Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2015 r., I GSK 458/15

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2015 r., I GSK 458/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Inga Gołowska (spr.) Protokolant Jarosław Poturnicki po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1518/11 w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od I. W. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Katowicach 500 (pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 19 kwietnia

3 2012r., sygn. akt III SA/GI 1518/11 oddalił skargę I. W. na decyzję

4 Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia [...] lipca 2011r., nr[...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

5 Sąd orzekał w następującym stanie sprawy.

6 Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2010r. I. W., wystąpiła do

7 Naczelnika Urzędu Celnego w R. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku

8 akcyzowym od olejów smarowych o kodzie CN 2710 1981, nabytych wewnątrzwspólnotowo do innych celów niż paliwo silnikowe i opałowe. W

9 uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca stwierdziła, że jej zdaniem obciążenie

10 nabywanych przez nią produktów podatkiem akcyzowym pozostaje w sprzeczności z

11 prawem wspólnotowym, a w szczególności Dyrektywą Rady 2003/96/WE z dnia 27

12 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych

13 dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.

14 Urz. WE nr L 283 z dnia 31 października 2003r., s. 51 ze zm.; dalej: Dyrektywa

15 energetyczna), która z racji przeznaczenia zwalnia nabywane oleje smarowe z

16 podatku akcyzowego.

17 Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją z dnia [...] stycznia 2011r., nr

18 [...], odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty wnioskowanego podatku akcyzowego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że krajowe regulacje w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów rafinacji ropy naftowej (w tym olejów smarowych klasyfikowanych do CN 2710 19 81) wymienionych w ustawie z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, dalej: u.p.a.) nie pozostają w sprzeczności z zasadami prawa wspólnotowego określonymi Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004r. Nr 90, poz. 864/2 ze zm., dalej: TWE) oraz w prawie wspólnotowym (Dyrektywą energetyczną), Nie naruszają także zasad wolnego handlu i swobodnej konkurencji, umożliwiając w równym stopniu wszystkim podmiotom prowadzenie działalności w zakresie obrotu wyrobami akcyzowymi [dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. WE nr L 76 z dnia 23 marca 1992r., s. 1 ze zm.; dalej: Dyrektywa horyzontalna)]. Ponadto zauważył, iż zarówno w świetle regulacji wspólnotowych, jak i krajowych, oleje smarowe będące przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego, podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a tym samym brak było podstaw do uznania żądania strony i stwierdzenia nadpłaty, gdyż podatek zapłacony, którego dotyczył wniosek, był należny.

19 Dyrektor Izby Celnej w Katowicach decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymał

20 w mocy decyzję Organu pierwszej instancji.

21 Organ nie dopatrzył się sprzeczności prawa wspólnotowego z prawem

22 krajowym i możliwości zastosowania wprost przepisów Dyrektywy energetycznej.

23 Uznał także, że podatek akcyzowy został przez Spółkę zapłacony należnie i nie

24 powstała nadpłata, a tym samym żądanie jej zwrotu nie znajduje uzasadnienia.

25 Wojewódzki Sąd, Administracyjny w Gliwicach oddalając skargę wskazał, że

26 ustawa o podatku akcyzowym z 2004r., w art. 2 wprowadziła podział wyrobów

27 akcyzowych na zharmonizowane i niezharmonizowane. W art. 2 tej ustawy w

28 związku z Załącznikiem nr 2 poz. 4 wyroby objęte wnioskiem skarżącej, oznaczone

29 kodem CN 2710 zostały uznane za "wyroby akcyzowe zharmonizowane" co by

30 wskazywało, że podlegają one wspólnotowym przepisom. W tym zakresie przepisy

31 krajowe nie były zgodne z przepisami wspólnotowymi. Jednak z uwagi na treść art. 3

32 ust. 1 i ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej oraz mając na względzie wyrok ETS z dnia 5

33 lipca 2007r., C-145/06 i C-146/06, opodatkowanie podatkiem akcyzowym olejów

34 smarowych nie wykorzystywanych na cele opałowe lub napędowe pozostawało w

35 gestii uregulowań Państw Członkowskich i tym samym Polska mogła wprowadzić w

36 prawie krajowym opodatkowanie takich olejów podatkiem akcyzowym, co też

37 uczyniła. Regulacje te nie mogą jednak zwiększać formalności związanych z

38 przekroczeniem granicy w handlu miedzy państwami członkowskimi, ani

39 dyskryminować tożsamych produktów z innych państw na rynku krajowym przez

40 nakładanie podatków wewnętrznych. Sąd przeanalizował treść przepisów art. 54 ust.

41 1, art. 55 ust. 1, art. 27 ust. 4 pkt 2 u.p.a., § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra

42 Finansów z dnia 19 kwietnia 2004r. w sprawie dokumentacji związanej z

43 przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 81, poz. 744;

44 dalej: rozporządzenie z dnia 19 kwietnia 2004r.) i stwierdził, że przepisy te nie miały

45 zastosowania do przedmiotowych olejów smarowych nabytych

46 wewnątrzwspólnotowo, gdyż nie była od nich zapłacona akcyza w kraju nabycia.

47 Sąd I instancji zgodził się z organem celnym, że w przypadku nabycia

48 wewnątrzwspólnotowego nie nałożono na nabywcę olejów smarowych dodatkowych

49 obowiązków, które winien spełnić, gdy towar przekracza granicę Państwa

50 Członkowskiego. Jak oświadczyła strona skarżąca dodatkowe obowiązki dotyczą

51 możliwości skorzystania przez podatnika ze zwolnienia z podatku akcyzowego

52 dokonującego obrotu tymi towarami na terenie kraju. Strona skarżąca nie wskazała

53 żadnych dodatkowych formalności wymaganych na granicy, ani w związku z

54 przekroczeniem granicy, które zostały na nią nałożone przepisami krajowymi w

55 związku z wewnątrzwspóinotowym nabyciem olejów smarowych.

56 Zdaniem Sądu nie można było zatem uznać zasadności zarzutów o

57 zwiększeniu formalności związanych z przekroczeniem granicy (nałożeniu

58 dodatkowych obowiązków) w przypadku obrotu olejami smarowymi w ramach państw

59 wspólnoty.

60 W ocenie Sądu w sprawie nie doszło także do naruszenia zasady zakazu

61 dyskryminacji podatkowej (art. 25, art. 90 ust. 1 w zw. z art. 12 TWE).

62 Sąd przywołał treść rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia

63 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, ze

64 zm.; dalej rozporządzenie z dnia 22 kwietnia 2004r.), stwierdzając, że oleje smarowe

65 o kodzie CN 2710 19 81, PKWiU 23.20.18 w obrocie krajowym i wspólnotowym

66 traktowane są jednakowo. Zdaniem Sądu dowodzi tego wysokość stawki w pozycji 3

67 Załącznika nr 1 rozporządzenia - Tabela stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych

68 sprzedawanych w kraju i pozycji 2 Załącznika nr 2 - Tabela stawek akcyzy dla

69 wyrobów akcyzowych dostarczanych i nabywanych wspólnotowo oraz

70 importowanych. Jest taka sama i wynosi 1.180,00 zł/1.0001.

71 W ocenie Sądu, również w kontekście wymienionego przez Skarżącą

72 wprowadzonego z dniem 20 sierpnia 2004r. zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt

73 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie zwolnień od

74 podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 97, poz. 966 ze zm.; dalej: rozporządzenie z dnia 26

75 kwietnia 2004r.) nie można uznać, aby towary nabywane wewnątrzwspólnotowo

76 przez Spółkę były dyskryminowane, w ten sposób, iż nie mogły korzystać ze

77 zwolnienia od opodatkowania podatkiem akcyzowym, zaś towary sprzedawane w

78 kraju mogły korzystać z takiego zwolnienia. Otóż zgodnie z § 2b ust. 1

79 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004r. w sprawie procedury

80 zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849, daiej:

81 rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2004r.) - owiązującego od dnia 20 sierpnia 2004r.

82 w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych

83 zharmonizowanych, do których w państwie nabycia nie stosuje się procedury

84 zawieszenia poboru akcyzy i do których stosuje się na terytorium kraju stawkę

85 podatku akcyzowego inną niż 0%, ich przemieszczenie na terytorium kraju i

86 wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy

87 odbywa się z zastosowaniem dokumentów handlowych. Oznacza to, iż towary

88 nabywane wewnątrzwspólnotowo mogły być wprowadzone do składu podatkowego

89 w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentów handlowych

90 (bez spełniania dodatkowych formalności i warunków) i podobnie jak produkty

91 sprzedawane przez podmioty krajowe mogły korzystać ze zwolnienia przy spełnieniu

92 przesłanek określonych w § 13 ust. 1 pkt 5.

93 Sąd I instancji podzielił także pogląd wyrażony w uchwale z dnia 22 czerwca

94 2011r., sygn. I GPS 1/11, podjętej w składzie całej Izby Gospodarczej. W uchwale tej

95 NSA stwierdził, że w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie jest

96 nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii

97 elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku

98 majątkowego. Mechanizm ujęcia kwot podatku akcyzowego w końcowej cenie

99 sprzedawanego wyrobu jest identyczny, zarówno w odniesieniu do energii

100 elektrycznej jak i olejów smarowych. Nadto skarżąca mogła skorzystać ze zwolnienia

101 w podatku akcyzowym przez spełnienie warunków określonych w ustawie i

102 rozporządzeniu wykonawczym, czego nie uczyniła. Dlatego również w niniejszej

103 sprawie należy przyjąć, że warunkiem niezbędnym dla stwierdzenia istnienia

104 nadpłaty w podatku akcyzowym w rozumieniu przepisów ordynacji podatkowej jest

105 uprzednie wykazanie lub co najmniej podniesienie argumentu, że Skarżąca poniosła

106 ekonomiczny ciężar opodatkowania jej działalności podatkiem akcyzowym z tytułu

107 sprzedaży olejów smarowych.

108 I. W. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc

109 o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

110 Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, a także zasądzenie

111 kosztów postępowania kasacyjnego.

112 Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

113 1) na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o

114 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.;

115 dalej: p.p.s.a.) naruszenie prawa materialnego, tj.:

116 - poprzez błędną wykładnię art. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 62 ust. 1 oraz art. 65

117 u.p.a. w związku z art. 2 ust. 4 art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej oraz art. 3 ust.

118 3 Dyrektywy horyzontalnej poprzez przyjęcie, że nabywane wewnątrzwspólntowo

119 oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 81 podlegają na terytorium kraju

120 opodatkowaniu podatkiem akcyzowym,

121 - poprzez błędną wykładnię art. 30 Dyrektywy energetycznej w związku z

122 przepisem art. 8 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 92/81 /EWG z dnia 19 października

123 1992r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów

124 mineralnych (Dz. U. L 316, str. 12 ze zm., dalej: Dyrektywa Rady 92/81/EWG)

125 poprzez przyjęcie, że od dnia 1 stycznia 2004r. państwa członkowskie zamiast

126 obowiązku zastosowania w przepisach krajowych stosownego zwolnienia otrzymały

127 uprawnienie do opodatkowania produktów energetycznych, takich jak oleje smarowe,

128 w przypadku, gdy były one wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo silnikowe

129 lub grzewcze,

130 - poprzez błędną wykładnię przepisów art. 2, art. 4 ust. 1 pkt. 5,art. 55, art. 62

131 ust. 1 oraz art. 65 u.p.a., w związku z przepisem art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej

132 poprzez przyjęcie, że nabywane wewnątrzwspólnotowo oleje smarowe oznaczone

133 kodem CN 2710 19 81 podlegają na terytorium kraju opodatkowaniu podatkiem

134 akcyzowym, gdyż ich opodatkowanie nie zwiększa formalności związanych z

135 przekraczaniem granicy,

136 - poprzez błędną wykładnię § 13 ust. 1 pkt. 5 oraz ust. 2d rozporządzenia z

137 dnia 26 kwietnia 2004 r. w związku z art. 90 TWE poprzez przyjęcie, że nie zachodzi

138 naruszenie zakazu dyskryminacji ustanowionego w art. 90 TWE,

139 - poprzez błędną wykładnię, czego konsekwencją było niewłaściwe

140 zastosowanie przepisów art. 2, art. 4 ust. 1 pkt. 5, art. 62 ust. 1 oraz art. 65 u.p.a. w

141 związku z przepisem § 2 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 2004r. w

142 związku z art. 217 Konstytucji RP oraz art. 4 Ordynacji podatkowej, poprzez

143 przyjęcie, że przepis art. 62 ust. 1, art. 65 ust. 1 w związku z przepisem art. 4 ust. 1

144 pkt 5 u.p.a., pozwalają na opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów

145 smarowych pomimo, iż nie są one wykorzystywane jako paliwa,

146 - poprzez błędną wykładnię przepisu art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej w

147 zakresie przekroczenia granic wykładni językowej oraz zakazu wykładni

148 prawotwórczej, konsekwencją czego było uznanie, że nie wystąpił żaden z

149 ustawowych warunków zwrotu podatku akcyzowego, zatem odmowa zwrotu podatku

150 akcyzowego dokonana przez organy podatkowe jest prawidłowa.

151 W uzasadnieniu Skarżąca przedstawiła argumentację wyrażoną na

152 wcześniejszych etapach postępowania.

153 W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2015r. określonym jako "uzupełnienie

154 skargi kasacyjnej" skarżąca rozwijając zarzut skargi kasacyjnej dotyczący błędnej

155 wykładni § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. oraz ust. 2d

156 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004r. w zw. z art. 90 TWE wskazała na ich

157 dyskryminujący charakter z uwagi na zróżnicowanie terminu płatności podatku

158 akcyzowego przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym i sprzedaży krajowej olejów

159 smarowych nie korzystających z procedury zawieszenia poboru akcyzy z uwagi na

160 przeznaczenie.

161 Dyrektor Izby Celnej w Katowicach, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł

162 o jej oddalenie.

163 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuję:

164 Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, z uwagi na brak usprawiedliwionych

165 podstaw.

166 Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje

167 sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę

168 nieważność postępowania z przyczyn określonych w art. 183 § 2 powołanej ustawy,

169 które w niniejszej sprawie nie występują.

170 Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została oparta na podstawie

171 określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą jedynie

172 naruszenia przepisów .prawa materialnego. Autor skargi kasacyjnej formułując

173 zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego wskazał, że Sąd oddalił skargę

174 pomimo błędnej wykładni przepisów mających kluczowe znaczenie dla

175 rozstrzygnięcia sprawy.

176 Przechodząc do oceny zarzutu błędnej wykładni przepisów prawa

177 materialnego, na wstępie rozważań należy odwołać się do regulacji zawartych w

178 Dyrektywach horyzontalnej i energetycznej.

179 Przepis art. 1 Dyrektywy horyzontalnej wskazuje, że dyrektywa ta wyznacza

180 system dotyczący wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i innych podatków

181 pośrednich, które są pobierane bezpośrednio lub pośrednio przy sprzedaży takich

182 produktów, z wyjątkiem podatku od wartości dodanej i podatków ustalonych przez

183 Wspólnotę. Natomiast szczegółowe przepisy odnoszące się do struktury i stawek

184 podatku dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym są wymienione we

185 właściwych dyrektywach. Stosownie zaś do treści art. 3 ust. 3 Dyrektywy

186 horyzontalnej państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub

187 utrzymywania podatków na wyroby inne niż te wymienione w ust. 1 pod warunkiem

188 jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z

189 przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. W zakresie

190 odnoszącym się do olejów mineralnych tą stosowną dyrektywą jest Dyrektywa

191 energetyczna, która w art. 1 zobowiązuje państwa członkowskie do nakładania

192 podatków na produkty energetyczne zgodnie z jej regułami. Stosownie, zatem do art.

193 2 ust. 1 lit. b omawianej dyrektywy pojęcie "produkty energetyczne" stosuje się do

194 produktów wymienionych w tym przepisie według kodów CN, w tym także do

195 objętych kodem CN 2710. Jednocześnie art. 2 ust. 4 lit b tiret pierwsze stanowi, że

196 niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do produktów energetycznych

197 wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania,

198 przy czym w ostatnim zdaniu art. 2 ust. 4 tego przepisu stwierdza się, że jednakże

199 art. 20 ma zastosowanie do tych produktów energetycznych. Wskazany przepis art.

200 20 w ustępie 1 wymienia w sposób wyczerpujący produkty energetyczne podlegające

201 przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania Dyrektywy horyzontalnej, z tym

202 jednak, że poza zakresem przedmiotowym znajdują się produkty objęte kodem CN

203 2710 19 81, a więc oleje smarowe będące przedmiotem postępowania w niniejszej

204 sprawie.

205 Należy również wskazać, że Dyrektywa horyzontalna została z dniem 1

206 kwietnia 2010r. uchylona przez dyrektywę Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia

207 2008r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej

208 dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L nr 9 z dnia 14 stycznia 2009r., s. 12 ze zm.),

209 przy czym art. 1 ust. 3 Dyrektywy 2008/118/WE o brzmieniu: "Państwa członkowskie

210 mogą nakładać podatki na a) produkty inne niż wyroby akcyzowe; (...), Nakładanie

211 takich podatków nie może jednak powodować zwiększenia formalności przy

212 przekraczaniu granic w handlu miedzy państwami członkowskimi" - odpowiada treści

213 art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej.

214 W opinii strony skarżącej z art. 2 ust. 4 i art. 20 Dyrektywy energetycznej w

215 związku z art. 3 Dyrektywy horyzontalnej, jasno wynika, że oleje smarowe

216 wykorzystywane do celów innych niż napędowe lub grzewcze pozostają poza

217 systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego, co oznacza, iż przepisy prawa

218 polskiego pozostają w sprzeczności z prawem wspólnotowym, a w takim przypadku

219 skarżąca spółka miała prawo powołać się na prawo wspólnotowe i stosować je

220 bezpośrednio z pominięciem regulacji krajowych. Nadto autor skargi kasacyjnej

221 wywodził, że polski ustawodawca mógł zgodnie z przepisami wspólnotowymi

222 wprowadzić lub utrzymać podatek, jednak nie mógł to być podatek, który jest

223 podatkiem akcyzowym zharmonizowanym. Nałożenie takiego podatku na Skarżącą

224 Spółkę pozostaje w sprzeczności z przepisami dyrektyw energetycznej i

225 horyzontalnej. Wprowadzenie tego podatku także zwiększa formalności związane z

226 przekroczeniem granic w handlu z państwami członkowskimi oraz narusza

227 wynikający z art. 90 TWE zakaz dyskryminacji wyrobów pochodzących z innych

228 państw członkowskich.

229 Naczelny Sąd Administracyjny ustosunkowując się do tak sformułowanego

230 zarzutu naruszenia wymienionych wyżej przepisów dyrektyw stwierdza, iż kwestia

231 nałożenia podatku akcyzowego w Polsce na oleje smarowe wykorzystywane do

232 celów innych niż napędowe i grzewcze według reguł właściwych dla ujednoliconego

233 podatku akcyzowego była przedmiotem pytania prejudycjalnego skierowanego do

234 Trybunału Sprawiedliwości przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawie o sygn. akt I

235 GSK 780/11.

236 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału z następującym

237 pytaniem prejudycjalnym: "Czy art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej oraz aktualnie

238 odpowiednio art. 1 ust. 3 (akapit pierwszy) lit. a) i art. 1 ust. 3 (akapit drugi)}

239 Dyrektywy Rady 2008/118/WE należy interpretować w ten sposób, że nie

240 sprzeciwiają się one nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe

241 oznaczone kodami od CN 2710 19 71 do CN 2710 19 99, wykorzystywane do celów

242 innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla

243 ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów

244 energetycznych?".

245 Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 12 lutego 2015r., sygn. akt C-

246 349/13, odpowiadając na tak zadane pytanie orzekł, że: "Artykuł 3 ust. 3 Dyrektywy

247 horyzontalnej oraz art. 1 ust. 3 Dyrektywy Rady 2008/118/WE, należy interpretować

248 w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one temu, aby produkty nienależące do

249 zakresu stosowania tych dyrektyw, takie jak oleje smarowe wykorzystywane do

250 celów innych niż napędowe i grzewcze, były objęte podatkiem regulowanym przez

251 zasady identyczne jak te dotyczące systemu ujednoliconego podatku akcyzowego,

252 ustanowionego przez rzeczone dyrektywy, jeżeli fakt objęcia rzeczonych produktów

253 tym podatkiem nie powoduje formalności przy przekraczaniu granic w handlu

254 pomiędzy państwami członkowskimi".

255 W pkt. 31 wyroku Trybunał uznał, że oleje smarowe wykorzystywane w inny

256 sposób niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze stanowią produkty inne niż "wyroby

257 akcyzowe" w rozumieniu art. 1 ust. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE, co oznacza, że

258 zgodnie z art. 1 ust. 3 państwa członkowskie mogą nakładać podatki na takie wyroby,

259 pod warunkiem, że podatki te nie spowodują formalności przy przekraczaniu granic w

260 handlu między państwami członkowskimi.

261 Tożsame stanowisko zajął ETS w wyroku z dnia 5 lipca 2007r. w połączonych

262 sprawach C-145/06 i C-146/06 Frendt Italiana, wydanym na gruncie uprzednio

263 obowiązującej Dyrektywy horyzontalnej, stwierdzając w pkt 44 tego wyroku "(...)

264 wspomniane oleje smarowe, które nie są objęte ujednoliconym podatkiem

265 akcyzowym, stanowią produkty inne niż te, o których mowa w art. 3 ust. 1 tiret

266 pierwsze Dyrektywy horyzontalnej, co oznacza, że zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit

267 pierwszy tej dyrektywy państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub

268 utrzymania podatków od tych produktów, pod warunkiem, że podatki te nie

269 spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu

270 między państwami członkowskimi".

271 Trybunał Sprawiedliwości podkreślił także, przepis art. 1 ust. 3 Dyrektywy

272 Rady 2008/118/WE nie przewiduje, aby dane podatki miały być podatkami innymi niż

273 te objęte ujednoliconym podatkiem akcyzowym lub aby miały służyć innym celom

274 (pkt 33). Zatem wynika z tego, że wymieniony wyżej przepis jako taki nie sprzeciwia

275 się temu, aby państwa członkowskie nakładały na produkty inne niż produkty objęte

276 systemem ujednoliconego podatku akcyzowego podatek regulowany przez zasady

277 identyczne jak te dotyczące tego systemu (pkt 34), Wniosku tego nie podważa art 20

278 ust. 1 Dyrektywy energetycznej, na mocy którego jedynie produkty energetyczne

279 wymienione w wykazie zawartym w tym przepisie podiegają przepisom dotyczącym

280 kontroli i przemieszczania Dyrektywy Rady 2008/118/WE. Okoliczność, że ów wykaz

281 nie odnosi się do olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż

282 napędowe i grzewcze, które są wyłączone z zakresu stosowania Dyrektywy Rady

283 2008/118/WE, jest zdaniem Trybunału Sprawiedliwości, pozbawiona znaczenia w

284 odniesieniu do wykładni art. 1 ust. 3 Dyrektywy Rady 2008/118/WE.

285 W tym miejscu należy wskazać, że sprawa opodatkowania podatkiem

286 akcyzowym wyrobów będących przedmiotem tego postępowania została

287 rozstrzygnięta także w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu

288 Administracyjnego z dnia 29 października 2012r. o sygn. akt I GPS, w której Sąd

289 uznał:, że " Objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w

290 związku z pozycją 4 załącznika numer 2 i art. 62 ust. 1 u.p.a., w tym produktów

291 energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa

292 ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzania lub utrzymywania

293 podatków określonych w art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej".

294 W uzasadnieniu uchwały przyjęto, iż samo ustalenie, że określony wyrób

295 świetle przepisów wspólnotowych nie podlega akcyzie zharmonizowanej, pomimo

296 tego z uwagi na postanowienia art. 2 pkt 2 oraz treść pozycji 4 załącznika nr 2

297 ustawy o podatku akcyzowym został zaklasyfikowany do takich wyrobów, nie może

298 automatycznie oznaczać, iż nie jest dopuszczalne objęcie takiego wyrobu podatkiem

299 akcyzowym w oparciu o regulacje prawa krajowego znajdujące swoje oparcie w

300 upoważnieniu zawartym w treści art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej. Kwestia

301 nazwy tego podatku, jego umiejscowienia w procesie tworzenia prawa, konstrukcji,

302 stawek oraz restrykcji w zakresie kontroli i przemieszczania w kraju pozostają poza

303 sferą zainteresowania prawa wspólnotowego.

304 Ponadto w uzasadnieniu uchwały podkreślono, że na podstawie art. 3 ust. 3

305 Dyrektywy horyzontalnej państwo członkowskie może wprowadzić podatek

306 konsumpcyjny na wyroby energetyczne wykorzystywane do celów innych niż paliwo

307 silnikowe lub grzewcze, przy czym jedynym ograniczeniem przy wprowadzeniu tego

308 podatku jest to, aby nie powodował on zwiększenia formalności przy przekraczaniu

309 granic w handlu pomiędzy państwami członkowskimi oraz generalnie nie był

310 sprzeczny z prawem wspólnotowym.

311 Podsumowując ten wątek rozważań należy podzielić stanowisko zajęte w

312 zaskarżonym wyroku, że art. 3 ust, 3 Dyrektywy horyzontalnej (obecnie art 1 ust. 3

313 lit. a Dyrektywy Rady 2008/118/WE) przewidział dla państw członkowskich prawo do

314 wprowadzenia lub utrzymywania podatków na wyroby inne niż wymienione w ust. 1,

315 dotyczy to więc również tych olejów smarowych, do których odnosi się art. 2 ust. 4 lit.

316 b tiret pierwszy Dyrektywy energetycznej. Natomiast jedynym ograniczeniem

317 dotyczącym wprowadzenia tego podatku na wyroby inne niż wymienione w ust. 1

318 Dyrektywy horyzontalnej jest to, aby nie spowodował ten podatek zwiększenia

319 formalności przy przekraczaniu granic w handlu między państwami członkowskimi.

320 W tym stanie rzeczy konieczne jest dokonanie wykładni językowej pojęcia

321 zawartego w art. art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej "podatki te nie spowodują

322 zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu miedzy

323 państwami członkowskimi".

324 W tym względzie, jak wyjaśnił Trybunał Sprawiedliwości w pkt 37 omawianego

325 wyroku, z orzecznictwa Trybunału wynika, ze jeśli celem formalności nałożonej na

326 importera produktu objętego podatkiem krajowym jest zapewnienie uregulowania

327 zobowiązania z tytułu tego podatku, to formalność taka jest związana ze zdarzeniem

328 powodującym powstanie obowiązku podatkowego, czyli z nabyciem

329 wewnątrzwspólnotowym, a nie z przekroczeniem granic w rozumieniu wyżej

330 wymienionego przepisu (zob. wyroki: Brzeziński EU: C:2007:33, pkt 47,48, a także

331 Kalinczew, EU: C:2010:321, pkt 27).

332 Dalej Trybunał stwierdził, że system zawieszenia poboru akcyzy, wynikający z

333 art. 40 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym z 2008r., jak również obowiązki

334 przewidziane w art. 78 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 tej ustawy nie mogą być uważane za

335 stanowiące formalności przy przekraczaniu granic w handlu pomiędzy państwami

336 członkowskimi.

337 Teza ta odnosi się do rozpoznawanej sprawy, gdyż przepis art. 78 ust. 1 pkt 1,

338 3, 4 ustawy o podatku akcyzowym z 2008r. zawiera tożsamą treść normatywną co

339 art. 55 ust. 1 pkt 1, pkt 3 i pkt 4 u.p.a., a odpowiednia do treści przepisu art. 40 ust. 6

340 ustawy o podatku akcyzowym z 2008r. jest regulacja zawarta w art. 26 ust. 4 u.p.a. i

341 § 2b ust. 1 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004r.

342 Również Naczelny Sad Administracyjny w uzasadnieniu uchwały w sprawie I

343 GPS 1/12 wskazał powołując się na orzecznictwo Trybunału, iż dodatkowe

344 formalności stanowią jedynie faktyczne utrudnienia na granicy państw członkowskich,

345 nie zaś czynności, do których wykonania zobowiązane są podmioty już po dokonaniu

346 przywozu do państwa docelowego, Nadto podkreślił, że formalności, o których mowa

347 w rozporządzeniu z dnia 26 kwietnia 2004r. takie jak składanie oświadczeń

348 naczelnikowi urzędu celnego, prowadzenie ewidencji, złożenie zabezpieczeń należy

349 uznać za formalności będące następstwem istnienia podatku. Formalności te w

350 istocie nie wiążą się z przekroczeniem granicy, ale z chęcią osiągnięcia celu w

351 postaci zwolnienia od podatku akcyzowego.

352 W związku z powyższym należy uznać, że formalności będące następstwem

353 istnienia podatku, rozumianego jako konstrukcja prawna (w tym określone w art. 55

354 ust. 1 u.p.a.) nie powodują w żadnej mierze zwiększenia formalności przy

355 przekraczaniu granic.

356 Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, nie podzielił zasadności

357 zarzutów skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego poprzez błędną

358 wykładnię art. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 55, art. 62 ust. 1 oraz art. 65 u.p.a. z związku

359 z art. 2 ust. 4, art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej oraz art. 3 ust. 3 Dyrektywy

360 horyzontalnej.

361 Odnosząc się do zarzutu błędnej wykładni art. 30 Dyrektywy energetycznej z

362 zw. z art. 8 ust. lit. a Dyrektywy Rady 92/81/EWG, należy podzielić jego zasadność,

363 jednakże uchybienie to nie jest uchybieniem mającym wpływ na wynik sprawy.

364 Ma rację skarżący kasacyjnie, że z dniem 1 stycznia 2004r. obligatoryjne

365 zwolnienie z podatku akcyzowego olejów smarowych wykorzystywanych w celach

366 innych niż paliwowe lub grzewcze zostało zastąpione wyłączeniem z opodatkowania

367 zharmonizowanym podatkiem akcyzowym. Prawodawca wspólnotowy uchylając

368 Dyrektywą energetyczną Dyrektywę Rady 92/81/EWG nie nałożył na kraje

369 członkowskie obowiązku przyjęcia w krajowym porządku prawnym zwolnienia od

370 podatku olejów mineralnych, o których mowa była w art. 8 Dyrektywy Rady

371 92/81/EWG, gdyż wyłączył je całkowicie z opodatkowania. Jednak kwestia ta

372 pozbawiona jest znaczenia, gdyż Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 12

373 lutego 2005r. w sprawie C-349/13, uznał, iż prawodawca wspólnotowy nie sprzeciwia

374 się temu by mimo zastąpienia obligatoryjnego zwolnienia, wyłączeniem z

375 opodatkowania zharmonizowanym podatkiem akcyzowym olejów mineralnych z

376 uwagi na przeznaczenie, kraje członkowskie mogły te produkty opodatkować przy

377 zachowaniu wymogu z art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej.

378 Autor skargi kasacyjnej podniósł też zarzut błędnej wykładni § 13 ust. 1 pkt 5

379 oraz ust 2d rozporządzenia w sprawie zwolnień do podatku akcyzowego z związku z

380 art. 90 TWE poprzez przyjęcie, że nie zachodzi naruszenie zakazu dyskryminacji z

381 art. 90 TWE.

382 Należy w tym miejscu przypomnieć, że do naruszenia prawa materialnego

383 może dojść przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia

384 prawa materialnego polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej.

385 Zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego sprowadza się do

386 nieprawidłowego przyporządkowania określonej normy prawnej do konkretnego

387 prawidłowo ustalonego stanu faktycznego lub też jego nie zastosowania. Zarzut

388 błędnej wykładni prawa materialnego oznacza, iż określony stan faktyczny

389 przyporządkowano do właściwej normy prawnej, której treść została jednak błędnie

390 zrozumiana przez organ ją stosujący (por wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

391 z dnia 30 października 2008r., sygn. akt II FSK 1049/07, LexPolonica nr 2069916).

392 O naruszeniu przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię

393 można mówić wówczas, gdy sąd wykładni wskazanych w skardze kasacyjnej

394 przepisów dokonywał. Tymczasem, z prostego zestawienia uzasadnienia

395 zaskarżonego wyroku z zarzutami skargi kasacyjnej wynika, że autor skargi

396 kasacyjnej zarzucił Sądowi I instancji błędną wykładnię przepisu § 13 ust. 2d

397 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie zwolnień od podatku

398 akcyzowego, którego Sąd ten nie interpretował. Przede wszystkim Sąd I instancji

399 dokonywał oceny czy opodatkowanie krajowym podatkiem akcyzowym olejów

400 smarowych nie narusza zasady niedyskryminacji ustanowionej w art. 90 TWE

401 (obecnie art. 110 TFUE) w kontekście zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt 5

402 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. i w kontekście dyspozycji z § 2b ust. 1

403 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004r. Dokonując wykładni tych przepisów Sąd

404 uznał, że towary nabywane wewnątrzwspolnotowo (które mogły być wprowadzone do

405 składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na podstawie

406 dokumentów handlowych) jak i produkty sprzedawane przez podmioty krajowe mogły

407 korzystać ze zwolnienia podatkowego przy spełnieniu przesłanek z § 13 ust. 1 pkt 5.

408 Sąd l instancji nie powoływał w ogóle przepisu § 13 ust. 2d rozporządzenia z dnia 26

409 kwietnia 2004r.

410 W przeciwieństwie do sądu administracyjnego pierwszej instancji, który w

411 myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. nie jest związany granicami zarzutów i wniosków skargi,

412 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną w jej granicach (art. 183

413 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Oznacza to, że nie wolno mu wykroczyć poza zakres

414 tych zarzutów, w szczególności zaś, abstrahując od nich, zastąpić oceny prawnej

415 sądu administracyjnego pierwszej instancji własną oceną.

416 Należy przypomnieć, że Sąd I instancji doszedł do przekonania, że w

417 rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 90 TWE (obecnie 110 TFUE) z

418 uwagi na regulację zawartą w § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia

419 2004r. i § 2b ust. 1 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004r. oraz z uwagi na

420 opodatkowanie taką samą stawką olejów smarowych w obrocie krajowym i

421 wspólnotowym. Sąd I instancji stosując powyższe przepisy na tle ustalonego w

422 sprawie stanu faktycznego wydał zaskarżony wyrok, w którym nie dopatrzył się

423 naruszenia zasady niedyskryminacji.

424 Autor skargi kasacyjnej nie zarzucił jednak Sądowi I instancji nie zastosowania

425 przepisu §13 ust. 2d rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r., a jedynie jego błędną

426 wykładnię. Powyższe uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu

427 ustosunkowanie się do tak sformułowanego zarzutu skargi kasacyjnej. Skoro bowiem

428 Sąd I instancji nie dokonywał wykładni, to zarzut sformułowany w tym zakresie nie

429 mógł zostać uwzględniony.

430 Należy w tym miejscu dodatkowo zauważyć, że autor skargi kasacyjnej nie

431 postawił Sądowi I instancji zarzutów z podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

432 Postawienie zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a konkretnie art. 134

433 p.p.s.a, art. 141 § 4 p.p.s.a , umożliwiło by sądowi kasacyjnemu dokonanie oceny,

434 czy Sąd I instancji w sposób właściwy skontrolował, czy nabycie

435 wewnątrzwspólnotowe przedmiotowych olejów smarowych podlegało dyskryminacji.

436 W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2015r. określonym jako "uzupełnienie

437 skargi kasacyjnej" w ramach zarzutu błędnej wykładni § 13 ust. 1 pkt 5

438 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004r. oraz ust. 2d rozporządzenia z dnia 23

439 kwietnia 2004r, w zw. z art. 90 TWE, autor skargi kasacyjnej przedstawił w istocie

440 nowy zarzut - dyskryminacji z uwagi na zróżnicowanie terminu płatności podatku

441 akcyzowego przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym i sprzedaży krajowej olejów

442 smarowych nie korzystających z procedury zawieszenia poboru akcyzy z uwagi na

443 przeznaczenie. W piśmie tym twierdzi, że przedmiotem nabycia

444 wewnątrzwspólnotowego był olej smarowy o kodzie CN 2710 19 81 przeznaczony do

445 wykorzystania jako olej smarowy do siników, który w ogóle nie podlega zwolnieniu z

446 akcyzy. Twierdzenie to prowadzi do konstatacji, że przedstawiony w piśmie zarzut

447 został sformułowany w oparciu o stan faktyczny inny, niż ustalony w rozpoznawanej

448 sprawie (nabycie wewnątrzwspólnotowe oleju smarowego dla celów innych niż

449 napędowe i opałowe) i to w sytuacji gdy ustalonego stanu faktycznego skarżąca nie

450 kwestionowała w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu przed Sądem I

451 instancji jak i w skardze kasacyjnej.

452 Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. po upływie terminu do wniesienia skargi

453 kasacyjnej strony mogą przytaczać jedynie nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

454 Nie mogą natomiast formułować nowych zarzutów. Ponieważ sformułowany w piśmie

455 procesowym z dnia 8 czerwca 2015r. zarzut jest zarzutem nowym, nie

456 przedstawionym w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uznał go za

457 spóźniony.

458 Nie uzasadniony jest zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez

459 niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 2, art. 4 ust. 1 pkt. 5, art. 62 ust. 1 oraz art.

460 65 u.p.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 2004r. w zw. z

461 art. 217 Konstytucji RP oraz art. 4 Ordynacji podatkowej. Obowiązek podatkowy w

462 przypadku nabycia wewnątrzwspolnotowego olejów smarach także przeznaczonych

463 do celów innych niż napędowe lub opalowe konkretyzują wskazane przepisy ustawy

464 0. podatku akcyzowym.

465 Skarżący błędnie wiąże powstanie obowiązku podatkowego z faktycznym

466 wykorzystaniem olejów smarowych, podczas gdy stanowisko to stoi w sprzeczności

467 z literalną wykładnią tych przepisów, a konkretnie art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.a. w związku

468 art. 65 i art. 2 i art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a. Wbrew stanowisku skarżącego w art. 62 ust.

469 1. pkt 1 u.p.a. ustawodawca do wyrobów akcyzowych - paliw silnikowych - zaliczył

470 wszystkie produkty rafinacji ropy naftowej oznaczone kodem CN 2710 (poz. 4

471 załącznika nr 2), bez względu na ich faktyczne wykorzystanie. Żaden ze wskazanych

472 w omawianym zarzucie skargi kasacyjnej, przepisów ustawy o podatku akcyzowym

473 nie uzależnia materialnej podstawy poboru akcyzy w stosunku do olejów smarowych

474 od sposobu ich wykorzystania. Ustawodawca obowiązek podatkowy wiąże jedynie z

475 dokonaniem określonej czynności i rodzajem wyrobu, który uznał za akcyzowy.

476 Zatem twierdzenie, że w przepisach krajowych brak kompletnej normy prawnej

477 pozwalającej opodatkować wewnątrzwspólnotowe nabycie olejów smarowych nie

478 wykorzystywanych do celów energetycznych jest nieusprawiedliwione. W

479 konsekwencji nieuzasadniony jest zarzut naruszenia konstytucyjnych zasad

480 nakładania podatków.

481 Nieuzasadniony jest też zarzut naruszenia art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej.

482 Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 72 § 1 ust. 1 Ordynacji podatkowej za

483 nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

484 W stanie faktycznym niniejszej sprawy, który nie został podważony skargą

485 kasacyjną i biorąc pod uwagę niezasadność postawionych zarzutów naruszenia

486 prawa materialnego; podatek zapłacony przez skarżącego był podatkiem należnym i

487 nie wystąpiły ustawowe warunki do dokonania jego zwrotu.

488 Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku

489 o zwrócenie się z pytaniami prejudycjalnymi do Europejskiego Trybunału

490 Sprawiedliwości.

491 Należy zaznaczyć, że na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii

492 Europejskiej (dawnego art. 234 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską)

493 sąd krajowy, jest organem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o orzeczenie

494 wstępne, i w przypadku powzięcia wątpliwości co do wykładni bądź ważności

495 przepisu prawa wspólnotowego może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości

496 o ile uzna, że decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku. Wniosek

497 strony skarżącej o skierowanie pytań prejudycjalnych do TSUE, sformułowany w

498 skardze kasacyjnej w pkt 1 i 2 dotyczy wykładni przepisów prawa wspólnotowego w

499 zakresie jakim orzekł już Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 12 lutego 2015r.

500 w sprawie C-349/13, zatem wystąpienie z wnioskowanymi pytaniami prejudycjalnymi

501 należy uznać za bezprzedmiotowe.

502 Nie ma też podstaw do wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym

503 sformułowanym w pkt 3 skargi kasacyjnej.

504 Wskazane zagadnienie, nie może być przedmiotem wystąpienia z pytaniem

505 prejudycjalnym, dotyczy bowiem kwestii nie podlegającej rozpoznaniu Naczelnego

506 Sądu Administracyjnegó, z uwagi na związanie granicami skargi kasacyjnej.

507 Naczelny Sąd Administracyjny nie może natomiast nawet poddać ocenie

508 zasadności wniosku o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie przepisów

509 prawa (zawartego w piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2015r.) bowiem wniosek

510 ten dotyczy stanu faktycznego, który nie był przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia

511 przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku.

512 Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na

513 podstawie art. 184 p.p.s.a oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania

514 orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.