Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r., I GZ 241/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r., I GZ 241/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 183/11 w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 14 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 183/11 oddalił wniosek J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z 14 marca 2011 r. nr ...w przedmiocie podatku akcyzowego.

3 Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

4 J. R. zarządzeniem z 11 lipca 2012 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B z 9 maja 2012 r. wysokości 750 zł. W odpowiedzi na wspomniane wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego. Z oświadczenia skarżącej o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że prowadzi działalność gospodarczą, a jej majątek rodzinny stanowi dom o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomość o powierzchni 6.317 m2. Skarżąca pozostaje w związku małżeńskim z J. R., z którym ma ustanowioną rozdzielność majątkową od 27 listopada 1997 r. J. R. podała, że posiada zobowiązania z tytułu kar pieniężnych na rzecz Podlaskiej Inspekcji Transportu Drogowego w B. w wysokości 30.000 zł, które zostały rozłożone na miesięczne raty w wysokości 1000 zł. Ponadto posiada zobowiązanie w K. S. w kwocie 28.700,00 zł, które spłaca w miesięcznych ratach po 1734.54 zł. Spłaca także kredyt zaciągnięty 20 maja 2012 r. w BZ w kwocie 20.000 zł w ratach miesięcznych wynoszących 333 zł., kredyt hipoteczny zaciągnięty tego samego dnia w wysokości 100.000 zł. (rata miesięczna 555 zł.). Ponadto jest obciążona miesięcznymi ratami leasingowymi w G. Banku w wysokości 945 zł oraz SKOKU 3.512 zł. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem rodziny wynoszą odpowiednio:1500 zł - na zakup żywności , 2000 zł – na zakup ubrań, 150 zł – na lekarstwa, 400 zł - opieka medyczna, 200zł – dowóz dzieci, 100 zł - obiady dzieci. Skarżąca ponosi także w skali roku wydatki w wysokości 958 zł., z tytułu podatku od nieruchomości oraz 6800 zł., z tytułu podatku od środków transportowych. Mąż skarżącej spłaca miesięcznie raty leasingowe w kwocie 4000 zł. oraz kredytowe w wysokości 1.585 zł.

5 W ocenie Sądu pierwszej instancji J. R. nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wysokość przychodu i dochodu uzyskanego przez skarżącą w 2012 r. oraz w latach poprzednich pozwala stwierdzić, że posiada ona znaczny majątek. O jej dobrej sytuacji finansowej świadczą liczne zobowiązania kredytowe, co oznacza, że skarżąca posiada płynność finansową i wystarczającą ilość środków pieniężnych do ich zabezpieczenia. Skarżąca wprawdzie wykazała, że jej działalność gospodarcza przynosi stratę, jednak pomimo tego była w stanie wygospodarować 4500 zł na utrzymanie siebie i rodziny. Sąd porównał sytuację majątkową skarżącej ze stanem istniejącym w 2011 r. i wysnuł wniosek, że wzrost wydatków w 2012 r., spowodowany był zaciągnięciem kolejnych kredytów i zawarciem umowy leasingu. W konkluzji Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca posiada o dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego.

6 J. R. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B., podnosząc, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie ocenił jej sytuację majątkową i możliwości ponoszenia kosztów sądowych.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Na wstępie wskazać należy, że postanowieniem z 24 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 października 2011 r., sygn. akt I GZ 153/11, oddalił zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. W związku z powyższym ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany w świetle unormowań zawartych w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

9 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji oceniając ponowny wniosek skarżącej słusznie uznał, że jest on w zasadzie powtórzeniem argumentacji przedstawionej we wcześniejszym wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że w kolejnym wniosku skarżąca nie wykazała, by jej sytuacja majątkowa i rodzinna uległa zmianie, to jest pogorszyła się w stosunku do tej, która stanowiła podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie wykazała ona braku dostatecznych środków pieniężnych na pokrycia kosztów postępowania sądowego. WSA szczegółowo zbadał sytuację materialną strony i poddał analizie wszystkie dane finansowe przedstawione we wniosku. Z treści oświadczenia skarżącej wynika, że działalność gospodarcza, którą prowadzi wprawdzie wykazała w okresie od stycznia do czerwca 2012 r. stratę w wysokości 41.000,00 zł, to jednak ponoszone miesięcznie wydatki skarżącej i jej rodziny wynoszą 17.660,45 zł. Składają się na nie koszty związane z zakupem: ubrań -2 000 zł, żywności – 1500 zł, opieki medycznej – 400 zł, lekarstw i obiadów dla dzieci - 250 zł, dowozem dzieci 200 zł. Ponadto skarżąca spłaca miesięcznie zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów i umów leasingu w wysokości 12.664,45 zł oraz z tytułu kary pieniężnej nałożonej przez Inspektora Transportu Drogowego w kwocie 1000 zł. Skarżąca posiada majątek, w którego skład wchodzą nieruchomości tj.: dom jednorodzinny o powierzchni 120 m2 oraz działka o areale 6317 m2 oraz rzeczy ruchome w postaci samochodu osobowego marki volvo, rok produkcji 1997, samochody ciężarowe i naczepy oraz inne środki trwałe służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczności te niewątpliwie świadczą o tym, że skarżąca posiada środki dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny oraz, że dysponuje ona środkami finansowymi na regulowanie bieżących zobowiązań pieniężnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zauważyć także należy na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że sytuacja majątkowa skarżącej jest na tyle dobra, że pozwala jej na zaciąganie licznych zobowiązań kredytowych.

10 W związku z tym Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżąca jest w stanie ponieść koszty sądowe, które na obecnym etapie postępowania ograniczają się do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 750 zł.

11 W związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia żądania skarżącej.

12 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.