Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., I FZ 502/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., I FZ 502/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Bogusława Z. na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 539/08 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Bogusława Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 września 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem z dnia 19.11.2008 r., sygn. akt I SA/Bk 539/08, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał Bogusława Z. do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 2000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej "rozporządzeniem", pod rygorem odrzucenia skargi.

3 Od powyższego zarządzenia na podstawie art. 227 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego, żądając jego zmiany przez określenie wysokości wpisu zgodnie z § 2 ust 6 rozporządzenia na kwotę 200 zł. Zdaniem autora zażalenia w sprawie nie ma podstaw do pobrania wpisu stosunkowego, albowiem złożona skarga nie dotyczy należności pieniężnych. Strona kwestionuje jedynie sposób ustalenia przez organy podatkowe terminu powstania zobowiązania podatkowego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje:

5 Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

6 W związku z taką jego oceną w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ustawodawca, regulując kwestię opłat sądowych, dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. W myśl art. 231 popsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawa należny jest wpis stały. Jak słusznie wskazuje się w literaturze przedmiotu, dychotomiczny podział obu kategorii spraw, nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte w przepisie sformułowanie "..w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 popsa. Dlatego też bardziej trafne jest określenie "spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 231). Taką interpretację art. 231 popsa wspiera również treść art. § 1 rozporządzenia, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.

7 W świetle powyższych wywodów można skonstatować, że o rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak jest, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały. Poglądy te, przy uwzględnieniu powołanych regulacji ustawowych i podstawowych, nie budzą większych wątpliwości. Nadal jednak otwarta pozostaje kwestia sposobu ustalania związku zaskarżonego aktu z należnością pieniężną, a właściwie ustalenie, kiedy akt obejmuje daną należność pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguł określa wysokość) tę należność.

8 W niniejszej sprawie w stosunku do strony wydano decyzję, w której za marzec 2007 r. określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, a za kwiecień 2007 r. postępowanie umorzono. Nie ma zatem wątpliwości, że w sprawie wydano akt, który konkretyzuje wysokość należności pieniężnej. W związku z tym, przyjmując kryterium podziału wpisów sądowych na stosunkowe i stałe jakim jest przedmiot zaskarżonego do sądu aktu, należy z całą mocą stwierdzić, że w sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ma przy tym znaczenia, jaki element decyzji czy też pogląd wyrażony w jej uzasadnieniu kwestionuje podatnik. Skargę do Sądu administracyjnego wnosi się bowiem na dany akt administracyjny i charakter oraz ewentualnie wysokość wpisu determinuje przedmiot tego aktu (przedmiot orzekania organu).

9 W świetle powyższy twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 popsa w zw. z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.