Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., I GSK 105/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., I GSK 105/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Celnej w W. w zakresie podjęcia zawieszonego postępowania oraz wniosku W. C. Ś. w zakresie umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1302/09 w sprawie ze skargi W.C. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 26 [...]r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie; 2. umorzyć postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1302/09, po rozpoznaniu skargi W. C. Ś. uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności W. C. Ś. jako osoby trzeciej (członka zarządu spółki) za zobowiązania podatkowe "I.-D." sp. z o.o. w P. w podatku akcyzowym.

3 Od tego wyroku Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

4 Po wyznaczeniu terminu rozprawy przed NSA, W. Ś. pismem z dnia 28 lutego 2011 r. zawiadomił Sąd, że z dniem 31 grudnia 2010 r. - na podstawie art. 118 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r.; dalej o.p.) w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 o.p. - w wyniku przedawnienia nastąpiło całkowite wygaśnięcie zobowiązania podatkowego. Skarżący wskazał, że w związku z powyższym wystąpił do organu z wnioskiem z dnia 4 stycznia 2011 r. o wydanie decyzji umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe. W piśmie tym Skarżący wniósł także o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz., 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), tj. na zgodny wniosek stron, jeżeli organ przed wyznaczonym dniem rozprawy przed NSA, tzn. przed dniem [...] marca 2011 r., nie wyda decyzji umarzającej postępowanie.

5 Na rozprawie przed NSA, na której Przewodniczący doręczył pismo Pana Ś. z dnia 28 lutego 2011 r., pełnomocnikowi Dyrektora Izby Celnej w W., pełnomocnik organu poparł wniosek o zawieszenie postępowania. W konsekwencji, Sąd postanowieniem z dnia 16 marca 2011 r. zawiesił postępowanie na zgodny wniosek stron.

6 Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Organ wyjaśnił, że termin przedawnienia zobowiązania podatkowego "I.-D." sp. z o.o. w P. upłynął z dniem 31 grudnia 2008 r., a więc zobowiązanie z mocy prawa wygasło z dniem 1 stycznia 2009 r., co w konsekwencji spowodowało wygaśnięcie zobowiązania Skarżącego na etapie postępowania przed WSA. W związku z tym, w ocenie Kasatora wniosek W. Ś. o cofnięcie skargi kasacyjnej jest niezasadny, ponieważ dotyczy wyroku kontrolującego sądowoadministracyjnie decyzję wydaną przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania.

7 Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. Pan Ś. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 162 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego, które nastąpiło w dniu 31 grudnia 2008 r.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Wniosek Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie pojęcia zawieszonego postępowania zasługuje na uwzględnienie, a zatem na podstawie art. 129 p.p.s.a. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

10 Odnosząc się do wniosku Pana Ś. o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisem art. 70 § 1 o.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W rozpoznawanej sprawie, termin przedawnienia zobowiązania podatkowego upłynął dnia 1 stycznia 2009 r., co jest w rozpoznawanej sprawie bezsporne. Należy również wskazać, że decyzja o odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe (w rozpatrywanej sprawie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) traci swoje podstawy wraz z wygaśnięciem zobowiązania pierwotnego, co do czego zgodni są przedstawiciele zarówno orzecznictwa, jak i doktryny (por. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 1876/04, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Go 1289/06; Rafał Dowgier [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz, red. C. Kosikowski, str. 649, wyd. Lexis-Nexis 2011).

11 Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w związku z przedawnieniem zobowiązania podatkowego spółki i wynikającą z tego bezprzedmiotowością postępowania w stosunku do wspólnika spółki z ograniczona odpowiedzialnością – W. Ś. należało je umorzyć na podstawie przepisu art. 161 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a..

12 W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.