Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2021 r., I FZ 52/21

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2021 r., I FZ 52/21

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1203/20 odrzucające skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w C. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 8 listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. Sp. z o.o.(dalej: spółka, skarżąca) na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 8 listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT.

3 Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 lipca 2020 r. odrzucił skargę spółki uznając, że została wniesiona z uchybieniem terminu.

4 Postanowieniem z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. akt I FZ 204/20, Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił ww. postanowienie o odrzuceniu skargi i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku stwierdzając, że Sąd I instancji nie odniósł się do kwestii winy spółki w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, czego wymaga art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").

5 Ponownie odrzucając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaskarżoną czynnością jest dokonana w dniu 8 listopada 2019 r. odmowa zarejestrowania skarżącej spółki jako czynnego podatnika VAT. Zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 dalej jako: u.p.t.u.) brak jest obowiązku zawiadomienia wnioskodawcy o dokonanej odmowie zarejestrowania. W dniu 12 listopada 2019 r., tj. w następnym dniu roboczym, informacja o odmowie zarejestrowania została jednak ujawniona w wykazie podmiotów, w odniesieniu do których właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT, prowadzonym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w formie elektronicznej i opublikowanego na stronie internetowej. Wobec powyższego Sąd uznał, że termin do wniesienia skargi na zaskarżoną czynność należało liczyć od 12 listopada 2019 r., skarga została zaś wniesiona w dniu 9 stycznia 2020 r. a zatem z uchybieniem terminu. Sąd uznał, że Spółka nie wskazała takich okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy z tego względu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

6 Skarżąca złożyła zażalenie na ww. zarządzenia, formułując przy tym zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a., art. 133 § 1 P.p.s.a. Wniosła o uwzględnienie zażalenia ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

7 W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie, wskazując, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji, było prawidłowe.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

10 W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego w zażaleniu nie sformułowano żadnych argumentów mogących wpłynąć na uchylenie zaskarżanego postanowienia.

11 Kluczowa dla otwarcia terminu określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. była wiedza Spółki o podjęciu przez organ czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że Spółka dowiedziała się o przedmiotowej czynności w dniu 12 listopada 2019 r. Skarga zaś została wniesiona w dniu 9 stycznia 2020 r., a więc z pewnością po upływie 30 dni od dnia, w którym Spółka dowiedziała się o odmowie zarejestrowania jako podatnika VAT.

12 W tym miejscu należy zwrócić uwagę na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 582/17 (dostępne w bazie CBOSA), trafnie powołane przez Sąd pierwszej instancji w którym stwierdzono, że "Odnosząc się do kwestii winy spółki w niedochowaniu terminu oraz braku pouczenia w piśmie informacyjnym organu o wykreśleniu podmiotu z rejestru podatników VAT, należy wskazać, że wykreślenie z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...) nie jest dokonywane w formie decyzji lub postanowienia, jest czynnością materialnotechniczną, albowiem w przepisie tym ustawodawca przesądził, że wykreślenie z urzędu podatnika z rejestru następuje po przeprowadzeniu czynności sprawdzających i bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika. Skoro zatem organ nie ma obowiązku informowania strony o dokonanej czynności polegającej na wykreśleniu podmiotu z rejestru, w sytuacjach określonych we wskazanym powyżej przepisie, to tym bardziej nie ma obowiązku pouczenia strony o przysługujących jej uprawnieniach do poddania tej czynności kontroli sądowoadministracyjnej".

13 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone w ww. postanowieniu znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Tym samym przyjąć należy, że czynność materialnotechniczna polegająca na wykreśleniu podatnika z rejestru na gruncie art. 96 ust. 9 u.p.t.u. odnieść należy również do czynności z art. 96 ust. 4a tej ustawy polegającej na odmowie zarejestrowania podatnika, nie przewiduje konieczności zawiadamiania strony o tym fakcie.

14 W efekcie uznać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie zaprezentowana w zażaleniu argumentacja, że Skarżąca nie wiedziała, że czynność materialnotechniczna polegająca na odmowie zarejestrowania podmiotu jako podatnika VAT została wobec niej przeprowadzona, gdyż nie została poprzedzona wydaniem stosownej decyzji administracyjnej ani pouczeniem organu, co świadczy o braku winy Spółki. Nieznajomość prawa nie uwalnia od negatywnych skutków uchybienia terminu do dokonania czynności procesowych. W rozpatrywanej sprawie nie przedstawiono żadnych okoliczności mogących świadczyć o braku winy spółki w niedochowaniu terminu do złożenia skargi.

15 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, bowiem nie przewiduje tego art. 209 w zw. z art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 P.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń