Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r., I FZ 45/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r., I FZ 45/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, , , po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Ol 36/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 15 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę oraz określającej oprocentowanie nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 I FZ 45/11

UZASADNIENIE

3 Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 36/11, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Przewodniczący Wydziału WSA w Olsztynie wezwał D. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 15 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę oraz określenia oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług. Wysokość wpisu określono na 500 zł, powołując jako podstawę prawną § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

4 W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o zmianę zarządzenia poprzez ustalenie wysokości wpisu na 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia. W ocenie skarżącej wniesiona przez nią skarga nie dotyczy zobowiązań podatkowych, a zatem błędem jest żądanie uiszczenia wpisu sądowego stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie jest zasadne.

7 Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy wpis stały od skargi powinien być uiszczony w wysokości 500 zł (jak wskazał Przewodniczący Wydziału WSA), czy też 200 zł (jak twierdzi strona). Wskazać należy, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Dopiero uznanie, że przedmiotowa sprawa do takiego zakresu nie należy, skutkowałoby rozważeniem, czy w omawianym przypadku są podstawy do zastosowania § 2 ust. 6 rozporządzenia, w świetle którego w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 (a więc również ust. 3 pkt 12) wpis stały wynosi 200 zł. Stąd też, odnosząc się do argumentacji strony, że skarga "nie dotyczy zobowiązań podatkowych", zauważyć należy przede wszystkim, że § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a nie "zobowiązań podatkowych" określonych w art. 5 Ordynacji podatkowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadministracyjne, które pozostają w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. np. postanowienia NSA z: 15 grudnia 2009 r., II FSK 736/09; 22 czerwca 2009 r., I FSK 849/09 i powołane tam orzecznictwo; 22 grudnia 2008 r., I FSK 1670/08; 9 września 2008 r., II FZ 392/08; 24 lipca 2008 r., II FZ 312/08). Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący przedmiotową sprawę pogląd ten podziela. W sprawie zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę oraz odmawiającą określenia oprocentowania nadpłaty. Zauważyć należy, że sporna nie jest wysokość nadpłaty, bowiem w okolicznościach sprawy żądana przez skarżącą kwota nadpłaty została jej zwrócona bez wydawania decyzji. Jakkolwiek nie można mówić o tym, by wpis mógł być ustalany w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (co stanowiłoby podstawę do żądania uiszczenia wpisu stosunkowego na podstawie § 1 rozporządzenia), nie jest też zasadne stanowisko strony o braku podstaw do określenia należnego wpisu stałego na 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Spór dotyczy bowiem kwestii wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę (i określającej jej oprocentowanie) za konkretne okresy rozliczeniowe, stąd też przyjąć trzeba, że sprawa pozostaje w związku z zobowiązaniem podatkowym za te okresy, a zatem skarga mieści się w "zakresie zobowiązań podatkowych" w rozumieniu wskazanego przepisu rozporządzenia. W konsekwencji uznać należy, że wpis w sprawie został określony prawidłowo, a wskazany przez stronę § 2 ust. 6 rozporządzenie nie znajduje w tym przypadku zastosowania.

8 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji