, ale także tej kategorii, o którą się

247 ubiegał, czyli kategorii C i CE. W istocie z wyroku sądu karnego wynika dla strony

248 bezpośredni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, a pośrednio -

249 poprzez obowiązujący organy administracji publicznej art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o

250 kierujących pojazdami - również zakaz prowadzenia pojazdów kategorii C i CE.

251 Decyzja organów konkretyzuje jedynie swą treścią obowiązujące wobec skarżącego

252 7

253 Sygn. akt! OSK 105/16

254 zakazy z uwzględnieniem przepisów ustawy o kierujących pojazdami. Nie modyfikuje

255 zatem w żaden sposób środka karnego. Uwzględnia jedynie treść ustawy o kierujących

256 pojazdami, zawierającej wykaz dolegliwości będących skutkiem środka karnego

257 orzeczonego przez sąd karny. Oznacza to, że zakaz prowadzenia pojazdów

258 mechanicznych kategorii B pozbawia wszelkich kategorii praw jazdy wymienionych w

259 ustawie.

260 Za taką wykładnią przemawia zarówno treść przepisów, jak i wykładnia

261 celowościowa. Ratio legis zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stanowi

262 wykluczenie z ruchu drogowego takich kierowców, którzy zagrażają bezpieczeństwu w

263 komunikacji, zwłaszcza jeżeli zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu spowodowali

264 znajdując się w stanie nietrzeźwości. Trudno sobie wyobrazić, by ustawodawęa

265 pozbawiając prawa do kierowania pojazdami osobowymi (kat. B), zezwolił na

266 prowadzenie pojazdów ciężarowych lub ciężarowych z przyczepą (kat.C i CE) - zob.

267 np. wyrok NSA z 13 października 2017 r., I OSK 3181/15 (baza orzeczeń).

268 Skutkiem uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 12 ust. 2 u.k.p. była konieczność

269 uchylenia zaskarżonego wyroku i oddalenia skargi. W tym też znaczeniu zasadne

270 okazały się zarzuty powołane w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (naruszenia art.

271 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 151 p.p.s.a.), które to przepisy mają charakter wynikowy.

272 Wprawdzie powinny być one powołane w związku z normą, która uzasadnia ich

273 zastosowanie (lub nie), ale uznać należy, że w okolicznościach tej sprawy normą tą był

274 art. 12 ust. 2 u.k.p., którego zarzut naruszenia został uwzględniony.

275 Mając to na uwadze, na podstawie art. 188 i art. 151 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

276 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania

277 orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. O wynagrodzeniu pełnomocnika

278 skarżącego może orzec natomiast wyłącznie Sąd I instancji (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

279 8