Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2016 r., I GZ 229/16

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2016 r., I GZ 229/16

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1035/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] września 2015 r. P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od stycznia 1999 r. do maja 2004 r.

3 Przewodniczący Wydziału [...] WSA w P. zarządzeniem z dnia 13 października 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie do kosztów sądowych.

4 W związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu z dnia 25 listopada 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2015 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r. W dniu 3 grudnia 2015 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

5 Zaskarżonym postanowieniem z 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w zakreślonym terminie tj. do 7 grudnia 2015 r. Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r., nie było nowym wezwaniem do uiszczenia wpisu, lecz ostatecznym wezwaniem do wykonania zarządzenia z dnia 13 października 2015 r. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie.

6 Powyższe postanowienie skarżący zaskarżył zażaleniem. Skarżący wskazał, że jego dochody drastycznie spadły i nie jest on w stanie uiścić opłaty od kosztów sądowych w oznaczonej kwocie.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

9 Jak wynika z akt sprawy, skarżący w terminie zakreślonym wezwaniem Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Spowodowało to, że termin do uiszczenia wpisu wyznaczony przez sąd w wezwaniu stracił aktualność. Jednak, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału [...] WSA w P. z dnia 13 października 2015 r. o wpisie, przy czym w zarządzeniu wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty w terminie 7 dni od doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r. W takiej sytuacji termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec od daty doręczenia nowego wezwania, tj. od 30 listopada 2015 r. Skarżący nie uczynił zadość temu wezwaniu, natomiast w dniu 3 grudnia 2015 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy podkreślić, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11 oraz z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 2750/15).

10 Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął w dniu 7 grudnia 2015 r., a na jego bieg – jak słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – nie miało wpływu złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a.

11 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.