Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., I OPP 23/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., I OPP 23/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Wiśniewska, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. L. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi M. L. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, sygn. akt I SA/Wa 903/07 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Uzasadnienie

2 Skarżący M. L. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania, zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty wynikającej z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej ustawą) oraz zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie bezzwłocznego podjęcia działań mających doprowadzić do wydania orzeczenia, w tym wyznaczenia terminu rozprawy.

3 Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w maju 2007 r. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. Skarżący uiścił wpis dnia 7 czerwca 2007 r. Zarządzeniem z dnia 19 października

4 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy o wskazanie aktualnego miejsca zamieszkania jednego z uczestników postępowania. Zarządzeniem z dnia 26 października 2007 r. zwrócono się do Urzędu Stanu Cywilnego o nadesłanie skróconego aktu zgonu jednego z uczestników postępowania. Kolejnymi zarządzeniami Sąd zwracał się do Prezydenta m. st. Warszawy o nadesłanie aktualnej listy właścicieli lokali, których dotyczy zaskarżona decyzji oraz do Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych o przesłanie odpisów zwykłych z ksiąg wieczystych. Dnia 16 czerwca 2008 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Po ustaleniu stron postępowania oraz ich adresów do doręczeń, wyrokiem z dnia 17 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, z uwagi na naruszenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania w dniu 16 czerwca

7 2008 r., przed wydaniem wyroku z dnia 17 czerwca 2008 r. uchylającego zaskarżoną decyzję. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania została wniesiona w toku postępowania.

8 Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

9 Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, że co do zasady postępowanie sądowe jest przewlekłe, jeżeli toczy się ponad 12 miesięcy.

10 Jakkolwiek wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 17 czerwca 2008 r., a więc po upływie 12 miesięcy od czasu przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to nie można przyjąć że nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Tak długi okres oczekiwania na załatwienie sprawy był spowodowany koniecznością ustalenia kręgu osób będących stronami tego postępowania oraz aktualnych adresów do doręczeń stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie czynności w tym zakresie podejmował bez zbędnej zwłoki. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że w rozpoznawanej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania.

11 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.