Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014 r., I FZ 95/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014 r., I FZ 95/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA: Roman Wiatrowski (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 52/12 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt: I SA/Go 52/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek Z. Z. (dalej: "strona", "skarżący") o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia.

3 Przedstawiając okoliczności faktyczne w jakich zapadło powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 26 lutego 2013 r. (1 marca 2013 r. – data wpływu do WSA) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Do wniosku nie dołączono skargi kasacyjnej lecz opinię ustanowionego na rzecz strony – w ramach przyznanego prawa pomocy – pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 7 listopada 2011 r.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, odmawiając przywrócenia terminu do dokonania ww. czynności, uznał – powołując się przy tym na treść art. 86 i art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, tj. w chwili gdy nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi kasacyjnej, wobec tego wniosek ten jako niedopuszczalny, w myśl art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu.

5 Skarżący pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc m. in. że nie mógł złożyć skargi kasacyjnej z uwagi, że wyznaczony w urzędu adwokat odmówił wykonania takiej czynności.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Stosownie do art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z art. 86 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

9 W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, początek biegu terminu do wniesienia tej skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi do Sądu pierwszej instancji.

10 Na gruncie rozpoznawanej sprawy natomiast, jak słusznie to wskazał Sąd pierwszej instancji, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 lutego 2013 r. (karta 169 akt WSA), tymczasem wniosek skarżącego o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 1 marca 2013 r. (karta 189 akt WSA). W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że pismo skarżącego o przedłużenie przedmiotowego terminu zostało wniesione przedwcześnie, tj. przed upływem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który w niniejszej sprawie upływał z dniem 5 marca 2013 r. W zaistniałej zatem sytuacji trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek ten podlegał odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 P.p.s.a.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji